Właściwości nitów

Śruby o wysokiej wytrzymałości (klasy 8.8 lub wyższej), cynkowane ogniowo, rozciągane przez dokręcanie nakrętki bez uprzedniego posmarowania gwintu, mają ok. 25% mniejszą wytrzymałość i ok. 50% mniejsze wydłużenie niż śruby nie ocynkowane; następuje to wskutek znacznego wpływu skręcania trzpienia tych śrub (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wytrzymałość śrub ocynkowanych przy ścinaniu i rozciąganiu bezpośrednim, a także przy rozciąganiu przez dokręcanie nakrętki, ale po odpowiednim posmarowaniu gwintu, nie różni się praktycznie od wytrzymałości śrub nie ocynkowanych. W śrubach klasy 10.9 lub wyższej występuje jednak niebezpieczeństwo pęknięć w wyniku korozji naprężeniowej (wpływ trawienia przed cynkowaniem). Z tego względu śruby ocynkowane ogniowo nie powinny być stosowane do sprężania połączeń. Mogą być natomiast używane do tego celu śruby o wysokiej wytrzymałości, ocynkowane galwanicznie, przy zachowaniu odpowiedniej grubości powłoki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Właściwości nitów przy rozciąganiu zależą cd charakterystyki stali, zmian strukturalnych wywołanych zakuwaniem nitów na gorąco oraz od karbów w miejscach przechodzenia trzpieni w łby. Należy podkreślić, że nity produkowane są w kraju z gatunków stali, których charakterystykę wytrzymałościową określa wytrzymałość na rozciąganie Rm oraz wydłużenia As i A,0. Cechy wytrzymałościowe po osadzeniu nitu w konstrukcji nie są określone w normach krajowych (poza minimalną wytrzymałością na ścinanie). W wyniku zakuwania następuje wzrost wytrzymałości nitu ok. 10-20% i odpowiednie zmniejszenie wydłużenia (uprawnienia budowlane).

Przyrost wytrzymałości jest tym mniejszy, im większa jest długość zaciskowa (grubość pakietu). Maleje bowiem wtedy stopień spęczania trzpienia nitu i wypełnienia otworu. Naprężenia własne w trzpieniu, które powstają podczas stygnięcia nitu, nie mają wpływu na jego wytrzymałość. Przyłożenie siły rozciągającej powoduje zmniejszenie naprężeń docisku między łączonymi elementami oraz przyrost wydłużenia nitu. Wobec wysokiego poziomu naprężeń własnych w trzpieniu wydłużenia te mają charakter trwały i zmniejszają siłę sprężenia pakietu. Ze względu na to nity nie powinny być obciążane siłami rozciągającymi (program egzamin ustny).

Wytrzymałość na ścinanie

Wytrzymałość na ścinanie i na docisk do trzpienia (opinie o programie).
Wytrzymałość śrub i nitów na ścinanie jest funkcją ich wytrzymałości na rozciąganie. Jej średnia wartość wynosi 62% wytrzymałości na rozciąganie śrub i 75% wytrzymałości na rozciąganie nitów. Na rys. 2-10 przedstawiono zależności pomiędzy naprężeniem a przemieszczeniemprzy ścinaniu śrub i nitów. Nośność śruby na ścinanie zależy od usytuowania płaszczyzn ścinania w stosunku do części gwintowanej trzpienia. Przy ścinaniu części gwintowanej zarówno nośność, jak i przemieszczenie są znacznie mniejsze niż przy ścinaniu trzpienia bez gwintu (segregator aktów prawnych).

Można przyjąć, że zmieniają się one proporcjonalnie do pola powierzchni ścinanego przekroju. Według pracy [30] wytrzymałość śruby na ścinanie zależy od tego, czy łączone części są rozciągane czy ściskane. Nośność śrub w dwuciętych próbkach rozciąganych est o 8 do 13% mniejsza niż w analogicznych próbkach ściskanych. Przyczyną tego jest nierównomierny rozkład naprężeń docisku do trzpienia śruby, wywołujący moment odginający nakładki na zewnątrz od blachy środkowej. W połączeniach jednociętych, nie usztywnionych, wpływy zginania blach i trzpienia śruby odgrywają bardzo dużą rolę.

Naprężenia rozciągające w trzpieniu śruby, wynikające ze wstępnego sprężenia połączenia przez dokręcenie nakrętki, nie mają wpływu na nośność śruby na ścinanie [30]. Naprężenia te zanikają bowiem, gdy obciążenie zbliża się do wielkości niszczącej (promocja 3 w 1).
Ograniczenie przemieszczeń w stanie granicznym nośności stosowane jest również w konstrukcjach specjalnych, które z powodu nadmiernych przemieszczeń przestają nadawać się do użytku (np. podpory radioteleskopów).