Wielkość siły rozciągającej

Wielkość siły rozciągającej ławę środkową podłużną, wywołanej pełzaniem gruntu przy podłużnym (równoległym) do l kierunku eksploatacji górniczej, oblicza się w środku długości ławy jako sumę obciążeń prawej połowy długości rusztu fundamentowego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy wymiarowaniu przekrojów elementów konstrukcji żelbetowych na wpływy pełzania gruntu, w najniekorzystniejszych spodziewanych ich kombinacjach z pozostałymi obciążeniami, zaleca się - ze względów ekonomicznych - przyjmowanie współczynnika pewności s = 1,1 (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Oczywiście przy wymiarowaniu konstrukcji w normalnych warunkach jej pracy, pod obciążeniami zasadniczymi i dodatkowymi lecz bez obciążeń pochodzących z wpływów eksploatacji górniczej, należy stosować współczynniki pewności według obowiązujących norm dla konstrukcji żelbetowych.

Ławy rusztu mogą być narażone na działanie oddzielnie siły osiowej lub momentu zginającego o maksymalnych w wyżej podany sposób obliczonych wartościach, względnie - przy ukośnym kierunku eksploatacji w odniesieniu do głównych osi budynku - na obydwa wymienione wpływy równocześnie, jednak o wartościach zmniejszonych do ok. 70% pełnych oddzielnych wpływów.
Zbrojenie należy umieszczać w narożach przekroju poprzecznego każdej ławy, zapewnić jego ciągłość i należyte zakotwienie w węzłach (uprawnienia budowlane).
Przepona kotwiczna. Przepona kotwiczna konstruowana zwykle jako krzyżowo zbrojona płyta grubości 10 cm, spoczywająca na lawach fundamentowych i obejmująca cały rzut budynku, stanowi z reguły posadzkę najniższej kondygnacji.

Przy stosowaniu przepony ławy fundamentowe zbroi się normalnie jak w terenie niegórniczym; niepotrzebne są ławy kotwiczne ani przekątne.
Ze względu na występowanie rozciągających sił poziomych, pochodzących od pełzania gruntu, przepona musi być zbrojona krzyżowo. Pasma pod ścianami należy zbroić silniej z uwagi na przejmowanie sił z ław fundamentowych, zaś w pasmach między ścianami zbrojenie może być słabsze (program egzamin ustny).
Obliczenia przepony należy przeprowadzić dla dwóch możliwych przypadków wystąpienia poślizgu, a mianowicie:

a) w poziomie posadowienia ław fundamentowych na gruncie budowlanym

b) w poziomie dolnej powierzchni przepony na ławie fundamentowej. O wymiarowaniu przekrojów przepony decydować będzie ten poziom, w którym wystąpią mniejsze siły tarcia. Porównania tego dokonuje się w oparciu o krzywe całkowe funkcji naprężeń stycznych z całej długości pasma przepony (opinie o programie).

Wykresy rozkładu naprężeń stycznych

W poziomie posadowienia ław fundamentowych rozkład naprężeń stycznych przebiega tak jak to przedstawiono przy obliczaniu rusztów.
W poziomie dolnej powierzchni przepony oblicza się siły tarcia przy u- względnieniu przekładki poślizgowej, między lawami i przeponą; np. dla przekładki złożonej z dwóch warstw papy niepiaskowanej przyjmuje się współczynnik tarcia równy ok. / = 0,6-r-0,7, zaś przy zastosowaniu przeklejania warstw papy bitumami - / = 0,4.
Wykresy rozkładu naprężeń stycznych w paśmie międzyściennym przepony (segregator aktów prawnych).
Przepona kotwiczna obliczona i uzbrojona na wpływy rozpełzania gruntu w kierunku podłużnym i poprzecznym eksploatacji górniczej - w odniesieniu do głównych osi rzutu poziomego budynku - jest tym samym zabezpieczona również na wpływy ukośnego kierunku eksploatacji.
Przepona kotwiczna zapewnia geometryczną niezmienność całego rzutu poziomego budowli. 

Przepona stanowi również zabezpieczenie budowli przed wpływami spełzania podłoża. Przeponie ulegającej ściskaniu wskutek spełzania gruntu nie zagraża utrata stateczności, gdyż spełzanie występuje we wklęsłej części niecki osiadania i siły ściskające zwiększają przyleganie przepony do podłoża (promocja 3 w 1).. Uniesieniu przepony w górę - wybrzuszeniu - przeciwdziała jej ciężar własny.