Weryfikacja wyników

Obecnie najbardziej rozpowszechnioną i ogólną metodą rozwiązywania problemów analizy statycznej i dynamicznej konstrukcji stanowi metoda elementów skończonych. Pozwala ona na budowę programów komputerowych rozwiązywania różnorodnych problemów inżynierskich, stosujących modele matematyczne coraz dokładniej opisujące realną konstrukcję. Należy jednak pamiętać, że każda z teorii będących podstawą obliczeń przyjmuje pewne założenia upraszczające, nie zawsze ściśle zgodne z rzeczywistością, stąd dopiero weryfikacja wyników na modelu fizycznym daje pogląd na dokładność otrzymanego rozwiązania (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jak już wspomniano w rozdziale drugim dotyczącym problemów optymalizacji, zmienne określające model matematyczny, które będziemy nazywali parametrami modelu dzielimy na zmienne projektowe zależne od projektanta i parametry optymalizacji, które są niezależne od projektanta. Natomiast do opisu zachowania się modelu służą zmienne stanu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Modele matematyczne w zależności od charakteru ich parametrów dzielimy na:

1. deterministyczne,
2. probabilistyczne,
3. strategiczne.
4. Modele deterministyczne są to modele o znanych, ustalonych parametrach. Są one najczęściej stosowane w projektowaniu technicznym, zarówno w analizie systemów (konstrukcji), jak i w problemach optymalizacji.

Modele tego rodzaju były stosowane w rozdziale drugim w problemach optymalnego kształtowania konstrukcji. Zwróćmy uwagę, że w tego typu modelach także zmienne stanu maja charakter deterministyczny (uprawnienia budowlane). Modele probabilistyczne z kolei, są modelami, w których co najmniej jeden z parametrów jest zmienną losową o znanym rozkładzie gęstości prawdopodobieństwa. Jeżeli ponadto jeden z rozkładów zmiennych losowych nie jest znany, ale można go określić na podstawie badań statystycznych, to taki model nazywamy modelem statystycznym. Podstawę analizy tego typu modeli tworzą: rachunek prawdopodobieństwa i statystyka matematyczna (program egzamin ustny).

Modele strategiczne

Te z modeli statystycznych, których zadaniem jest tylko ustalenie charakterystyk statystycznych modelu, bez badania przyczyn ich zachowania się, należą do nielicznych wśród modeli matematycznych przedstawicieli modeli opisowych. Modele probabilistyczne stosowane są podczas sporządzania normatywów do projektowania, norm do obliczeń konstrukcji oraz katalogów norm kosztorysowych. Są one podstawą analizy bezpieczeństwa i niezawodności systemów (konstrukcji), co będzie tematem następnego rozdziału tego podręcznika (opinie o programie).

Modele strategiczne opisane są parametrami, z których co najmniej jeden przyjmuje wartości ze znanego zbioru, ale nie wiadomo z jakim prawdopodobieństwem. Do analizy zachowania się tego typu modeli stosuje się teorię gier. W praktyce projektowej są one rzadko stosowane. Można z nich korzystać przy ocenie rozwiązań projektowych systemów, które pracują w warunkach niepewności. Najczęściej spotyka się takie modele w tzw. grach z „naturą", kiedy parametry systemu nie są przyjmowane w sposób świadomy. Projektant „gracz" stosuje wtedy różnorodne sposoby wyboru zmiennych decyzyjnych, czyli „strategii”, aby osiągnąć sukces. Często korzysta się z modeli tego typu w zagadnieniach wojskowych, ekonomicznych lub politycznych (segregator aktów prawnych).

Symulować, znaczy naśladować coś innego lub przyjmować wygląd czegoś innego. W zagadnieniach technicznych naśladujemy zachowanie się badanego systemu (konstrukcji) drogą eksperymentowania na przyjętych modelach tego systemu. W zależności od rodzaju modelu symulacja odbywa się w różny sposób.

Tak więc możemy mieć do czynienia z symulacją:

• graficzną,
• ikoniczną,
• doświadczalną,
• analogową,
• cyfrową.
• Symulacje graficzną stosujemy najczęściej w projektowaniu urbanistyczno-architektonicznym do wyboru kształtów lub usytuowania projektowanych obiektów. Spotyka się ten typ symulacji także przy ustalaniu rozwiązań skomplikowanych węzłów konstrukcyjnych lub projektowaniu struktury konstrukcji. Realizuje się to przy wykonywaniu rysunków, szkiców różnych wariantów rozwiązania lub, obecnie coraz częściej, przy zastosowaniu grafiki komputerowej (promocja 3 w 1). Przyszłość należy do grafiki komputerowej, która pozwala na szybkie generowanie poszczególnych wariantów rozwiązania i wszechstronne ich badanie.