Blog

Kwasy humusowe zdjęcie nr 10
02.06.2021

Wyodrębnienie drzewnika

W artykule znajdziesz:

Wyodrębnienie drzewnika

Kwasy humusowe zdjęcie nr 11
Wyodrębnienie drzewnika

Nie udało się dotychczas przeprowadzić badania drzewnika w jego naturalnej postaci, wyodrębnienie zaś drzewnika wymaga zniszczenia silnych powiązań z błoną komórkową, co pociąga za sobą częściowe przeobrażenie chemiczne.
Mianem ligniny określa się substancje inkrustujące wyodrębnione z drewna. W czasie związanych z tym procesów chemicznych substancje te ulegają kondensacji, wskutek czego lignina wyodrębniona posiada wyższy stopień polimeryzacji i nie jest identyczna z ligniną naturalną (program uprawnienia budowlane na komputer).

Otrzymane w ten sposób preparaty ligniny stanowią mieszaninę różnych, dotychczas niedostatecznie zbadanych związków chemicznych. Zależnie od gatunku drewna i od położenia badanej próbki w drzewie (np. pień lub gałęzie) oraz od zastosowanej metody wyodrębniania jakościowy i ilościowy skład ligniny ulega zmianom. Mimo to różne preparaty ligniny wykazują przy badaniach i przy przeróbce chemicznej pewne wspólne cechy, które wyróżniają ligninę w zdecydowany sposób od innych składników drewna. Udział ligniny w drewnie wynosi około 30% (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W roku 1857 Schulze określił mianem ligniny substancje inkrustujące wyodrębnione z drewna mieszaniną kwasu azotowego i chlorku potasu. Do substancji tej przechodzi obok ligniny także część występujących w drewnie węglowodanów, które pod działaniem odczynnika ulegają częściowemu scukrzeniu. Obecnie przez nazwę ligniny rozumie się wyodrębnioną z drewna mieszaninę ligniny z pewnym udziałem hemiceluloz, głównie pentozanów.
W porównaniu z celulozą lignina jest mniej odporna. Lignina naturalna, czyli drzewnik, rozpuszcza się w alkaliach przy zastosowaniu ciśnienia i wyższej temperatury. Reakcja ta przebiega również w niskich temperaturach, lecz wymaga wówczas długiego czasu (uprawnienia budowlane).

W przeciwieństwie do celulozy i hemiceluloz lignina nie ulega pod wpływem kwasów hydrolizie, wobec czego przy scukrzaniu drewna stanowi ona produkt odpadowy, wymagający dalszego przerobu. Natomiast pod działaniem stężonych kwasów następuje odszczepienie z ligniny grup metoksylowych.

Wyodrębnienie ligniny

Wyodrębnienie ligniny z drewna można przeprowadzić w dwojaki sposób:
- Rozpuszcza się błonnik i związane z nim węglowodany środkami chemicznymi, które nie atakują ligniny (program egzamin ustny).
- Działa się na drewno środkami, które nie atakują celulozy rozpuszczając ligninę (oraz część hemiceluloz); lignina przechodzi do roztworu, skąd można ją wydzielić.

Pod wpływem gotowania z gorącym kwasem siarkowym lub z kwaśnymi siarczynami lignina przechodzi w kwasy lignosulfonowe występujące w dużych ilościach w siarczynowych ługach pocelulozowych. Według Hagglunda wyodrębnienie ligniny z drewna odbywa się w metodzie siarczynowej w dwóch fazach:
W początkowym etapie ług siarczynowy powoduje pęcznienie, co ułatwia wnikanie jonu HS03 w głąb drewna. Następstwem tego jest sulfonowanie ligniny, w wyniku czego powstają w drewnie stałe kwasy lignosulfonowe (opinie o programie).
Druga faza obejmuje częściową hydrolizę stałego kwasu lignosulfonowego i przeprowadzenie go w stan rozpuszczalny.

Szybkość hydrolizy zależy od stężenia jonów wodorowych. Wyodrębnienie celulozy oparte jest na rozpuszczeniu i usunięciu z drewna ligniny, która przechodzi do ługów pocelulozowych; stosuje się w tym celu zarówno alkaliczne, jak kwaśne metody rozwierania drewna (segregator aktów prawnych).
W przeciwieństwie do celulozy lignina jest ciałem bezpostaciowym, o skomplikowanej i niedostatecznie wyjaśnionej budowie chemicznej. Przypisuje się jej wzór C3!,H2i,0(i(0H)r)(0CH;1)4. W ligninie stwierdzono między innymi obecność grup aromatycznych w ilości około 20% oraz charakterystycznych grup metoksylowych - OCH.,. Z grup tych powstaje przy rozpadowej destylacji drewna alkohol metylowy, którego nie otrzymuje się przy destylacji celulozy.

Jak widać z zestawionych liczb, lignina zawiera znacznie więcej węgla niż celuloza (promocja 3 w 1).
Lignina przybiera charakterystyczne zabarwienie pod działaniem fenoli, soli aromatycznych, amin i innych związków chemicznych. Cechę tę wykorzystuje się w celu stwierdzenia obecności ligniny w celulozie lub w papierze. Jako często stosowane można wymienić następujące odczynniki.

Najnowsze wpisy

14.06.2024
Kwasy humusowe zdjęcie nr 12
Budownictwo osób fizycznych a uprawnienia budowlane

Do 2015 roku Komisja Kwalifikacyjna PIIB stosowała interpretację opartą na rozporządzeniu Ministra Regionalnego i Budownictwa z 1991 roku. Zgodnie z…

14.06.2024
Kwasy humusowe zdjęcie nr 13
Uprawnienia budowlane w specjalności drogowej

Uprawnienia budowlane w specjalności drogowej w Polsce wymagane jest dla osób, które zamierzają samodzielnie kierować robotami drogowymi. Aby uzyskać takie…

Kwasy humusowe zdjęcie nr 16 Kwasy humusowe zdjęcie nr 17 Kwasy humusowe zdjęcie nr 18
Kwasy humusowe zdjęcie nr 19
Kwasy humusowe zdjęcie nr 20 Kwasy humusowe zdjęcie nr 21 Kwasy humusowe zdjęcie nr 22
Kwasy humusowe zdjęcie nr 23

53 465

użytkowników zdobyło uprawnienia budowlane z nami
Kwasy humusowe zdjęcie nr 24

98%

powtarzalności bazy pytań na egzaminie pisemnym i ustnym
Kwasy humusowe zdjęcie nr 25

32

sesje egzaminacyjne doświadczeń i nauki razem z nami
Kwasy humusowe zdjęcie nr 32 Kwasy humusowe zdjęcie nr 33 Kwasy humusowe zdjęcie nr 34
Kwasy humusowe zdjęcie nr 35
Kwasy humusowe zdjęcie nr 36 Kwasy humusowe zdjęcie nr 37 Kwasy humusowe zdjęcie nr 38
Kwasy humusowe zdjęcie nr 39

53 465

użytkowników zdobyło uprawnienia budowlane z nami
Kwasy humusowe zdjęcie nr 40

98%

powtarzalności bazy pytań na egzaminie pisemnym i ustnym
Kwasy humusowe zdjęcie nr 41

32

sesje egzaminacyjne doświadczeń i nauki razem z nami