Wilgotność parkietu

Wilgotność parkietu może wzrosnąć, jeśli po jego ułożeniu dostanie się do drewna wilgoć, jak np. wilgoć gruntowa w przypadku braku izolacji przerywającej podciąganie kapilarne (izolacji z wyprawy wodoszczelnej. Płyty podłogi stykające się z gruntem), albo wody opadowe gromadzące się w sąsiedztwie wadliwie wykonanych progów drzwi prowadzących na balkony lub tarasy. Pomieszczenia mokre i wilgotne) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Poza tym parkiet może ulec zawilgoceniu na skutek długotrwałego działania wody, np. wody pochodzącej z nieszczelności przewodów centralnego ogrzewania albo w przypadku wadliwego zabezpieczenia powierzchni wody używanej przy myciu i czyszczeniu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wilgotność drewna parkietu w chwili układania powinna być zbliżona do średniej praktycznej wilgotności powietrza. Wilgotność drewna należy pomierzyć. Parkiet wolno układać wyłącznie na dostatecznie suchym podłożu. Wilgotność jastrychu cementowego nie powinna np. przekraczać 1,5-krotnej praktycznej wilgotności powietrza. Wilgotność podłoża należy sprawdzać na próbkach pobranych z jego przekroju(uprawnienia budowlane).

Płyty podłogowe stykające się z gruntem muszą być wyposażone w izolację wodoszczelną, uniemożliwiającą także kapilarne podciąganie wilgoci. Izolacja powinna obejmować całą powierzchnię płyty łącznie z jej połączeniami z elementami sąsiednimi, np. powinna być połączona z poziomą izolacją ścian (program egzamin ustny).

Odklejanie parkietów

Progi okien wbudowanych na całą wysokość ściany i progi drzwi prowadzących na tarasy i balkony muszą być tak skonstruowane, aby woda nie mogła przedostawać się do pomieszczenia. Wykonanie progów w otworach ścian zewnętrznych) (opinie o programie).

Niektóre szkody parkietów wynikały z zastosowania niewłaściwego materiału lub z wadliwego sposobu jego ułożenia. Do szkód takich należą: odklejanie się parkietu na dużej powierzchni, szczególnie mozaikowego w przypadku parkietów klejonych do jastrychów (podkładów cementowych), oraz miejscowe pustki pod parkietem w przypadku złej przyczepności lepiku (kleju) do jastrychu (lub warstwy wyrównującej) bądź do drewna parkietu.

Odklejanie parkietów występowało również wtedy, gdy warstwa lepiku była zbyt cienka lub użyto na nią zbyt mało materiału albo gdy podłoże było nierówne. W niektórych przypadkach w parkiecie pojawiały się szpary, jego powierzchnia była nierówna i wykazywała silne zużycie. Wymagania w zakresie wyglądu, wielkości elementów i jakości podłóg drewnianych (parkietów) różnego rodzaju (klepki, płyty, parkiety mozaikowe, deski, parkiety prefabrykowane) ujęte są w normie DIN 280. Zależnie od rodzaju podłogi, rodzaju i jakości podłoża oraz od przeznaczenia pomieszczenia parkiet może być przybijany gwoździami do legarów, przyklejany do podkładu lub jastrychu albo też układany jako parkiet pływający (segregator aktów prawnych).

Ze wzglądu na szczególnie częsłe występowanie szkód w parkietach klejonych do podłoża zostanę one bliżej rozpatrzone na przykładzie parkietów mozaikowych. Parkiet taki składa się z małych deszczułek o gładko obrobionych krawędziach (tj. bez wpustów i wypustów); o jego jakości decyduje właściwe przyklejenie do podłoża. W związku z tym wymagania co do jakości podłoża (równość, suchość, wytrzymałość, brak spękań i wad) i co do właściwego przyklejenia takiego parkietu są szczególnie wysokie.

Aby przyklejony parkiet był wystarczająco odporny na przesunięcie, konieczna jest dobra przyczepność materiału klejącego zarówno do podłoża, jak i do parkietu (promocja 3 w 1). Szpachlowanie stosowane np. w celu usunięcia zbyt dużych nierówności jastrychu powoduje powstanie warstwy oddzielającej klej od powierzchni jastrychu, mogącej mieć zbyt małą wytrzymałość lub przyczepność do jastrychu. Od warstwy kleju wymaga się ograniczonych właściwości plastycznych przy odpowiedniej wytrzymałości. Cechy te mogą wystąpić tylko przy dostatecznie grubej warstwie kleju. Umożliwiają one wyrównanie odkształceń i naprężeń bez zniszczenia połączenia z podłożem. Zwiększenie grubości warstwy kleju umożliwia wyrównanie podłoża, którego powierzchnia nigdy nie jest idealnie równa.