Wyroby wapienno-piaskowe

Wyroby wapienno-piaskowe mają gorsze właściwości cieplochronne niż wyroby ceramiczne. dlatego też na mury zewnętrzne budynków mieszkalnych stosuje się głównie bloki drążone. Nie są one ponadto odporne na działanie agresywnych wód gruntowych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Orientacyjne zastosowanie cegieł i bloków wapienno-piaskowych. Nie powinno używać się ich do fundamentów murów podziemnych oraz ścian budynków narażonych na stałe działanie wilgoci (zarówno od zewnątrz, jak i wewnątrz budynku) i kwasów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wyroby ilościowo odbiera się w sztukach ułożone wg klas i formatów w kozły lub pryzmy. Środki i sposób transportu wyrobów jak cegły czerwonej.Wytwarzana jest z mieszaniny cementu, drobnoziarnistego piasku i wody.

Produkowana jest w dwu typach: jako pełna i drążona. Format cegły - 250x x 120 x 65 mm. Od niedawna wyrób cegły cementowej nie podlega normalizacji i przestała być ona produkowana w skali wielkoprzemysłowej. Orientacyjnie cegła ta ma wytrzymałość na ściskanie od 50 do 100 kG/cm2 (uprawnienia budowlane).

Cegła cementowa ma w porównaniu z cegłą ceramiczną gorsze właściwości ciepłochronne i jest bardziej nasiąkliwa. Zaletą jej jest jednolita i nie ulegająca pod wpływem czasu zmianom barwa. Cegły wyższych gatunków używa się do licowania ścian budynków i obiektów przemysłowych i na ściany nośne, cegłę niższych gatunków - na mury budynków gospodarczych i mury o podrzędnym znaczeniu. Sposób odbioru ilościowego, składowania transportu jak cegły ceramicznej.

Pustaki ścienne betonowe produkowane są z betonu o składniku wypełniającym z lekkiego porowatego kruszywa, bloki natomiast wytwarzane są głównie z betonu komórkowego (gazobetonu). Obydwa rodzaje elementów dzięki porowatej strukturze tworzywa charakteryzują się stosunkowo niskim ciężarem objętościowym i mają dobre własności izolacji cieplnej i dźwiękowej.

Wytrzymałość na ściskanie elementów z betonów lekkich jest na ogół niższa niż wytrzymałość elementów ceramicznych i wykazuje dużą rozpiętość w zależności od zużytego tworzywa oraz przeznaczenia (program egzamin ustny).

Pustaki Alfa

Wytwarza się je z kruszyw lekkich naturalnych lub sztucznych (żużle wielkopiecowe, paleniskowe, pumeksowe, łupkoporyt, keramzyt, glinoporyt, agloporyt, gruz itp.), cementu i domieszek uplastyczniających (wapno lub popioły lotne). W zależności od wymiarów rozróżnia się dwa rodzaje pustaków (BN-73/6744-l l):
- pustak zwykły o wymiarach 490 x 240 x 240 mm.
- pustak uzupełniający o wymiarach 490 x 240 x 102 mm.
Pustak ma kształt prostopadłościanu. Powierzchnie boczne pionowe pustaka są rowkowane.
Oba rodzaje produkowane są w dwu odmianach: narożnikowy o symbolu i środkowy (opinie o programie).
Pustak zwykły ma w płaszczyźnie układania trzy rzędy rozstawionych komór po wietrznych zasklepionych od góry. Pustak uzupełniający ma tylko jeden rząd. Pustaki uzupełniające pozwalają - wespół z pustakami zwykłymi lub bez nich na uzyskiwanie odpowiednich do zadań muru grubości i wymiarów ścian. słupów węgarków itp.
Pustaki Alfa produkowane są w czterech klasach wytrzymałości:
klasa 100 - oznaczona barwą białą (znak w postaci paska lub plamy),
klasa 75 - oznaczona barwą żółtą,
klasa 50 - oznaczona barwą niebieską,
klasa 25 -  oznaczona barwą czerwoną (segregator aktów prawnych).
Znak klasy powinien mieć co dziesiąty pustak w dostarczanej partii wyrobów, przy czym poszczególne ładunki powinny zawierać pustaki jednakowego typu i klasy.
W zakresie cech zewnętrznych wymaga się, aby pustaki miały regularny kształt, u miały pęknięć na powierzchniach zewnętrznych oraz uszkodzeń krawędzi i naroży Odchyłki od tych wymagań.
Ciężary pustaków zależą od ciężaru objętościowego zastosowanego tworzywa.

Ciężar pustaka zwykłego wyprodukowanego na kruszywie sztucznym nie powinien przekraczać 38 kG.
Właściwości ciepłochronne pustaków Alfa są podobne do właściwości ciepłochronnych elementów ceramicznych otworowych (cegła dziurawka, kratówka) (promocja 3 w 1).