Wykop i nasyp

Oprócz wykopów otwartych (umocnionych i nie umocnionych) wykonuje się również wykopy podziemne. Polega to na drążeniu kanałów w gruncie bez rozkopów. Produkowane w kraju wiertnice poziome umożliwiają przeciskanie rur stalowych średnicy 15-P25 cm (WP-15/25), 30-60 cm (WP-30/60), 80H-120 cm (WP-80/120) oraz rur żelbetowych średnicy 120 i 150 cm (PP-1200/1500), 180 i 220 cm (PP-1800/2200) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Do przeciągania przewodów kablowych oraz przebijania otworów poziomych i pionowych w gruncie stosowane są przebijaki typu Kret. Umożliwiają one wykonanie otworów średnicy 100 mm (Kret 100P1) i 140 mm (Kret 140P1) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W najprostszym ujęciu proces technologiczny w robotach ziemnych można sprowadzić do trzech podstawowych operacji roboczych:

• odspojenia i wydobycia urobku (z ew. załadowaniem na środki transportowe),
• transportu urobku,
• wyładowania i ułożenia urobku na wskazanym miejscu (z ew. rozplantowaniem i zagęszczeniem) (uprawnienia budowlane).

Procesy te można przedstawić, z tym że ostatnie rozwiązanie jest najkorzystniejsze, gdyż ma wyższe cechy kompleksowości i w jednym procesie technologicznym wykonuje się wykop i nasyp. Należy dążyć do tego, aby stosować takie rozwiązania, które umożliwiają osiągnięcie zerowego (lub zbliżonego do zerowego) bilansu mas ziemnych na budowie (chyba że względy ekonomiczne będą przemawiały za innym rozwiązaniem) (program egzamin ustny).

Procesy technologiczne, w podziale na operacje robocze, występujące przy realizacji wybranych zadań oraz maszyny używane w poszczególnych operacjach roboczych. Schemat zmechanizowania robót ziemnych podstawowych i towarzyszących sporządzono na podstawie aktualnych i rozwojowych metod ich wykonania (opinie o programie). Przyjęto maszyny stosowane obecnie oraz uwzględniono nowe maszyny i urządzenia, które powinny być stosowane w przyszłości.

Zmechanizowania robót ziemnych podstawowych

Na schemacie zmechanizowania robót ziemnych podstawowych podano rodzaje robót, procesy technologiczne, operacje robocze oraz maszyny do poszczególnych procesów produkcyjnych. Na uwagę zasługuje fakt, że poza zgarniarkami, samochodami samowyładowczymi o ładowności powyżej 6 t i niektórymi typami walców, przemysł krajowy jest w stanie pokryć potrzeby budownictwa w zakresie maszyn ciężkich do robót ziemnych. Wysoki stopień zmechanizowania podstawowych robót ziemnych - 98,4% w skali kraju i 99,1% w resorcie budownictwa pozwala ocenić wyposażenie w maszyny do tych robót jako wystarczające (segregator aktów prawnych).

Z danych wynika, że park maszyn do robót ziemnych składa się zasadniczo z koparek i spycharek przy minimalnym udziale ładowarek i zgarniarek. Struktura taka jest niezbyt korzystna i zmiana jej przede wszystkim na rzecz ładowarek jest konieczna w docelowym kształtowaniu parku maszyn do robót ziemnych. Strukturę parku maszyn do robót ziemnych w Polsce i w innych krajach w roku 1978 zawiera. Zwiększenie udziału ładowarek w parku maszyn, przy równoczesnej zmianie technologii wykonywania płytkich wykopów, pozwoli na ograniczenie stosowania koparek w zestawie z samochodami samowyładowczymi, a tym samym podniesie ekonomikę robót ziemnych (promocja 3 w 1).

Schemat zmechanizowania robót ziemnych wykończeniowych i towarzyszących wskazuje, jakie maszyny są obecnie wykorzystywane w tych robotach ziemnych i jakie są niezbędne w celu podniesienia efektywności oraz stopnia mechanizacji tych robót. Niski stopień mechanizacji robót ziemnych wykończeniowych i towarzyszących wynika z niezadowalającego wyposażenia budownictwa w odpowiednie maszyny.