Wymiarowe stypizowanie elementów

Typ II złącza, pomimo że nie pozwala na wymiarowe stypizowanie elementów, które w nim się zbiegają, posiada tę zaletę, że daje dobre usztywnienie krawędziowe jednej parze płyt i zbliża do siebie wszystkie elementy, pozwalając na wykonanie bezpośrednich połączeń stalowych przy pomocy blach węzłowych spawanych przy użyciu nakładek (uprawnienia budowlane). Ten typ złącza stosuje się w układach poprzecznych, gdy wymienność elementów ściany podłużnej z elementami ścian poprzecznych nie występuje z różnych przyczyn (różnica rozstawów, inne szczegóły konstrukcyjne, np. zbrojenie) i wspomniane różnice wymiarowe wynikające z układu złącza nie powiększają liczby typorozmiarów (program na telefon).

Siły, które powstają w złączach pionowych, są spowodowane pracą konstrukcji, tj. wzajemnym oddziaływaniem na siebie elementów konstrukcji poddanych działaniu obciążeń użytkowych, czynników atmosferycznych czy też na skutek Teologicznych zmian materiałowych i odkształceń fundamentów. Odkształcenia elementów pod wpływem obciążeń pionowych i poziomych, zmian temperatury i wilgotności, skurczu materiałów wywołują w złączach naprężenia normalne obydwu znaków (ściskanie i rozciąganie) (program na komputer).

Naprężenia styczne (ścinające) pomiędzy płytami zbiegającymi się w węźle mogą np. powstawać pod wpływem sił poziomych (parcie wiatru) lub na skutek nierównomiernego obciążenia pionowego poszczególnych ścian.
Trzpienie betonowe, podobnie jak w konstrukcjach blokowych, są zdolne do przeniesienia w płaszczyźnie ściany tylko sił ściskających (program egzamin ustny). Siły rozciągające przenoszone są przez pręty zbrojeniowe poziome, wypuszczone do trzpienia w postaci pętli, b) lub prętów prostych, które po montażu spawane są w górnej części lub na całej wysokości krawędzi (przy zbiegających się trzech ścianach, ponieważ wtedy istnieje dostęp do spawania na pełnej wysokości kondygnacji). Podobnie jak w złą czach żelbetowych, w połączeniach siły rozciągające przenoszona przez przekroje stalowe (opinie o programie). Dla przeniesienia sił stycznych nie i starcza przyczepność betonu do krawędzi płyt, jak również stosnr-l kowo wiotkie pręty zbrojeniowe wypuszczone do wnętrza trzpienia. W złączach stalowych wykonywanych z dostatecznie sztywnych profilów walcowych można przyjąć przeniesienie sił stycznych między płytami przez szwy spawane.

Wybór konstrukcji złącza

Wybór konstrukcji złącza zależy, poza przesłankami przytoczonymi powyżej, od szeregu czynników wykonawczych (segregator aktów prawnych). Złącza betonowe i żelbetowe, które na ogół są proste w wykonaniu, można wykonywać bez specjalnych zabiegów tylko wtedy, gdy temperatura otoczenia zapewnia dobry przebieg twardnienia betonu (średnia temperatura dobowa większa niż 5-=-10°C) i dlatego stosowane są z reguły w krajach o ciepłym klimacie. Złącza stalowe mają tę wyższość, że mogą być wykonywane w okresach temperatur ujemnych, co pokrywa się z ogólnymi tendencjami budownictwa uprzemysłowionego, dążącymi do uniknięcia sezonowości w wykonawstwie.

Ujemną stroną złącz stalowych są trudności w zabezpieczeniu ich przed korozją (spawy wytwarzają mikroogniwa wywołując korozję stali łącznikowej), która szczególnie agresywnie może występować w złączach ścian zewnętrznych narażonych na zawilgocenie. Dodatkowym czynnikiem wpływającym na postęp korozji jest to, że przy spawaniu beton otaczający płaskowniki pod wpływem temperatury niszczy się i w powstałych kawernach zbiera się wilgoć, która przyspiesza rdzewienie stali (promocja 3 w 1).

Rozwój techniki sprężania elementów prefabrykowanych betonowych w czasie ich montażu nasunął koncepcję scalania tarcz ściennych i stropowych poprzez zastosowanie tej techniki w budynkach płytowych. Mimo że koncepcje te nie wyszły dotychczas poza sferę doświadczeń, można liczyć się z ich przyszłym rozwojem na szerszą skalę, przy czym najtrudniejszym problemem do rozwiązania jest sprawa odporności ogniowej i zabezpieczeń antykorozyjnych.