Wielkości statyczne w zbiornikach sprężonych

Wielkości statyczne w zbiornikach sprężonych wyznacza się według zasad. Rozróżnia się stan użytkowy bez sprężenia oraz stan naprężeń wywołany sprężeniem bez obciążenia użytkowego.

Obydwa schematy obciążenia wywołują identyczne co do wartości bezwzględnej wielkości sił i momentów, lecz o znakach przeciwnych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Obliczenie zbiorników sprężonych nie wymaga wobec tego opracowania nowej teorii lub nowych metod wyznaczania wielkości statycznych, jeżeli rozpatruje się stan wywołany sprężeniem jako stan końcowy, już dokonany. Takie rozumowanie będzie słuszne tylko wówczas, jeżeli elementy sprężające - struny lub kable - będą tak rozmieszczone w ścianach zbiornika, aby wywołane przez nie obciążenie mogło być uważane za obciążenie ciągłe i zmieniające się stopniowo.
Dlatego też w tym punkcie rozważane będą tylko zagadnienia, nie ujęte w powszechnie znanych metodach obliczania i wymiarowania, względnie dotyczące nieciągłości obciążenia.

Nieciągłość obciążenia istniejąca np. w czasie realizacji sprężenia, wywołuje w elementach konstrukcyjnych zbiornika naprężenia, które nie mogą być pominięte w obliczeniach. Dalszym zagadnieniem istotnym w obliczaniu zbiorników sprężonych jest sprawa maksymalnej odległości strun lub kabli. Powstające przy sprężaniu momenty zginające w płaszczyznach południkowych, z uwagi na warunek szczelności, ograniczają tę odległość do konkretnej wartości granicznej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Zjawisko tarcia oraz niektóre problemy wynikające przy odcinkowym sprężaniu zbiorników walcowych stanowią również - odrębne zagadnienia. Uzyskane w ostatnim czasie - na podstawie licznych badań doświadczalnych na budowach i w laboratoriach - wyniki dotyczące strat wywołanych poślizgiem strun w zakotwieniach oraz strat powstających w wyniku relaksacji stali rzucają nowe światło na te zagadnienia i będą omawiane w dalszym ciągu tego punktu.

Naprężenia wywołane jednym elementem sprężającym; rozstaw cięgien.
Przebieg sił pierścieniowych i momentów zginających w obszarze przyłączenia cięgna sprężającego może być wyjaśniony na następującym przykładzie zbiornika walcowego (w celu umożliwienia porównania wielkości momentów i sił pierścieniowych podano konkretne wartości liczbowe) (uprawnienia budowlane).

Powłoka walcowa sprężona

Zbiornik walcowy, o średnicy 17 m, wysokości 11,00 m i grubości ściany 30 cm jest częścią walcową wieży gnilnej. Powłoka walcowa sprężona jest zarówno w kierunku poziomym (pierścieniowym), jak i w kierunku pionowym. Z uwagi na bardzo sztywny pierścień podparcia, dolną krawędź powłoki walcowej uważano za doskonale utwierdzoną. Sprężenie poziome dokonano przez owijanie w kierunku od dołu do górnej krawędzi Ściany zbiorników spręża się zwykle w kierunku poziomym, niekiedy dodatkowo w kierunku pionowym. Istnieją także - jak wspomniano - systemy sprężenia, które powodują w ścianach ściskanie dwukierunkowe (program egzamin ustny).

Sprężenie poziome wywołuje odkształcenie ściany. Wskutek powiązania ściany z dnem i przekryciem powoduje ono z kolei powstanie znacznych momentów i sił poprzecznych w kierunku pionowym. Sprężenie ściany następuje stopniowo, w czasie sprężania powstają więc pewne pośrednie stany i pewne zmienne momenty w kierunku pionowym (opinie o programie).

Napełnianie zbiornika cieczą działa podobnie jak sprężenie, tylko w odwrotnym kierunku. Aby zmniejszyć te wpływy, a więc i momenty, stosuje się:
a) kable o mniejszej sile i mniejszym rozstawie,
b) stopniowe napinanie kabli,
c) oddylatowanie ściany od dna,
d) sprężyste zamocowanie ściany w dnie,
e) cienką płytę denną (segregator aktów prawnych).

W celu zmniejszenia bezwzględnej wartości występujących momentów w ścianie K. Buyer zaproponował takie sprężenie poziome, aby przy pustym i napełnionym zbiorniku występowały momenty o zbliżonej wartości bezwzględnej. Pionowe momenty w małych zbiornikach przejmujemy przez zbrojenie, w większych opłaca się sprężenie pionowe za pomocą kabli. W zbiornikach z osłoną z ziemi wskazane jest przed sprężeniem poziomym nasypanie warstwy ziemi na przekrycie w celu uzyskania pewnego, choć niewielkiego, sprężenia pionowego w ścianie (promocja 3 w 1).