Wymiary stałe

Podstawową zasadą modularności jest różnicowanie wymiarów o wartości kM, gdzie k należy do zbioru liczb naturalnych, a moduł M = 30 cm. Wymiar określonej wielkości może różnić się od wartości modularnej, np. wymiar długości elementów ściennych z reguły nie jest równy kM lecz kM a, gdzie a jest wartością stałą (zależną od konstrukcji złącza). Wymiar utworzony przez zmianę stałej wartości a (dla tego samego ukształtowania) będzie wymiarem niezgodnym z zasadami modularnego wymiarowania (program uprawnienia budowlane na komputer).

Do zasad modularności należy założenie, że wymiary stałe, niezmienne aczkolwiek niemodularne w typorozmiarach i odmianach elementów danej grupy traktuje się jak modularne (np. grubość i wysokość ścian wewnętrznych, wysokość położenia gniazda wyłącznika elektrycznego w ścianach, jeśli jest ona zawsze taka sama względem niezmiennej bazy) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Termin typorozmiar oznacza zbiór elementów geometrycznie podobnych, należących do tej samej grupy funkcjonalnej i mających takie same wymiary gabarytowe i taki sam typ obrzeży. Przez pojęcie odmiany rozumie się natomiast każde zróżnicowanie kształtowo-wymiarowe elementu należącego do tego samego typorozmiaru (uprawnienia budowlane). W ocenach techno- logiczności omawianego kryterium nie uwzględnia się odmian spowodowanych takimi zmianami (np. zbrojenia), które nie dotyczą zewnętrznych powierzchni prefabrykatów i nie powodują konieczności dodatkowych operacji lub zmian sprzętu i urządzeń do formowania elementów (program egzamin ustny).

Powtarzalność operacji w procesie produkcji jest istotnym elementem technologiczności, gdyż ma wpływ na:

1. wydajność pracy,
2. racjonalne wykorzystanie maszyn i urządzeń,
3. jakość robót.

Warunki identyczności

Za operację powtarzalną uważa się taką, przy której wykonywane są identyczne czynności względem identycznych przedmiotów w tych samych warunkach zewnętrznych, jednak niezależnie od miejsca wykonywania czynności roboczych (opinie o programie). W tym ujęciu operacjami powtarzalnymi w produkcji elementów prefabrykowanych są przykładowo:

• wielokrotne ustawianie obrzeża A na uniwersalnej palecie w tym samym położeniu lub w różnych położeniach, jeśli warunki stabilizacji tego obrzeża są od tego niezależne (zastosowanie obrzeża B zamiast obrzeża stwarza już inną operację),
• formowanie otworu drzwiowego zawsze identycznym elementem formującym niezależnie od jego usytuowania, jednak przy tym samym sposobie stabilizacji,
• zmiana położenia identycznego otworu prześwitowego w ścianach wewnętrznych (zmiana wymiarów tego otworu stwarza już inną operację, wymaga bowiem wprowadzania dodatkowych różnych elementów składających się na zespół formujący prześwit) (segregator aktów prawnych).

W podanych przykładach warunkami zewnętrznymi są te same typy palety oraz identyczny zespół urządzeń i sprzętu do obsługi procesu formowania elementów. Wyeliminowanie z pojęcia operacji powtarzalnej warunku identyczności położenia bierze się stąd, iż zróżnicowanie pracochłonności uwarunkowane zmianą położenia jest znikome.

Problem zróżnicowania wymiarowego i jego skutków jest bardzo istotny, należy on jednak do zagadnień związanych z organizacją produkcji i składowania elementów. Trudno go odnieść do całości systemu, ponieważ rzeczywiste programy produkcyjne poszczególnych wytwórni są w określonych okresach zawężane do odpowiednich grup elementów stanowiących część zbioru. Na tym tle miernikiem kryterium powtarzalności operacji może być stopień różnorodności ukształtować tak zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Warunki produkcji określonej grupy prefabrykatów są bowiem w danym systemie stałe i nie są przedmiotem porównywalności między systemami (promocja 3 w 1).

W przypadku występowania dodatkowych utrudnień, np. konieczności obrotu elementu w czasie jego pobierania do montażu (transport elementów stropowych odbywa się niejednokrotnie w pozycji pionowej z uwagi na przekroczenie gabarytów), ocenę obniża się dodatkowo o 1°.