Więźba dachowa - co to jest?

Więźba dachowa przygotowywana jest tradycyjnie przez ekipę ciesielską na placu budowy, po przywiezieniu odpowiedniej, jakości drewna z tartaku. Jej wykonanie zajmuje sporo czasu i kosztuje jeszcze więcej wysiłku. Inwestorzy, którym zależy na czasie coraz przychylniejszym okiem spoglądają w kierunku prefabrykowanych więźb dachowych, które składają się z mniejszych fragmentów, tzw. wiązarów kratowych (kratownicowych) (uprawnienia budowlane). Wiązary trafiają na miejsce budowy gotowe do montażu, przez co skraca się okres potrzebny do oddania nieruchomości do użytku. Tego typu rozwiązania w wielu zachodnich krajach, zwłaszcza w Skandynawii, wyparły inne sposoby przygotowywania więźby dachowej (segregator aktów prawnych). Ze względu na materiał, z którego zbudowane są wiązary wyróżnić można wiązary drewniane – zdecydowanie najpopularniejsze, a także wiązary stalowe i żelbetowe. Popularność drewna wynika wprost z jego niskiej ceny, uniwersalności i doświadczenia w wykorzystywaniu tego materiału do budowy więźby dachowej.

Decydujące są jednak właściwości wysuszonego (o wilgotności nie wyższej niż 15-18%) drewna, a więc wytrzymałość na rozciąganie i ściskanie, a także odporność na ataki grzybów, pleśni czy insektów. Do produkcji wiązarów wykorzystuje się zwykle sosnową lub świerkową tarcicę wysokiej klasy, którą dodatkowo impregnuje się, by zabezpieczyć materiał przed czynnikami biologicznymi i wzmocnić ochronę przed ogniem. Wszystkie wyprodukowane w Polsce wiązary muszą posiadać znak CE, oznaczający zgodność z unijnymi dyrektywami. Wielu inwestorów docenia fakt, że wiązary kratowe umożliwiają szybki montaż i postępy w budowie. Kratownice drewniane dają również możliwość wykonania prac budowlanych zimą co na pewno jest bardzo dużym ułatwieniem (promocja 3 w 1). Zalet jest więcej – ich lekka konstrukcja sprawia, że idealnie nadają się do tworzenia więźby dachowej w domach z drewna i wszędzie tam, gdzie niemożliwe jest wykonanie ciężkich więźb dachowych. Do niedawna przy tego typu projektach konieczne było stosowanie droższych i cięższych rozwiązań opartych na stali.