Wzory empiryczne

Bardziej dokładne określenie współczynnika filtracji można otrzymać stosując:
- Wzory empiryczne, np. wzory Slichtera i inne ustalające zależność pomiędzy prędkością ruchu wody w gruncie, składem granulometrycznym i innymi elementami;
- Badania laboratoryjne oparte na obserwacji filtracji wody przez próbkę badanego gruntu przy zastosowaniu specjalnych przyrządów. Próbka gruntu powinna być w stanie nienaruszonym, gdyż w przeciwnym razie współczynnik filtracji zmniejsza się (program uprawnienia budowlane na komputer).
Badania laboratoryjne dają wyniki znacznie dokładniejsze od wyników otrzymywanych na podstawie wzorów empirycznych, jednak w większości przypadków są one jeszcze dość dalekie od rzeczywistości;
- Badania połowę. Badania laboratoryjne i wzory empiryczne dają względnie dokładne rezultaty w gruntach jednorodnych. Jednak jeżeli grunt ma warstwy wodonośne o różnych składach granulometrycznych, obliczenie współczynnika filtracji w sposób powyżej podany jest bardzo trudne i niedokładne. Najlepszy rezultat dają badania połowę, polegające na powolnym od- pompowaniu wody z jednej studni i obserwacji w jednym lub dwóch otworach w zasięgu depresji.
- Jeżeli obserwować kształt zabarwionych pasm, to łatwo można stwierdzić, że pasma te przy ruchu burzliwym nie tylko tracą postać prostoliniową, lecz rozmywają się, a zabarwienie stopniowo rozprzestrzenia się równomiernie w całej objętości cieczy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Poza tym ustalono, że ciecze w postaci roztworów koloidalnych lub w ogóle mające zawieszone cząstki stałe zmieniają ruch laminarny na burzliwy przy mniejszych wartościach liczby Reynoldsa jak dla cieczy jednorodnych (czystych).
Klich laminarny wody występuje w rurach o małych średnicach i w strumieniach« niewielkich głębokościach przy małych prędkościach przepływu oraz w porach gruntu przy przepływie wód gruntowych (uprawnienia budowlane).

Element drenażu

Dla wartości współczynnika filtracji k spotykanych w praktyce, prawo Darcy’ego jest słuszne tylko dla małych i średnich spadków. Zależności obliczone na podstawie prawa Darcy’ego słuszne są w tych partiach gruntu, gdzie prędkość nie przekroczy prędkości granicznych ruchu laminarnego. Odchylenia od ruchu laminarnego powodują zmianę krzywej depresji.
Zasięg depresji. Obliczenia związane z obniżeniem zwierciadła wód gruntowych wymagają określenia zasięgu depresji R.
Wpływ zasięgu depresji jest zasadniczo niewielki. Powiększenie zasięgu depresji o 100% daje zwiększenie dopływu wody o 10% (program egzamin ustny).
Wzory te nie są dokładne i w miarę możności należy przyjmować zasięg depresji R wg danych z pomiarów bezpośrednich w terenie.

Wzór Kusakina ma zastosowanie przy obliczaniu obniżenia zwierciadła wód gruntowych za pomocą studzien wierconych. Przy drenowaniu poziomym (np. rurkowym) wzór ten daje wartości R zaniżone (opinie o programie).
Cz. Zakaszewski zwraca uwagę, że dla H w granicach do 1,0 m R uzyskane z wzorów Kusakina i Sichardta różnią się wielokrotnie. Tylko w okresie wykonawstwa dopływy mogą być większe i zbliżone do obliczonych przy użyciu wzoru Kusakina. Ogólnie zatem do drenowania poziomego w warunkach parceli miejskich korzystniej jest stosować wzór Sichardta.
Odróżnia się zasadniczo dwa sposoby sztucznego drenowania: poziomy i pionowy (segregator aktów prawnych). Podstawowym elementem drenażu poziomego są rurociągi sączkowe, studzienki zbiorcze i kontrolne oraz kolektory. Drenaż pionowy charakteryzują studnie wiercone zaopatrzone w filtry.

Przy drenażu poziomym wody odsączają się do sączków, a te za pośrednictwem zbieraczy lub bezpośrednio odprowadzają wodę do kolektorów, z których w dalszej kolejności są odprowadzane grawitacyjnie lub przez odpompowanie do rowu otwartego czy kanalizacji miejskiej (promocja 3 w 1)..

Drenaż pionowy w zasadzie nie służy trwałemu odwodnieniu budowli w warunkach miejskich, lecz stosowany jest do obniżenia zwierciadła wód gruntowych w okresie budowy. Polega on na zapuszczeniu w głąb gruntu studni, przeważnie wierconych, z których wody są odprowadzane na zewnątrz.