Zakres stosowania

Silikonian sodowy lub potasowy nadaje się do: murów ceglanych nie tynkowanych i tynkowanych, betonów ciężkich i lekkich, tynków wszelkich rodzajów, gipsu i anhydrytu, materiałów zawierających spoiwa magnezytowe, dachówek ceramicznych, kamieni sztucznych i naturalnych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Jeśli powierzchnia ma być malowana, powłokę hydrofobową należy nałożyć po malowaniu.

Pięcioletnie obserwacje powłok hydrofobowych nie wykazały pogorszenia ich właściwości hydrofobowych.
Hydrofobizację materiałów o bardzo małych porach (np. granitu, klinkieru) wykonuje się roztworami silikonianów w rozpuszczalnikach lotnych, które umożliwiają głębsze wnikanie preparatu w materiał (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Produkcję silikonów podjęły u nas Zakłady Chemiczne w Sarzynie. Produkują one dwa rodzaje żywic nadających się do hydrofobizacji betonów itp. pod nazwą handlową „Ahydrofob” 20 i 20A.
Główną domeną stosowania materiałów izolacyjnych z tworzyw sztucznych w budownictwie jest ochrona budowli przed korozją spowodowaną agresywnymi czynnikami chemicznymi (uprawnienia budowlane).
Zagadnienia te są omówione w pracy H. Badowska, W. Danilecki, i M. Mączyński: Ochrona budowli przed korozją. Wyd. III. Arkady Warszawa 1974.

Poniżej zamieszczono jedynie dane dotyczące folii z żywic syntetycznych mających zastosowanie jako przegrody wodo- i paroszczelne (program egzamin ustny).
Folie te wyrabiane są z tworzyw termoplastycznych, dają się kleić i spawać. Są one dość odporne na starzenie się, jednak nie należy ich wystawiać na dłuższe działanie promieni słonecznych, które wywierają na nie szkodliwy wpływ.
Zasadnicze wymagania dla folii są następujące: nie mogą być porowate i nie mogą mieć pęcherzy, muszą być odporne na styczność z bitumem i cementem, odporne na starzenie się, niewrażliwe na działanie wody, ścieków bytowych i przemysłowych; nie mogą pęcznieć w wodzie i muszą wytrzymywać bez zmian temperatury od -20 do -70°C.
Wszystkie te materiały są dobrymi izolatorami.
Do izolacji wodoszczelnych w budownictwie stosuje się niżej podane folie z żywic syntetycznych (opinie o programie).

Rozpuszczalniki

Obok klejów na gorąco stosuje się do sklejania folii z tworzyw sztucznych kleje na zimno. Są to bądź roztwory żywic syntetycznych w lotnych rozpuszczalnikach, bądź też wodne emulsje tych materiałów (segregator aktów prawnych).
Oba typy klejów po rozsmarowaniu ich na sklejanych powierzchniach i po wyparowaniu rozpuszczalnika lub wody tworzą błony o bardzo lepkiej powierzchni, łączące się ze sobą przy nacisku. Przy klejeniu zatem należy powlec klejem obie łączone powierzchnie i sklejać je ze sobą po upływie czasu potrzebnego do utworzenia się na sklejanych powierzchniach lepkich błonek.
Przy przyklejaniu folii do betonu należy beton powlekać klejem co najmniej dwukrotnie.

Kleje te wyrabiane są przez fabryki produkujące tworzywa sztuczne i przy stosowaniu ich należy bardzo starannie i dokładnie układać folie, gdyż po sklejeniu próby przesuwania folii w miejscach sklejonych powodują zniszczenie folii. Do sklejania papy z folią należy używać klejów na gorąco o wyżej podanym składzie, gdyż rozpuszczalniki używane do wyrobu klejów rozpuszczają
masy impregnacyjne, użyte do wyrobu papy i uszkadzają przez to jej strukturę.
Folię z papą łączy się czasem zwykłymi lepikami na zimno, otrzymując w ten sposób łączenie plastyczne, o dużej możliwości poślizgu, co w niektórych wypadkach może zabezpieczyć papę od rozerwania (promocja 3 w 1).
Przy klejeniu lepikami asfaltowymi folii z polichlorku winylu zmiękczonych dodatkiem plastyfikatorów płynnych zaobserwowano zjawisko migracji plastyfikatora z folii do asfaltu. Skutkiem takiej migracji temperatura mięknienia asfaltu ulega znacznej obniżce.

Z produkowanych w kraju żywic sztucznych do powłok wodoszczelnych używane są żywice poliestrowe posiadające nazwę handlową Polimal. Produkowane są one w kilku gatunkach różniących się płynnością: nr 100-3-109 są to żywice płynne, nr 150-155 - żywice elastyczne.
Powłoki z tych żywic wzmacnia się najczęściej przez uszkieletowanie ich włóknem lub tkaninami z włókna szklanego (tzw. laminaty) o ciężarze ok. 300 G/m2 lub luźnymi włóknami szklanymi.