Wypalanie wyrobów ceramicznych

Wyroby ceramiczne przeznaczone do wypalania muszą być dostatecznie wysuszone, aby w czasie wypalania nie paczyły się i nie pękały (uprawnienia budowlane).

Wypalanie odbywać się może w piecach polowych i piecach przemysłowych. Dawniej wypalano również cegłę w mielerzach, tj. kopcach układanych z surowych cegieł. Wypalanie surówki. Piece połowę. Wypalanie surówki może odbywać się w piecach polowych, utworzonych zwykle z 4 ścian ograniczających prostokąt w planie.

Ściany te buduje się zazwyczaj z cegły uprzednio wypalonej, nadziemne jednak części ścian mogą być wykonane i z surówki (program na telefon).
Opalanie może się odbywać węglem, drewnem, torfem.

Piece połowę pozwalają na lepsze wykorzystanie przestrzeni opalanej w porównaniu z mielerzami, a co najważniejsze braków jest mniej zaś cegła jest bardziej wartościowa. Ilość paliwa jest dość znaczna: około 300 kg węgla na 1000 szt. cegły. Piece połowę znajdują zastosowanie jedynie w cegielniach na terenach rolniczych (program na komputer).

Piece przemysłowe. Najwięcej rozpowszechnione są piece typu kręgowego. Piece innych rodzajów, np. komoro we i tunelowe, spotykane są rzadziej.

Piec kręgowy został skonstruowany w r. 1853 przez Hoffmana. Początkowo piece tego typu miały w planie kształt koła, następnie jednak uznano kształt wydłużonego prostokąta z zaokrąglonymi narożami za bardziej odpowiedni ze względu na korzystniejsze położenie kanału ogniowego i jakość wypalania. We wnętrzu pieca kręgowego mieści się zamknięty tunel, tzw. kanał ogniowy, w którym wypalają się wyroby ceramiczne (program egzamin ustny).

Poszczególne odcinki kanału ogniowego, tzw. komory, w ilości 14-T-20, najczęściej 16, zaopatrzone są od zewnątrz w otwory wejściowe służące do wwożenia wyrobów oraz we wloty w{ i w2 do dymników k łączących komory z kanałem zbiorczym — dymowym Z. Wloty wx w ścianie zewnętrznej znajdują się w każdej komorze, wloty w2 w ścianie wewnętrznej tylko w komorach na prostym odcinku kanału ogniowego. Dymniki są zamykane za pomocą zaworów kloszowych, tzw. dzwonów D sponad pieca.

Szczeliny między cegłami

Na samym dole układa się z surówek kanały w kierunku osi kanału ogniowego w ilości odpowiedniej do czeluści; kanały te łączą się poprzecznym kanałem na linii (opinie o programie). Cegła poza czeluściami układa się w stosy w każdym rzędzie nieco w skos, w jednym rzędzie w jedną, w drugim rzędzie w drugą stronę. Szczeliny między cegłami wynoszą 2 cm lub nieco więcej.

Działanie pieca jest ciągłe. Jeden z charakterystycznych schematów pracy w pewnym okresie n i n + 1. W tym schemacie — przy 16 komorach — okres stanowi jedną szesnastą czasu potrzebnego na obieg ognia dokoła pieca; mniej więcej okres — V2 dnia.

W okresie n komora 1 jest próżna, komora 2 wyładowana, między komorami 13 i 14, 14 i 15, 15 i 16 są umieszczone przegrody z papieru szybrowego przyklejonego gliną do ścian kanału ogniowego, zamykającego przekrój kanału (segregator aktów prawnych).

Komory 14 i 15 są niedawno naładowane, komora 16 Dostawa wyrobów ceglarskich w pojemnikach obniża robociznę ładowania i wyładowywania dwukrotnie, a wykorzystanie samochodov l,5-H2-krotnie.

Na wagony, samochody itp. cegły należy układać prawidłowymi rzędami i ściśle. Niedozwolone jest rzucanie wyrobów ceglarskich przy wyładowywaniu i ładowaniu.

Wyroby ceglarskie przechowuje się w klatkach (stosach), pojemnikach itp. na wyrównanym suchym, oczyszczonym placu, a w czasie robót zimowych pod prowizorycznym dachem lub deskami, chroniącymi od opadów atmosferycznych i przemarzania (promocja 3 w 1).