Wymagania cieplno-wilgotnościowe

Tradycyjne ściany z cegły pełnej ceramicznej grubości 51 cm z obustronnym tynkiem mają współczynnik przenikania ciepła k = 0,99. Posiadają one znaczną stateczność cieplną, tj. mogą magazynować ciepło (uprawnienia budowlane). Ściany zaś osłonowe lekkie nie mają tej cechy, bardzo istotnej przy zmianach temperatury. Przerwy w ogrzewaniu pomieszczeń ze ścianami osłonowymi o tym samym współczynniku k co i ściany np. z cegły byłyby bardzo odczuwalne i z tego względu współczynnik k tych ścian powinien być znacznie mniejszy (program na telefon).

W budynkach ze ścianami osłonowymi o przewadze powierzchni przeszklonych część ekranowa ściany (pełna bez okien) nie ma decydującego wpływu na średnią wartość współczynnika k i dla poprawy warunków mikroklimatu wnętrz należy dążyć do zwiększenia izolacyjności okien. Część pełna ściany osłonowej powinna posiadać taki współczynnik k, aby na wewnętrznej powierzchni ściany temperatura nie spadła poniżej punktu rosy (program na komputer).

Ten warunek będzie spełniony, o ile współczynnik k w budownictwie mieszkaniowym, w zależności od ciężaru ściany osłonowej i strefy klimatycznej Polski, będzie się wahał w granicach k = 0,55-f-0,80. Jednocześnie przy stosowaniu ścian osłonowych powinna być przestrzegana zasada, aby nie stosowano ogrzewania piecowego, a centralne ogrzewanie nie powinno mieć przerw w paleniu dłuższych od 10 godz. Praktycznie biorąc dobór wartości k ścian osłonowych jest w zasadzie problemem ekonomicznym. W przypadku stosowania w pomieszczeniach ze ścianami osłonowymi urządzeń klimatyzacyjnych, regulujących automatycznie temperaturę i wilgotność powietrza wewnętrznego, współczynnik k z punktu widzenia komfortu nie musi być w tym przypadku zmniejszany (program egzamin ustny).

Żebra konstrukcyjne ścian osłonowych

Żebra konstrukcyjne ścian osłonowych, szczególnie ze stali lub żelbetu, oraz różnego rodzaju łączniki metalowe, łączące okładziny zewnętrzne tych ścian z okładzinami wewnętrznymi, tworzą mostki termiczne, tj. miejsca o zwiększonej przewodności cieplnej w stosunku do przewodności reszty ściany (opinie o programie). Mostki termiczne powodują skraplanie pary wodnej znajdującej się w pomieszczeniu, z chwilą Obniżenia temperatury ich powierzchni poniżej punktu rosy, oraz obniżają wartość średniego współczynnika k ściany.

Dla przykładu rozkład temperatur na powierzchni wewnętrznej ściany z mostkami termicznymi. Na podstawie badań stwierdzono, że mostki termiczne lepiej jest izolować od strony wewnętrznej niż zewnętrznej (segregator aktów prawnych).

Niemniej ważna od ustalenia właściwego współczynnika k jest ochrona ścian przed skraplaniem pary wodnej wewnątrz przegrody lub co najmniej ograniczenie ilości wody skroplonej w okresie zimowym od ilości, która może wyparować ze ściany w okresie letnim podczas wysychania (promocja 3 w 1).

Kierunek ruchu pary wodnej przez przegrody uzależniony jest od pory roku; w okresie zimowym przebiega od wewnątrz pomieszczenia na zewnątrz. Przemieszczanie się pary wodnej przez przegrody zależne jest od konstrukcji ściany warstwowej. Przy właściwym układzie warstw para wodna albo przechodzi na zewnątrz, nie skraplając się wewnątrz przegrody.