Wykładziny faolitowe

Na bazie żywicy rezolowej fenolowo-formaldehydowej wytwarza się pokrycia ochronne: produkowany u nas „Fenolit”, „Faolit” i „Sekrsclit” (program uprawnienia budowlane na komputer).
O odporności tego rodzaju wykładzin decydują własności dodatków i wypełniaczy wprowadzonych do żywicy.
Wykładziny faolitowe stosuje się w środowiskach o temperaturze nie przekraczającej 120°C.

Odporne są one na działanie kwasów: siarkowego (o średnich stężeniach do temperatury 50°C), solnego (o dowolnym stężeniu do temperatury 120°C), fosforowego (do temperatury 80° C) oraz na działanie roztworów soli, niektórych gazów agresywnych (SO2, Cl’) i niektórych związków organicznych. Natomiast nie są one odporne na działanie kwasu azotowego i wodorotlenków alkaliów. Przy wykładaniu aparatury płyty faolitowe łączy się klejem bakelitowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wykładziny rezolowe stosuje się dla zabezpieczenia aparatury wanien, zbiorników, wież absorpcyjnych i chłodniczych itp. przed chemikaliami. Można również z surowej masy formować pod niewielkim ciśnieniem różne kształtki i elementy aparatów, które następnie poddaje się specjalnej obróbce termicznej w celu przeprowadzenia żywicy rezolowej w rezit. Najszersze zastosowanie jako izolacje antykorozyjne znajdują twarde wykładziny wykonywane z żywicy polichlorowinylowej, zwane winidurowymi. Winidur produkuje się bądź w postaci arkuszy, bądź też w postaci rur, zaworów i różnych kształtek.

Można stosować go w granicach temperatur od -10 do + 60 C. Winidur odznacza się dużą odpornością chemiczną. Jest on odporny zarówno na działanie kwasów (łącznie z fluorowodorowym), jak i alkaliów, natomiast ulega działaniu związków aromatycznych i acetonu (uprawnienia budowlane).
Przy wykładaniu aparatów arkusze winiduru spawa się lub skleja. Jako materiału spawającego używa się prętów wykonanych z winiduru bardziej plastyfikowanego; do sklejania stosuje się kleje z chlorowanego polichlorku winylu.

Okładziny ścienne

Winidurem wykłada się zarówno powierzchnie metalowe, jak betonowe i drewniane (program egzamin ustny). Układa się go na warstwie kleju lub też przybija do powierzchni gwoździami, które następnie zabezpiecza się paskami przyspawanego winiduru. W tym celu do urządzeń betonowych wpuszcza się listwy drewniane lub osadza drewniane kołki i zabetonowuje.
Okładziny ścienne. Okładziny na bazie tworzyw syntetycznych łatwo przyjęły się dzięki licznym zaletom. Produkuje się je w różnych postaciach, jako folie, arkusze, rulony oraz płyty rozmaitych kształtów: proste, faliste lub powyginane o krzywiznach odpowiednio dobranych do miejsca stosowania (opinie o programie).

Czyste żywice syntetyczne mają ograniczone zastosowanie do tego typu wyrobów; najczęściej używa się je w połączeniu z drewnem, papierem, tkaniną, filcem, korkiem, włóknami, matami szklanymi, azbestem; materiały te stanowią wypełniacze, nośniki, warstwy wewnętrzne itp.
Jako materiały wyjściowe używane są zarówno żywice termoplastyczne, jak i termoutwardzalne. Do najczęściej stosowanych należą: polichlorek winylu i winylidenu, kopolimery winylowe, polistyren, polimetakrylan metylu, polietylen, pochodne celulozy i ligniny, żywice kumaronowe, żywice fenolowe, mocznikowe, melaminowe, poliestry, zwulkanizowane kauczuki syntetyczne i inne (segregator aktów prawnych).

Przegląd różnego asortymentu okładzin ściennych lub wykładzin podłogowych, wprowadzanych już od paru lat w budownictwie, wskazuje, że można tu stosować różnego rodzaju wyroby, począwszy od tapet z papieru nasyconego żywicami do płytek i wielowarstwowych laminatów formowanych pod wysokim ciśnieniem i w podwyższonej temperaturze (promocja 3 w 1).
Higieniczne i dekoracyjne tapety wykonuje się z wysokogatunkowego papieru lub tkaniny, nasycanych lub powlekanych polichlorkiem winylu, kopolimerami winylowymi oraz niektórymi pochodnymi celulozy. Na skutek słabej adhezji powierzchnie arkusze z żywicy melaminowej lub papier nasycony tą żywicą.