Powłoka o swobodnych brzegach

Współczynnik sprężystości betonu można wyprowadzić z ugięcia. Współczynniki sprężystości odpowiadające pierwszej części wykresu obciążeń i ugięć. Liczby skorygowane uwzględniają wpływ zbrojenia. Nie różnią się one zasadniczo między sobą z wyjątkiem powłoki II, która zostanie omówiona niżej. Ponadto w tablicy są podane średnie grubości poszczególnych powłok (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy obliczaniu średniej grubości większą uwagę zwrócono na wartości w pobliżu zwornika. Poza tym tablica zawiera ściskające i rozciągające naprężenia obwodowe w punkcie 6 dla maksymalnego obciążenia. Wartości te uwzględniają ciężar własny powłoki i są obliczone przy założeniu jednorodnego przekroju betonu (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Naprężenia musiały być małe, żeby zapewnić wykonywanie badań stateczności na nie uszkodzonych konstrukcjach.

Powłoka o swobodnych brzegach. Dla powłoki II wykonano początkowo tylko część. Na uzyskanej w ten sposób powłoce o swobodnych brzegach dokonano trzech prób z obciążeniem dostosowanym do krzywej cosinusowej. Najpierw zastosowano obciążenie zakłócające w zworniku podobnie jak przy innych powłokach (uprawnienia budowlane).

Ugięcia teoretyczne (linia przerywana) mogły być w tym przypadku ustalone dla faktycznych warunków brzegowych. Łatwo zauważyć, iż zewnętrzne części powłoki wychyliły się ku górze, lecz nie w takim stopniu, jak wynikałoby z teorii (wyniki zaobserwowane na lewej części powłoki zgadzały się lepiej, gdyż powłoka w tej części była nieco cieńsza) (program egzamin ustny). Prawa strona rysunku wskazuje na to, że ugięcia wzrastały zasadniczo szybciej, aniżeli wymagałoby tego prawo Hooka. Odchylenia spowodowane zostały tym, że powłoka ta, w przeciwieństwie do innych powłok, zawierała szereg pęcherzy powietrznych od spodu w miejscach, gdzie umieszczono zbrojenie.

Powłoki walcowe

Z ugięć na brzegu dla pierwszego etapu obciążenia ustalono współczynnik sprężystości wynoszący 294 T/cm² dla zachodniej strony i 213 T/cm² dla strony wschodniej (opinie o programie). Różnica powstała częściowo z tego powodu, że strona zachodnia praktycznie nie zawierała pęcherzy powietrznych, częściowo zaś że betonowanie rozpoczęto od strony zachodniej ku wschodniej. Współczynnik dla obciążenia brzegu był wyższy aniżeli dla obciążenia zwornika, ponieważ obciążenie brzegu wywołało naprężenia rozciągające w górnej strefie, gdzie powierzchnia była zupełnie gładka. Ponieważ zbrojenie umieszczono blisko dolnej powierzchni, obciążenie zwiększyło się tylko w takim stopniu, aby spowodować naprężenie zginające 11 kG/cm². Wniosek (segregator aktów prawnych). Doświadczenia wskazują, że żelbetowe powłoki walcowe zachowują się zgodnie z teorią analityczną, dopóki w betonie nie pojawiają się pęknięcia; po czym ugięcia wzrastają szybciej w pobliżu zakłóceń.

Jeśli jednak chcielibyśmy za pomocą teoretycznych rozważań wyjaśnić zagadnienie ogólnego rozłożenia naprężeń w walcowej powłoce dla niektórych typów zakłóceń, to praktycznie nie jest to możliwe w oparciu o ścisłe związki. W takich przypadkach należy ograniczyć się do przybliżeń Schorera, które omówimy poniżej nieco dokładniej (promocja 3 w 1).

Wzory do wyznaczenia naprężeń. Zakładamy, iż część rozpatrywanej powłoki jest ograniczona tworzącymi 7 = 0 i 9? = <p₀ oraz. że rpQ jest tak wielkie, iż nie następuje interferencja zakłóceń. Wówczas wystarczy rozpatrzyć zakłócenia powstałe przy q> = 0 a wyrazy zawierające C₃ i C₄ w można pominąć.