Wpływ obciążenia poziomego

Wpływ obciążenia poziomego, przyłożonego bezpośrednio na ściany, na wartość mimośrodu wypadkowego uwzględnia się przyjmując za M_p moment występujący w połowie wysokości analizowanej ściany. Przyjęcie do obliczeń momentu przęsłowego zamiast momentów podporowych uzasadnia się tym, że podstawowy przekrój, w którym sprawdza się nośność ściany jest położony w jej środkowej strefie. W przypadku sprawdzania przekrojów przypodporowych założenie to zwiększa bezpieczeństwo konstrukcji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Smukłość ta związana jest z przyjętą metodą obliczeń. W przedstawionej tu metodzie, zgodnie z, wprowadzone są zredukowane sztywności elementów ramy odpowiednio do występującego stopnia wytężenia, a w przypadku ścian również z uwzględnieniem wpływu ugięcia (teoria II rzędu), w związku z czym smukłość obliczeniowa ściany przyjmowana jest z reguły równa wysokości kondygnacji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dla małych mimośrodów i znacznych sztywności elementów współpracujących nawet bardzo duża redukcja sztywności elementu rozpatrywanego nie może jednak do tego stopnia zredukować mimośrodów sił działających na ścianę, aby kąty obrotu tych ostatnich zrównały się z kątami obrotu elementów współpracujących. Aby zrównanie takie nastąpiło, musiałaby wystąpić „ujemna” sztywność (uprawnienia budowlane).

Wykres ten odpowiada przypadkowi pręta obciążonego z jednakowymi co do znaku i wielkości mimośrodami na obu końcach. Można nim się posługiwać również dla przypadków obciążenia z różnymi wielkościami mimośrodów. Do obliczeń należy przyjmować wtedy większą jego wartość.

Przy określaniu momentu bezwładności złącza poziomego przyjmowano do obliczeń pełną jego szerokość konstrukcyjną. Biorąc pod uwagę fakt, że konstrukcja złączy poziomych nie pozwala na przeniesienie naprężeń rozciągających, jest to równoważne z założeniem, że cały przekrój złącza jest ściskany. Przyjęta metoda obliczeń ze względu na zawarte w niej uproszczenie nie pozwala na weryfikację i (ewentualne) korygowanie tego założenia w kolejnych fazach obliczeń (program egzamin ustny).

Sposób obliczania mimośrodów

Weryfikacja omawianego założenia jest jednak konieczna i dokonuje się jej po uzyskaniu końcowego rezultatu w postaci mimośrodów wypadkowych e_wg i e_wd. Polega ona na stwierdzeniu, czy przy położeniu siły podłużnej w ścianie wyznaczonej wartościami mimośrodów wypadkowych obliczonych ze wzorów rzeczywiście cały przekrój złącza poziomego jest poddany naprężeniom ściskającym. Weryfikację przeprowadzić należy w złączach poziomych przy górnej i dolnej krawędzi ściany (opinie o programie).

Dla wspólnej powierzchni styku złącza z krawędzią (górną i dolną) ściany ustalamy położenie tzw. rdzenia sprężystego sprowadzonego. Położenie to ustalamy w sposób umowny. Jeżeli siła podłużna znajduje się poza tak określonym rdzeniem sprężystym, to obliczenia należy przeprowadzić przy przyjęciu założenia, że układ konstrukcyjny budynku pracuje wg schematu przegubowego (segregator aktów prawnych).

Przy obliczaniu budynków wg schematu ramy zachodzi konieczność sprawdzenia płyt stropowych w ich przekrojach przypodporowych, w których szczególnie w budynkach wysokich mogą wystąpić znaczne momenty zginające. Momenty te wywołane są przede wszystkim mimośrodowym działaniem siły podłużnej N w węźle poziomym. Wartość tego momentu można łatwo obliczyć wykorzystując policzone, przy ustalaniu wartości współczynnika v_VJ sztywności poszczególnych elementów zbiegających się w węźle.

W przypadku mniejszej ilości zbrojenia na podporze, niż wynikałoby to z wartości momentów, należy w obliczeniach mimośrodów wypadkowych uwzględnić powstanie przegubów plastycznych w przypodporowych fragmentach płyty stropowej. Sposób obliczania mimośrodów w ścianach budynku monolitycznego oparty jest na rozwiązaniu schematu ramy dla ustrojów prefabrykowanych (promocja 3 w 1). Konstrukcja monolityczna może być odwzorowana tym schematem przy założeniu, że złącza ścian i stropów są sztywne, co znacznie upraszcza obliczenia. Przy obliczaniu mimośrodów siły N z górnych kondygnacji można korzystać ze wzorów wyprowadzonych, odpowiednio je interpretując.