Większe budowle

W odróżnieniu od małych domków indywidualnych większe budowle wymagają mocnego szkieletu oraz elementów wypełniających ściennych i dachowych. W obecnej chwili tworzywa syntetyczne nie mogą być stosowane jako wielkie człony szkieletowe, natomiast mają zastosowanie jako płyty wypełniające ścienne zewnętrzne i działowe oraz jako płyty dachowe. Asortyment używanych płyt jest bardzo różnorodny, przeważnie są to płyty z laminatów złożonych typu „sandwich”, opisane wyżej, oraz płyty pustakowe, których charakterystykę podano w rozdziale o izolacjach (program uprawnienia budowlane na komputer).

Nowe i ciekawe efekty uzyskuje się przez zastąpienie tradycyjnego szkła płytami z tworzyw syntetycznych, przepuszczających promienie świetlne. Najczęściej znajdują tu zastosowanie tworzywa metakrylowe („Plexiglas”, „Perspex”), poliestry oraz w mniejszym zakresie polistyren i kopolimery winylowe.
Tworzywa te wykonuje się w postaci arkuszy płyt o grubości od 1 do 25 mm. Dzięki łatwości formowania można nadawać wyrobom syntetycznym różne kształty. Produkuje się płyty płaskie, zastępujące tafle szklane, rowkowane, faliste, kuliste, elementy o płaszczyznach wklęsłych i wypukłych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Tworzywa mogą mieć rozmaitą fakturę: idealnie gładką lub rzeźbioną, co pozwala na osiągnięcie efektownych rozwiązań. Płyty mogą być bezbarwne, przezroczyste jak woda, matowe lub barwione na wszystkie pastelowe kolory, dzięki czemu można uzyskać utylitarne i dekoracyjne oświetlenie.
Korzystną cechą tworzyw syntetycznych w porównaniu ze szkłem jest niski ciężar objętościowy (1,15-1,19 g/cm3 dla tworzyw, 2,7 g/cm:!  dla szkła). Ułatwia to stosowanie i instalację elementów na dachach i w wysokich budynkach (uprawnienia budowlane).
Wszystkie wymienione wyżej tworzywa charakteryzują się wysoką wytrzymałością na zginanie, ściskanie i rozrywanie.

Poliakrylany wytrzymują obciążenia na zginanie do 950 kG/cm2, poliestry do 3500 kG/cm2; wytrzymałości ich na rozciąganie są jeszcze wyższe (do 1200 kG/cm2 dla polimetakrylanu, 4400 kG/cm2 dla poliestrów). W przeciwieństwie do szkła tworzywa są materiałem odpornym na stłuczenie, po uderzeniu łamią się na kawałki o tępych krawędziach; jest to przyczyną stosowania „Perspexu” jako osłon w samochodach, samolotach i budynkach fabrycznych (program egzamin ustny).

Termoplastyczne poliakrylany

Do szklenia budynków nadają się najlepiej tworzywa metakrylowe, odznaczające się dużą przezroczystością (opinie o programie).
Poza promieniami widzialnymi, które przechodzą bez rozpraszania w 92%, płyty plexiglasowe przepuszczają 75% promieni ultrafioletowych, podczas gdy szkło zwykłe tylko 0,6%.
Podobnie jak wszystkie tworzywa termoplastyczne poliakrylany nie mogą być stosowane w miejscach narażonych na działanie temperatury powyżej 60 C.

Ze względu na duży współczynnik rozszerzalności cieplnej należy zastosować, zwłaszcza w przypadku dużych elementów, odpowiedni sposób instalacji (pozostawienie szczelin dylatacyjnych i użycie kitów elastycznych). W ciągu kilku lat stosowania „Perspex” wykazał dużą odporność na wpływy atmosferyczne. Jest on również odporny na działanie par, gazów i wielu czynników chemicznych (segregator aktów prawnych).
Użycie innego typu materiału, a mianowicie kopolimeru winylowego, („Astralonu”) jest niewskazane na zewnątrz budynków trwałych. Korzystną natomiast własnością „Astralonu” jest duża ciągliwość, która pozwala na stosowanie go w postaci cienkich warstw.

Zaletą tego tworzywa jest również samorzutne gaśnięcie po zapaleniu. Zasadniczo płyty z „Astralonu” są przezroczyste (o ile grubość ich nie przekracza 2,5 mm), lecz stosuje się go przeważnie jako biało przeświecające arkusze do rozpraszania oświetlenia (promocja 3 w 1).
Tworzywa z żywic poliestrowych na bazie włókien lub mat szklanych nie są całkowicie przezroczyste, co jest spowodowane obecnością zbrojenia. Natomiast wyróżniającymi ich zaletami są granica wytrzymałości termicznej ok. 200’C i wysoka wytrzymałość mechaniczna.