Wielkość poszczególnych elementów

Wielkość poszczególnych elementów kosztu zależna jest od cech indywidualnych zakładu, a zwłaszcza jego organizacji.
Analizując powyższy wzór, można dostrzec, jak dużą rolę odgrywa ilość jednego typu prefabrykatu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Koszt produkcji Ky- jednej sztuki’ elementu będzie tym niższy, im niższy będzie koszt robocizny i koszt materiału podstawowego (surowca) oraz materiałów pomocniczych. Oddziaływać będzie również na zmianę tego kosztu odległość transportu materiałów podstawowych dowożonych do zakładu, stopień zmechanizowania zakładu itp. czynniki.

Natomiast wysokość kosztów niezmiennych, jak koszty budynku, sprzętu i maszyn, koszt form itp., w zasadzie nie ulega zmianie. A więc im dłuższa będzie seria wyrobu, tym mniejsze obciążenie na jednostkę tej serii stanowić będą koszty niezmienne. W skład kosztów niezmiennych wchodzi także amortyzacja budynków, maszyn, form itd. (koszty te np. w zakładzie prefabrykacji Warszawskich Zakładach Betoniarskich nr 2 na Służewcu obciążają produkcję podstawową aż w 10%).
Korzyść ekonomiczna większych serii prefabrykatów związana jest więc z obniżeniem Kjf Kn i powiększeniem X, to znaczy wydłużeniem serii.

Koszt jednostkowy prefabrykatu związany jest z kosztami robocizny bezpośredniej materiału podstawowego i pomocniczego, wysokością kosztów niezmiennych łącznie z kosztem form, ilością sztuk w serii, czyli z długością serii, co leży właśnie u podstaw typizacji i unifikacji elementów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W odniesieniu do K;, tj. zmiennej części kosztu, należy dodatkowo zauważyć, że podstawową jego część stanowi koszt materiału.

Zmniejszenie ilości materiału i surowca, spowodowane rozwojem postępu technicznego, koszty te bezwarunkowo zmniejsza. Stąd też wypływa konieczność obniżki ilości materiałów w konstrukcjach budynków wiejskich.
Przeniesienie tych doświadczeń w szerokim zakresie do praktyki projektowej i przemysłu budowlanego pozwala na stworzenie realnych efektów ekonomicznych o dużym ciężarze gatunkowym dla gospodarki narodowej (uprawnienia budowlane).

Uprawnienia budowlane

Poza powyższymi, najistotniejszymi dla niniejszej analizy czynnikami zbadano także we wszystkich trzech wytwórniach następujące parametry:
a) zużycie materiału na jednostkę produkowanego elementu oraz zgodność tego zużycia z normatywami, tzn. zużycie betonu i stali,
b) koszt jednostkowy produkcji zarówno w świetle analiz zakładowych jak i normatywnych cen sprzedażnych,
c) ilość produkowanych elementów rocznie w poszczególnych grupach i seriach,
d) stan techniczny urządzeń oraz współczynniki zmechanizowania robót i transportu wewnętrznego (program egzamin ustny).

Należy stwierdzić, iż w żadnym z badanych zakładów nie zauważono rażącego odstępstwa od wymienionych norm technicznych. Również poziom produkcji i w ślad za tym wszelkie inne współczynniki nie odbiegały zbytnio od siebie (opinie o programie). Można zaryzykować twierdzenie, że poza najistotniejszymi czynnikami wymienionymi poprzednio, a mającymi wpływ na sprawdzenie próby metody określenia optymalnej liczby typów elementów, pozostałe czynniki - aczkolwiek również zbadane i opracowane - są nieistotne i dlatego zostają tutaj pominięte.

Niejasna może pozostać jeszcze sprawa dotycząca stopnia wykorzystania materiału w produkowanych elementach i wznoszonych z tych elementów konstrukcjach. Oczywiście wątpliwość może mieć miejsce tylko w odniesieniu do grupy BK (elementów budowlano-konstrukcyjnych) (segregator aktów prawnych).

Sprawy tej nie można jednak wyjaśnić jednoznacznie z następujących przyczyn:
a) produkowane elementy nie stanowiły kompletów zestawów konstrukcyjnych, a były raczej zestawami wycinkowymi w stosunku do całości konstrukcji budynków i w dodatku produkowanymi na oddzielne zamówienia, co uniemożliwia prawidłową analizę;
b) dokonanie porównań zmierzających do określenia prawidłowości wykorzystania materiału w konstrukcjach jak i samych elementach jest niewykonalne ze względu na brak możliwości śledzenia prawidłowego użycia produkowanych elementów w konstrukcjach budynków i sprawdzenia ich występowania zgodnie z projektami;
c) za duża liczba typorozmiarów i zbyt krótkie w wielu przypadkach serie produkcyjne przekreślają sens prowadzenia badań w tym kierunku (promocja 3 w 1).