Wysokość deskowania

W okresie niższej temperatury zewnętrznej szybkość podnoszenia zależy od wytrzymałości betonu. Zwykle w ciągu godziny betonuje się warstwę o wysokości 15 cm. Należy więc tak dobrać liczbę betoniarzy, aby ułożenie 15 cm warstwy betonu na obwodzie całej konstrukcji trwało 1 godzinę. W przypadku konstrukcji żelbetowych o małej objętości betonu przypadającej na jednostkę wysokości (np. kominy) betonuje się je z przerwami, przy czym deskowania nie podnosi się stale, lecz w przerwie betonowania, od razu na wysokość 15 cm (program uprawnienia budowlane na komputer).

Konstrukcja deskowań ślizgowych z drewna sosnowego III klasy składa się z krążyn wykonanych przeważnie z kilku warstw zbitych desek, do których przymocowuje się pionowo deski stanowiące właściwe deskowanie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dla zmniejszenia tarcia płyty deskowania nie są do siebie równoległe, lecz są zbieżne. Wysokość deskowania od strony wewnętrznej wynosi 120 cm, zaś od zewnętrznej jest zwykle większa o 10 cm, aby zapobiec wypadaniu na zewnątrz świeżej masy betonowej podczas betonowania (uprawnienia budowlane). Ze względu na konieczność zmniejszenia tarcia przy podnoszeniu deskowania jest ono wykonane z jednostronnie ostruganych desek nasyconych olejami mineralnymi przez dwukrotne zanurzenie ich w gorącym oleju na okres 20 minut, co zabezpiecza jednocześnie przed pęcznieniem desek. W tym samym celu stosuje się deski o szerokości do 10 cm oraz przybijanie ich do krążyn z odstępami 4 mm jak również odpowiednie sfazowanie bocznych krawędzi. Dla obserwacji przebiegu twardnienia betonu w deskowaniu zrobione są na różnych wysokościach okienka kontrolne.

Płyty deskowane

Płyty deskowane można wykonać również z blachy o grubości 3 mm usztywnionej kątownikami. Ze względu na znaczny koszt tego typu deskowań stosuje się je tylko w przypadku wielokrotnego użycia (program egzamin ustny). Ponadto deskowania stalowe są kłopotliwe w przypadku nieprzewidzianych dłuższych przerw w podnoszeniu ich, gdyż beton silnie przywiera do deskowania stalowego, co powoduje trudności, a nawet czasem uszkodzenia przy przystąpieniu do dalszego podnoszenia deskowania. W przypadku gdy ramy dźwigników są stalowe, krążyny mocuje się bezpośrednio do słupów ramy. Poza pomostem roboczym w poziomie górnego obrzeża deskowania wykonywane są dodatkowe pomosty dolne dla kontroli betonu oraz wykończenia jego powierzchni (zatarcie) (opinie o programie).

Dźwigniki śrubowe stosowane przy deskowaniach ślizgowych składają się z 3 zasadniczych elementów: zacisku na pręcie niosącym, śruby i nakrętki. Na zacisku opiera się poprzez podkładkę ślizgową śruba dźwignika. Śruba ta wydrążona jest wewnątrz i nasadzona na pręt niosący. Przechodzi ona przez nakrętkę zamocowaną w ramie. Nośność dźwigników stosowanych w kraju wynosi 3,6 T; obciążenie robocze dźwigników dochodzi do 2,4 T (rezerwa 50% potrzebna jest przy wymianie prętów, gdy sąsiednie dźwigniki są dodatkowo obciążone) (segregator aktów prawnych).

Poza dźwignikami śrubowymi używane są coraz częściej dźwigniki hydrauliczne. Dźwigniki hydrauliczne odznaczają się dużymi zaletami, a mianowicie umożliwiają jednoczesne podnoszenie całego rusztowania przez jednego pracownika technicznego. Krajowy dźwignik hydrauliczny typu ChDIK-3 pokazany jest na rys. 5-74. Dźwignik osadzony jest na pręcie niosącym o średnicy 28 mm, którego oś przechodzi w osi pionowej dźwignika. Górne zaciski klinowe 6 umieszczone są w stożkowym gnieździe głowicy 5 cylindra 1, natomiast dolne 9 w stożkowym gnieździe 8 tłoka 2. Między tłokiem a dnem cylindra znajduje się silna sprężyna 10 (promocja 3 w 1). Komora nadtłokowa 3 połączona jest kanałem z króćcem 4, do którego przyłączony jest giętki przewód doprowadzający płyn roboczy do dźwignika. Gdy ciśnienie płynu w komorze nadtłokowej wzrasta, dolne zaciski 9 zaciskają się, wskutek czego tłok zostaje na miejscu, zaś cały cylinder 1 unosi się ku górze, przy czym zaciski górne 6 zostają zwolnione.