Wynik badania wskaźnika zagęszczenia

W szczególności badanie za pomocą kuli Kelly’ego jest prostsze w wykonaniu i szybsze oraz - co jest bardziej ważne - może być zastosowane do betonu w taczce lub już ułożonego w formie. W celu uniknięcia zakłóceń wywołanych przez krawędzie ograniczające głębokość badanego betonu nie powinna być mniejsza niż 200 mm. Na początku należy stwierdzić, że nie można dokonać rzeczywistego porównania, ponieważ każde z badań mierzy zachowanie betonu w innych warunkach. Szczególne zastosowanie każdego z badań było już omówione poprzednio (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wynik badania wskaźnika zagęszczenia jest blisko związany z odwrotnością urabialności, a wyniki badania zmiany kształtu i badania metodą Ve-Be są prostymi funkcjami urabialności. W badaniu metodą Ve-Be mierzy się właściwości betonu poddanego wibrowaniu w porównaniu do warunków swobodnego spadku w badaniu wskaźnika zagęszczenia i do zastosowania wstrząsów w badaniu zmiany kształtu. Wszystkie te trzy badania są zadowalające, jeśli chodzi o laboratorium, lecz na budowie najbardziej odpowiednie jest urządzenie do pomiaru wskaźnika zagęszczenia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Pewną wskazówkę co do zależności między wskaźnikiem zagęszczenia i czasem Ve-Be podaje wykres, lecz ma on zastosowanie jedynie do zbadanych mieszanek i nie wolno tej zależności traktować jako ogólnej, ponieważ wpływają na nią takie czynniki, jak kształt i tekstura kruszywa, napowietrzenie betonu lub proporcje składników mieszanki. Dla pewnych szczególnych mieszanek uzyskano również zależność między wskaźnikiem zagęszczenia i opadem, lecz taka zależność jest także funkcją właściwości mieszanki (uprawnienia budowlane). Ogólną wskazówkę co do charakteru zależności między wskaźnikiem zagęszczenia, czasem Ve-Be i opadem. Na dwie z tych zależności duży wpływ ma zawartość cementu w mieszance. Brak tego wpływu w przypadku zależności między opadem i czasem Ve-Be jest pozorny, ponieważ opad jest niewrażliwy na jednym końcu skali (niska urabialność), a czas Ve-Be na drugim; stąd na wykresie widoczne są dwie linie asymptotyczne z niewielką częścią łączącą (program egzamin ustny).

Badania urabialności

Badanie rozpływu jest cenną pomocą w ocenie spoistości mieszanki w warunkach laboratoryjnych. Badania opadu i zagłębienia kuli są badaniami czysto porównawczymi i w tym zakresie są bardzo użyteczne, z tym zastrzeżeniem, że badanie za pomocą stożka opadowego daje wyniki niezbyt wiarygodne dla chudych mieszanek, dla których dobra kontrola ma często poważne znaczenie (opinie o programie).

Nie opracowano jeszcze idealnego badania urabialności. Z tego względu należy podkreślić wartość wizualnej oceny urabialności i szacowania jej przez uklepanie kielnią w celun sprawdzenia łatwości wykańczania. Oczywiście konieczne jest doświadczenie, lecz raz zdobyte pozwala na ocenę „na oko”, która, szczególnie dla celów sprawdzenia jednorodności, jest i szybka, i odpowiedzialna. Świeżo zarobiony beton z upływem czasu staje się sztywniejszy. Nie należy tego tłumaczyć wiązaniem cementu (segregator aktów prawnych). Powodem tego jest po prostu fakt, że część wody z mieszanki jest absorbowana przez kruszywo, część ulega wyparowaniu, szczególnie jeśli beton jest poddany bezpośredniemu działaniu słońca lub wiatru, a część zostaje związana przez pierwsze reakcje chemiczne.

W ciągu 1 godz. od zakończenia mieszania wskaźnik zagęszczenia zmniejsza się prawie o 0,1; dokładna wartość zmniejszenia się urabialności mieszanki zależy od zawartości cementu w stosunku do kruszywa (bogatości mieszanki), rodzaju cementu, temperatury betonu i początkowej urabialności (promocja 3 w 1). Przykładowy wykres zależności opad-czas uzyskanej przez Evansa. Z uwagi na tę oczywistą zmianę konsystencji, jak również z uwagi na fakt, że interesująca jest rzeczywista urabialność w momencie układania betonu, tzn. po upływie pewnego czasu od zakończenia mieszania, zaleca się rozpocząć odpowiednie badanie z pewnym opóźnieniem, np. 15 min od zakończenia mieszania.