Zadania rządowe

Studium to podlega zaopiniowaniu przez sejmik samorządowy. Obowiązujący ustawowo model procedury przewiduje wykonanie na poziomie krajowym:

1. koncepcji polityki przestrzennego zagospodarowana kraju (program uprawnienia budowlane na komputer);
2. programów zawierających zadania rządowe służące realizacji ponadlokalnych celów publicznych.

Na poziomie wojewódzkim (regionalnym):

• studium zagospodarowania przestrzennego województwa określającego uwarunkowania, cele i kierunki polityki przestrzennej państwa na obszarze województwa;
• programów wojewódzkich zawierających zadania rządowe należące do właściwości wojewody, służące realizacji ponadlokalnych celów publicznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Na poziomie lokalnym:

• wprowadzenia zadań rządowych do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego drogą negocjacji pomiędzy wojewodą a gminą.
• „plan krajowy" i „plan regionalny". Zmieniony system planowania przestrzennego nadaje zatem podstawowe znaczenia i moc prawną jedynie planom
• miejscowym (uprawnienia budowlane).
• Oznacza to wzmocnienie strategicznego charakteru „Studium zagospodarowania przestrzennego województwa" jako segmentu strategii rozwoju kraju, a jednocześnie jako pola identyfikacji zadań rządowych generowanych zarówno przez centralną administrację rządową, jak i regionalną administrację rządową (wojewoda).

„Studium zagospodarowania przestrzennego województwa" nie zastępuje, „Programu wojewódzkiego zadań rządowych", lecz jedynie stanowi jego podstawę, szczególnie w zakresie uwarunkowań. Jednym z istotnych uwarunkowań prospektywnych (oprócz oczywistych uwarunkowań wynikających z diagnozy) jest przyjęcie przez region strategii społeczno-gospodarczej jako podstawy polityki - w tym regionalnej polityki zagospodarowania przestrzennego (program egzamin ustny).

Funkcje identyfikacji uwarunkowań

Aktywne podjęcie strategii rozwoju regionalnego w kontekście sprawności polityki regionalnej oraz uwarunkowań prawnych określać powinno takie funkcje w systemie planowania jak:

• formułowanie ponadlokalnych celów publicznych,
• optymalizacja celów ponadregionalnych i lokalnych,
• identyfikacja uwarunkowań polityki przestrzennej państwa,
• postulowanie kierunków polityki przestrzennej państwa,
• podstawa planistyczna zadań rządowych (opinie o programie).

Szczególna rola strategii dotyczy optymalizacji celów ponadregionalnych, ponadlokalnych i lokalnych. Typowym przykładem może tu być uzyskanie nowoczesnych połączeń portów morskich regionu gdańskiego z południem Europy poprzez budowę Transeuropejskiej Autostrady Północ-Południe (A-l). Cel ten powinien być powiązany z osiągnięciem najwyższych korzyści lokalnych i regionalnych wynikających z budowy tej autostrady. Z kolei funkcja ta będzie się wiązać z funkcją tworzenia podstaw planistycznych zadania narodowego, jakim jest budowa autostrad.

Funkcje identyfikacji uwarunkowań polityki przestrzennej państwa można odnieść m.in. do uwarunkowań środowiskowych. Takim typowym strategicznym uwarunkowaniem środowiskowym może być likwidacja Gdańskiego Obszaru Ekologicznego Zagrożenia, którego istnienie (bardziej pojęciowe niż faktyczne) blokuje wiele wątków strategii regionalnej (segregator aktów prawnych).

Szczególnie silna motywacja planowania strategicznego odnosi się do miast. Przedmiotem (obiektem) strategii miasta jest wielofunkcyjna jednostka osadnicza poddająca się istotnym procesom transformacji. Procesy te przebiegają z różną dynamiką w poszczególnych obszarach funkcjonalnych i w poszczególnych sektorach tworzących strukturę branżową miasta.

Podmiotem strategii i polityki jest społeczność miasta (gminy) działająca poprzez demokratycznie ustanowione ciała przedstawicielskie: Radę i Zarząd Miasta, zdeterminowane wolą realizacji wizji rozwojowej (promocja 3 w 1).