Wytrzymałość betonu

W Polsce przez szereg lat obok próbek kostkowych 15 stosowane będą próbki walcowe 0 16. Odpowiednie zależności między wytrzymałościami gwarantowanymi, określonymi na kostkach /?£₁₅ i na walcach R%_ie, przyporządkowanymi dotychczasowej marce betonu. Z uwagi na przejściowy charakter tych przeliczeń wytrzymałości betonu podano w kG/cm². W przypadku gdy wytrzymałość betonu kontrolowana jest za pomocą metod nieniszczących, wówczas przyrząd powinien być również wyskalowany na próbkach. W innych przypadkach można posługiwać się współczynnikami przeliczeniowymi (program uprawnienia budowlane na komputer).

Badania nieniszczące mogą okazać się szczególnie korzystne przy określaniu wytrzymałości gwarantowanej betonu w ścianach o większej szerokości, o których nośności decyduje wytrzymałość średnia w określonej poziomej strefie wytężenia. Wpływ lokalnych osłabień materiału ma w takim przypadku znaczenie drugorzędne, w związku z czym za miarodajną do opracowania statystycznego przyjąć można wartość wytrzymałości średniej w takiej strefie, a nie poszczególne wyniki pomiarów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przeprowadzone badania wytrzymałości betonu w 64 ścianach prefabrykowanych wykazały, że współczynniki zmienności rozkładu średnich wytrzymałości w poszczególnych strefach wytężenia były o ok. 30% większe w skrajnych pasmach pionowych o szerokości ok. 1,0 m (współczynnik zmienności v_R = 0,14) niż w pasmach o szerokości 4,8 m (y_R = 0,11) (uprawnienia budowlane). Opracowanie statystyczne wszystkich pojedynczych wyników pomiarów wykazało natomiast, że v_R 0,16. Przy stwierdzonych rozkładach normalnych wytrzymałości oznacza to, że wytrzymałości gwarantowane betonu w pasmach określone dla poszczególnych pasm ścian są o co najmniej 10% większe niż wytrzymałości gwarantowane określane na podstawie rozkładu poszczególnych wyników (program egzamin ustny). Wskazuje to na dodatkowe rezerwy wytrzymałościowe, Które można wykorzystać w obliczeniach nośności ścian większej szerokości.

Nośność elementu

Wytrzymałość betonu którą przyjmuje się do obliczeń statycznych, odnosi się do wytrzymałości 28-dniowej betonu dojrzewającego w warunkach naturalnych. W warunkach takich oczekuje się dalszego jeszcze wzrostu wytrzymałości betonu w późniejszym czasie, co najmniej o 10%, w związku z tym norma nasza zwalnia projektanta od potrzeby sprawdzania bezpieczeństwa konstrukcji z uwzględnieniem redukcji wytrzymałości betonu na skutek długotrwałego działania obciążenia, tak jak np. wymaga tego norma radziecka SNiP 11-21-76 dla przypadków, kiedy nie można oczekiwać przyrostu wytrzymałości betonu w czasie poza granicą Rf_r (opinie o programie).

W zamian tego wymagania norma technologiczna PN-75/B- -06250 żąda od producenta, aby w przypadku krótkich cykli przyspieszonego dojrzewania betonu lub stosowania specjalnego rodzaju cementu, kiedy nie można spodziewać się dalszego przyrostu wytrzymałości betonu (nie mówiąc już o spadku tej wytrzymałości, obserwowanym przy stosowaniu bardzo krótkich cykli dojrzewania w temperaturze powyżej 85°C), podwyższył odpowiednio wartość R°. Wytrzymałość betonu występująca we wzorach na nośność konstrukcji wyraża, zgodnie z założeniami przyjętymi do wyprowadzenia tych wzorów, wytrzymałość betonu w jednoosiowym stanie wytężenia (segregator aktów prawnych).

W normach konstrukcji z betonu krajów RWPG za wytrzymałość taką przyjmuje się wytrzymałość określoną na próbkach o wymiarach 20x20x80 cm, natomiast w Zaleceniach CEB/FIP, a także w normach szeregu krajów zachodnich wytrzymałość określoną na walcach 15/30. Różnice między tymi wartościami są nieduże, jednak związek między wytrzymałością betonu określaną przez badanie próbek i wytrzymałością przyjmowaną we wzorach wyrażających nośność elementu jest funkcją złożoną. Oprócz warunków badań próbek ważne są tu również założenia przyjęte przy wyprowadzaniu wzorów obliczeniowych (promocja 3 w 1).