Zalety suszenia promieniami

Zaletą suszenia promieniami podczerwonymi jest absorpcja energii promienistej i jej przemiana na energię cieplną nie tylko na powierzchni, lecz także w przypowierzchniowych warstwach drewna (program uprawnienia budowlane na komputer). Wadą natomiast jest ograniczona, zależna od gatunku drewna głębokość wnikania promieni; wynikiem tego jest wysoka temperatura i niebezpieczeństwo przegrzania drewna w warstwach zewnętrznych i niska temperatura w warstwach środkowych. Następstwem niekorzystnego rozkładu temperatury jest nierównomierny rozkład wilgotności na przekroju poprzecznym suszonego materiału; nasilenie tych czynników ujemnych rośnie w miarę zwiększającej się grubości drewna.

Dalszym czynnikiem ujemnym jest duże zużycie energii elektrycznej; wynosi ono 1,6-5,2 kWh/kG odparowanej wody (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Odparowanie wody wolnej wymaga mniejszego nakładu energii niż odparowanie wody związanej. Czynnikiem dodatnim jest krótki czas suszenia.
W wyniku przeprowadzonych rozważań nasuwa się wniosek, że suszenie promieniami podczerwonymi nadaje się przede wszystkim dla cienkich sortymentów, zwłaszcza dla oklein. Zastosowanie promieni podczerwonych do suszenia tarcicy stoi pod znakiem zapytania i nie jest dotychczas rozwiązane (uprawnienia budowlane).

Zachowanie się drewna w stosunku do promieni Roentgena.
Istotę promieni Roentgena oraz ich zastosowanie do badania submikroskopowej budowy drewna omówiono w rozdziale II, w ustępie: Rentgenograficzne badanie błony komórkowej. Drewno stanowi materiał łatwo przenikliwy dla promieni Roentgena. Ich stopień przenikania zależy od gęstości drewna i od związanego z tym pochłaniania promieni. Występujące w drewnie puste przestrzenie, a więc pęknięcia i chodniki larw, pochłaniają promienie słabiej, natomiast wewnętrzne sęki, dzięki swej skupionej budowie, pochłaniają promienie silniej, niż to ma miejsce w otaczających warstwach normalnie zbudowanego drewna (program egzamin ustny).

Promieniotwórczość drewna

Następstwem tego są lokalne różnice w natężeniu naświetlenia płyty fotograficznej lub fluoryzującego ekranu, wskutek czego na tle obrazu uwydatniają się miejsca słabiej i silniej naświetlone. W ten sposób promienie Roentgena mogą stanowić środek do wykrywania wewnętrznych wad drewna. Ze względu na duże trudności metoda ta nie znalazła zastosowania w praktyce
Głównym składnikiem drewna (50%) jest węgiel o ciężarze atomowym 12, czyli C (opinie o programie).

Obok niego występuje w drewnie w bardzo małych, trudno uchwytnych ilościach jego izotop, węgiel o tych samych własnościach chemicznych, lecz o ciężarze właściwym 14. Jest to węgiel radioaktywny C, który ma - w przeciwieństwie do węgla zwykłego - własności radioaktywne; jego jądro po przejściu skomplikowanych przemian wysyła jeden elektron (promienie beta minus), po czym węgiel radioaktywny przechodzi w azot. Rozpad atomu C przebiega powoli. Czas połowicznego zaniku albo półokres wynosi 5568 lat; jest to czas, w ciągu którego połowa izotopu ulegnie rozpadowi. Po upływie dwóch półokresów, 3 pierwotnej ilości C14 ulegną rozpadowi; w niezmienionej postaci pozostanie w drewnie lU początkowej ilości C14 (segregator aktów prawnych).

Udział izotopu C14 w drewnie lub w innej materii organicznej jest nieznaczny; na każdy gram zwykłego węgla C12 przypada jedna bilionowa (10-12) grama C14. W takiej proporcji radiowęgiel występuje w atmosferycznym dwutlenku węgla, skąd w procesie fotosyntezy przechodzi w tej samej proporcji do drewna. Stan ten zaczyna ulegać zmianie z chwilą ścięcia drzewa; odtąd organizm nie przyjmuje z zewnątrz radioaktywnego węgla, a zawarty w organizmie węgiel C14 ulega z biegiem czasu rozpadowi.

Po upływie około 5600 lat zawartość C14 maleje do połowy, a w parze z tym zmniejsza się intensywność promieniowania (promocja 3 w 1). Za pomocą pomiaru intensywności promieniowania można oznaczać wiek szczątków organicznych (np. pokładów węgla) i zabytków archeologicznych pochodzenia organicznego.