Zagadnienia ogólne budownictwa uprzemysłowionego

Budownictwo jest od najdawniejszych czasów jednym z podstawowych czynników postępu cywilizacji, kształtujących byt ludzi (program na komputer). Stanowi ono równocześnie najbardziej masową dziedzinę materialnych środków przeznaczonych na zaspokojenie podstawowych potrzeb człowieka.

Budownictwo pomimo swych cech masowości stanowi teren najtrudniej dostępny dla rozpowszechnienia się nowoczesnych metod organizacji i mechanizacji pracy w przeciwieństwie do produkcji np. przemysłu maszynowego (program na telefon).

Produkcja masowych wyrobów przemysłowych, jak np. samochody czy telewizory, oparta jest zwykle na produkcji taśmowej o wysokim stopniu zmechanizowania (program egzamin ustny). Skala obiektów budowlanych, ich wzajemne zróżnicowanie tak pod względem funkcji jak i formy, stanowi główną przyczynę trudności wprowadzenia metod produkcji fabrycznej do wykonawstwa i powoduje, że do niedawna budownictwo stosowało w dużej mierze metody tradycyjne (rzemieślnicze), podległe małym zmianom od setek, a nawet tysięcy lat. Dopiero okres po roku 1945 znamionują istotne zmiany metod wykonawczych i wprowadzenie w coraz szerszej skali metod przemysłowych do wykonawstwa budowlanego.

Szybki rozwój gospodarki socjalistycznej

Główną przyczyną tego przełomu, który odmieniał całą strukturę organizacyjną budownictwa, jest szybki rozwój gospodarki socjalistycznej, stwarzający masowe zapotrzebowanie na obiekty budowlane (opinie o programie).W dobie ogólnego rozwoju technicznego rozwój zaplecza materiałowego stanowił problem łatwiejszy do zrealizowania niż nagłe zwiększenie liczebności kadr pracowniczych, przy równoczesnej potrzebie stosowania długotrwałego szkolenia pracowników. Tu też leży przyczyna poszukiwania i wprowadzenia metod przemysłowych do wykonawstwa budowlanego, których istotą jest zmniejszenie pracochłonności, mechanizacja procesów wykonawczych i przyspieszenie cyklów produkcyjnych budowy, co w sumie ma na celu potanienie kosztów produkcji (segregator aktów prawnych).

Termin budownictwo uprzemysłowione zastępujący w skrócie słowo budownictwo wykonywane metodami uprzemysłowionymi określa rodzaj techniki budowlanej, charakteryzujący się dużym stopniem zmechanizowania robót, rytmiką (tj. ciągłością i równomiernością produkcji) oraz masowością. Termin „budownictwo uprzemysłowione” nie określa jednoznacznie przeznaczenia budynków, rodzajów podstawowych materiałów konstrukcyjnych i konstrukcji, a odnosi się jedynie do metod realizacji (promocja 3 w 1). Tak więc budownictwo stalowe, żelbetowe, drewniane może być tradycyjne lub uprzemysłowione. Podobnej obniżce podległy równolegle inne wskaźniki techniczno-ekonomiczne budownictwa, jak pracochłonność, długość cykli produkcyjnych, koszty transportu itp.