Wkładki

Wkładki (żyłki) układa się po ostatecznym osadzeniu kierunkowych i rozgraniczających ramek przed naniesieniem masy terrazzowej. Szklane, mosiężne lub miedziane żyłki wycina się z arkuszy. Szerokość żyłek odpowiada grubości warstwy terrazzowej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli żyłki tworzące deseń są układane przed stwardnieniem cementowego podkładu, szerokość ich powinna być nieco większy od grubości warstwy terrazzowej, aby je można było osadzić w podkładzie; w tym celu wycina się bruzdy, w których żyłki układane są dokładnie do poziomu i zamocowane zaprawą cementową. Przy osadzaniu żyłek po stwardnieniu podkładu, do umocowania służy gęsta zaprawa cementowa. Użycie gipsu jest kategorycznie wzbronione (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W każdym wypadku górne krawędzie żyłek powinny ściśle licować z powierzchnią posadzki. Żyłki pozwalają na prowadzenie roboty bez przerw, gdyż utrzymywana przez nie masa terrazzowa się nawet po usunięciu łat. Po osadzeniu żyłek nanosi się masę terrazzową (uprawnienia budowlane).

Masę terrazzową nabiera się ze skrzyni do wiadra lub na szuflę i układa się na właściwym miejscu między łatami lub wewnątrz ramki; następuje wyrównanie jej, ubicie i wygładzenie kielnią. Wyrównanie należy sprawdzić łatą według znaków kierunkowych. Ubijanie i wygładzanie wykonuje się do czasu wystąpienia na powierzchni mleka cementowego, które ostrożnie usuwa się po ułożeniu masy każdego koloru. Tak samo układana jest masa innego koloru. W miarę potrzeby łaty usuwa się; jeżeli posadzka ma żyłki, łaty można wyjmować nie czekając na stwardnienie ułożonej masy (program egzamin ustny).

Drewniany młotek

Pozostałe po wyjęciu łat i ramek bruzdy należy wypełnić masą terazzową odpowiedniego koloru, starannie ubić i wygładzić równo z ogólną powierzchnią. Przy układaniu masy terrazzowej na podkładzie stwardniałym powinien on być uprzednio zmoczony wodą. Masę terrazzową nanosi się dużymi porcjami i wyrównuje starannie kielnią; następnie zagęszcza się ją drewnianym młotkiem i ubija szerokim ubijakiem. Później należy znów wyrównać powierzchnię i wygładzić kielnią lub stalowym gładzikiem. Terrazzo powinno być układane kolejno w poszczególnych polach nieco wyżej poziomu żyłek i łat (uwzględniając ubijanie) (opinie o programie).

Po wypełnieniu jednego pola usuwa się łaty, wypełnia bruzdy masą odpowiedniego koloru i przystępuje się do układania terrazzo w następnym polu. Im silniej jest terrazzo ubijane, im gęstsza jest jego konsystencja, tym szczelniejsza będzie posadzka i tym więcej ziaren kruszywa znajdzie się na powierzchni. Przy ubijaniu masy zarobionej zbyt wielką ilością wody, na powierzchni tworzy się gruba powłoka cementowa, która kryje pod sobą ziarna kruszywa. W trakcie wyrównywania i wygładzania masy terrazzowej, powierzchnie należy sprawdzać łatą według pasów kierunkowych. Stwierdzone nierówności należy natychmiast po ubiciu wyrównać przez wypełnienie wklęsłości suchym kruszywem lub masą terrazzową f dokładne ubicie powstałej wypukłości (segregator aktów prawnych).

Przy użyciu masy gruboziarnistej, całą powierzchnię posadzki terrazzowej należy posypać mieszaniną suchych składników (0,5-0,8 kg/m²) i ubić ją lub uwałować wzdłuż i w poprzek wilgotnym walcem. Dla uzyskania większej szczelności można powierzchnię posypać przesianą tłustą mieszaniną cementu i farby z dodatkiem przesianej drobnej, suchej mieszaniny terrazzowej i wygładzić gładzidłem (promocja 3 w 1).

Jeżeli następnie wykryte będą miejsca nie dość wypełnione kruszywem, trzeba je zalać płynną masą terrazzową i ostrożnie wyrównać kielnią, aby uniknąć wypadania ziaren przy późniejszym szlifowaniu. Nie zaleca się stosowania walców zamiast ubijaków, ponieważ zagęszczanie wówczas jest niedostateczne. W pewnych wypadkach, kiedy zależy nam na ożywieniu wyglądu powierzchni drobnoziarnistej, wilgotną warstwę terrazzową posypuje się grubszą frakcją kruszywa zmieszaną na wilgotno z zabarwionym cementem, ubija się i wałuje walcami.