Zakończenie izolacji

Zakończenie izolacji poniżej górnej krawędzi płytek cokołu jest źródłem przedostawania się wody poza izolację i zawilgocenia stropu oraz ścian i dlatego nie powinno w żadnym przypadku mieć miejsca. Szczegół izolacji posadzki i ściany przy zastosowaniu do wykładania ścian płytek glazurowanych, do wykładania zaś posadzki oraz cokołu płytek terakotowych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Ścianka murowana chroni izolację przed obsunięciem się i stanowi trwały podkład pod okładzinę z płytek glazurowanych.

Jeśli grubość izolowanej ściany jest za mała, aby można było w niej! zmieścić ściankę ochronną z cegły, to po wykonaniu izolacji nakłada się na nią warstwę ochronną z wyprawy cementowej, przy czym wyprawa powinna być wzmocniona siatką stalową, umocowaną do ściany za pomocą haków przy górnym brzegu izolacji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Na dole siatka powinna zachodzić co najmniej 20 cm na warstwę ochronną izolacji stropu. Po stwardnieniu warstwy ochronnej izolacji ściany można przystąpić do układania płytek glazurowanych.
Przy pisuarach ściennych z korytkiem w posadzce, pomimo że są one wodoszczelne, nie należy izolacji stropu kończyć przy korytku.

Styk w tym miejscu jest zwykle nieszczelny i dlatego izolację należy przeciągnąć pod pisuarem i wywinąć na ścianę co najmniej na wysokość 15 cm (uprawnienia budowlane).
Zakończenie izolacji przy drzwiach bywa często źródłem nieszczelności izolacji i dlatego na wykonanie tego szczegółu należy zwrócić specjalną uwagę. Izolację należy podprowadzić jak najdalej pod próg i wywinąć jej koniec ku górze. Izolacja powinna być ułożona ze spadkiem od progu w kierunku kratki ściekowej.

Izolację należy wykonać przed założeniem ościeżnicy i pod jej dolnymi końcami również wywinąć ku górze (w miejscach tych należy zastosować jutę).
W stropach powinny być stosowane specjalne kratki ściekowe. Leje ściekowe kratek powinny mieć szeroki kołnierz do naklejania izolacji, przy czym kratka ściekowa powinna być umieszczona na poziomie płaszczyzny podłogi. Woda spływająca po izolacji powinna mieć swobodny odpływ do leja ściekowego przez otwory boczne (program egzamin ustny).

Rury kanalizacyjne

Rury kanalizacyjne, wodociągowe itp. do zimnej wody lub zimnych ścieków umocowuje się zwykle sztywno w stropach, a izolację wokół nich wykonuje się w postaci kołnierzy z juty, okręconych paskiem cienkiej blachy na kształt rurki i ewentualnie drutem. W podobny sposób należy izolować podpórki ścianek ubikacji (opinie o programie).
Rury, do których nie ma wygodnego dostępu dla wykonania izolacji, a więc rury przy ścianach, najlepiej jest umieścić poza izolacją.
Rury do gorącej wody należy przepuścić swobodnie przez tuleję z rury o większej średnicy, umocowaną w stropie i odpowiednio zaizolowaną.

Bezpośrednie zetknięcie się gorącej rury z izolacją może spowodować nadtapianie się lepiku, który będzie miał tendencję do wyciekania przez szczeliny w stropie.
Przy mniejszych przęsłach całkowita ilość przesączającej się wody może być z płyty pomostowej odprowadzana poza przyczółki. W przypadku konstrukcji pomostów z blach stalowych płaskich jak też pomostów z płyt żelbetowych wodę również odprowadza się poza przyczółki (segregator aktów prawnych). Przy pomostach z blach cylindrycznych wodę odprowadza się najczęściej przed przyczółkami do rur spustowych.

Płyty mostów o większych przęsłach należy podzielić spadkami poprzecznymi i podłużnymi, a wodę odprowadzać w miejscach najbardziej zagłębionych, przy czym dla podłoża i izolacji trzeba dobierać takie spadki, aby przesączająca się przez nawierzchnię woda mogła spływać po izolacji. Schaper zaleca stosowanie następujących spadków: przy jezdni asfaltowej 1 : 200, przy nawierzchni z kostki betonowej lub drewnianej 1 : 150, przy kostce kamiennej i tłuczniu co najmniej 1 : 100 (promocja 3 w 1).