Zabrudzenie powłok

Silikony zawdzięczają swoje stosowanie w budownictwie następującym właściwościom:

- odporności na temperatury w granicach - 80°C do + 270°C,

- na agresję chemiczną i oleje (program uprawnienia budowlane na komputer),

- na zabrudzenie powłok,

- przeciwprzyczepności,

- znacznej odporności na starzenie się i dobrej izolacyjności.

Dzięki tym właściwościom preparaty silikonowe chronią np. tynki zewnętrzne przed zawilgoceniem, pękaniem w czasie mrozów oraz brudzeniem. Innym zastosowaniem silikonów są powłoki ochronne nakładane na powierzchnie metalowe. Są one szczególnie przydatne, gdy metal jest narażony jednocześnie na działanie wysokiej temperatury i wpływów atmosferycznych. Są one poza tym odporne na szereg czynników chemicznych. Najodpowiedniejszym pigmentem do farb silikonowych jest brąz aluminiowy. Zachowanie się kropli wody na tynku niesilikonowanym i silikonowanym, a działanie żywicy silikonowej na kroplę wody (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Próbka tynku zanurzona w wodzie na głębokość 1-2 mm (zewnętrzną „elewacyjną” stroną) wykazuje znaczną nasiąkliwość, gdy jest niczym niezabezpieczona (krzywa a), zaś prawie żadną, gdy jest powleczona roztworem silikonowym (krzywe b i c). Podobny rezultat uzyskuje się przy zabezpieczeniu roztworem silikonowym wykładziny kamiennej. Trwałość zabezpieczenia tynku roztworem silikonowym jest znaczna (uprawnienia budowlane). Krajowe preparaty silikonowe ,,Ahydrosil 20” i „Ahydrosil 20K” są 20-procentowymi roztworami wodnymi metylosilikonianu sodu lub potasu, o silnie alkalicznym rozczynie (pH = 13). Roztwory te są bezbarwne lub o barwie jasnożółtej (słomkowej). Stosuje się je po rozrzedzeniu miękką wodą do stężenia 3-5% i po dokładnym wymieszaniu roztworu w naczyniu (program egzamin ustny).

Elewacje kamienne

Czyste i skarbonizowane powierzchnie tynków zewnętrznych oraz elewacje kamienne powleka się dwukrotnie opisanym roztworem za pomocą pędzli lub przez natrysk. Odstęp między pierwszym a drugim nałożeniem powłoki nie może przekroczyć 15 minut, gdyż po tym czasie powierzchnia powleczona pierwszy raz staje się hydrofobowa i nie przyjmuje następnej warstwy. Przy zastosowaniu prostego przedłużenia dyszy w urządzeniu natryskowym można powlekać elewacje budynków nawet dwukondygnacjowych bez użycia rusztowań (opinie o programie).

Rozpuszczalny w wodzie metylosilikonian sodu lub potasu zmienia się w powłoce pod wpływem dwutlenku węgla z powietrza w nierozpuszczalną żywicę silikonową o właściwościach hydrofobowych. Powłoki te są porowate i przepuszczalne dla gazów. Nie stanowią też żadnego zabezpieczenia przed wodą znajdującą się pod ciśnieniem, wobec tego nie mogą być wykorzystywane jako izolacje przeciwwodne (segregator aktów prawnych). Powłoki z lakierów i emalii wykonuje się jako wierzchnie warstwy pełnych powłok malarskich. Jedynie wyroby szklane nie wymagają podkładu z farb, gdyż ich powierzchnia jest wyjątkowo gładka i po nałożeniu lakieru lub emalii nie obserwuje się żadnych niepożądanych nierówności. Lakierami i emaliami pokrywa się zarówno powierzchnię metali, drewna i drewnopochodnych, jak i tynków, sztablatur i betonów, powleczonych uprzednio farbami.

Uzyskanie dobrych powłok ochronnych i dekoracyjnych zależy przede wszystkim od właściwego doboru zestawu wyrobów oraz kolejności i ilości nakładanych warstw. Każda warstwa następna może być nakładana dopiero po wyschnięciu poprzedniej. Nakładanie następnej warstwy należy prowadzić w taki sposób, aby nic uszkodzić warstwy poprzedniej (promocja 3 w 1).

Na jakość robót malarskich w ogóle wpływa również wilgotność i temperatura otoczenia oraz niekiedy odstępy między nakładaniem poszczególnych warstw. Ze względu na rodzaj materiałów malarskich, ich łatwopalność, a nawet wybuchowość, już podczas przewozu i składowania należy zachowywać Lakier epoksydowy należy do grupy wyrobów chemoutwardzalnych, w związku z czym przed użyciem wymaga zmieszania ze składnikiem utwardzającym, podobnie jak i wyroby z żywicy poliestrowej.