Zapotrzebowanie środków transportowych

W ten sposób opracowane zapotrzebowanie środków transportowych dla każdego obiektu jest podstawą do zaplanowania pracy własnego parku samochodowego przedsiębiorstwa oraz pracy samochodów dzierżawionych w przypadku, gdy środki transportowe własne nie wystarczą do przewiezienia całej masy towarowej zaplanowanej na dany miesiąc (program uprawnienia budowlane na komputer).

W przypadku korzystania przez budowę z usług branżowego przedsiębiorstwa transportowego zbędne staje się obliczenie liczby potrzebnych środków transportowych, a wystarczy jedynie podać terminarz dostaw materiałowych oraz liczbę potrzebnych samochodów tzw. „gospodarczych” do przewozów wewnętrznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ilości robót przewidziane w miesięczno-tygodniowym planie robót oraz wskaźniki zmechanizowania poszczególnych rodzajów robót są podstawą do ustalenia ilości robót, które należy wykonać przy użyciu maszyn. W zależności od asortymentów i ilości robót oraz w oparciu o projekt organizacji robót ustala się, jakie maszyny będą zastosowane do wykonania tych robót i określa się planowaną wydajność każdej maszyny na 1 dzień roboczy. Bierze się przy tym pod uwagę przede wszystkim te maszyny, które są w posiadaniu budowy (uprawnienia budowlane).

Na tej podstawie obliczamy ilości maszynodni pracy każdego mechanizmu (kol. 9). Dzieląc tę liczbę przez okres pracy maszyny, wynikający z terminu wykonania danych robót i określony w miesięczno-tygodniowym operatywnym planie robót, otrzymamy liczbę potrzebnych maszyn. Przez porównanie z liczbą maszyn posiadanych na początku miesiąca określamy liczbę brakujących maszyn lub ich nadmiar (program egzamin ustny).

W planie mechanizacji robót i w zapotrzebowaniu maszyn budowlanych ustalamy okres pracy maszyn na obiekcie w danym miesiącu i podajemy, kiedy maszyna będzie mogła być zabrana z budowy. Powyższe dane służą do opracowania miesięcznego planu przydziału i przerzutów maszyn i sprzętu mechanicznego w ramach przedsiębiorstwa.

Koncentracja potencjału produkcyjnego maszyn

Podstawową zasadą, jaką należy się kierować przy opracowywaniu planu operatywnego, jest właściwie pomyślana koncentracja potencjału produkcyjnego maszyn i sprzętu. Błędem jest, w przypadku braku niezbędnej liczby maszyn i sprzętu, dzielenie tych środków na wszystkie obiekty budowy (opinie o programie). Tego rodzaju rozproszenie środków produkcji opóźnia uzyskanie efektów rzeczowych i podnosi koszty budowy. W takich przypadkach należy, kierując się priorytetem (ustalonym pierwszeństwem wykonania) obiektów, zaopatrzyć w pełną liczbę maszyn i sprzętu obiekty pierwszej kolejności, rezygnując z prowadzenia w danym miesiącu robót na obiektach mniej ważnych.

Operatywny plan miesięczno-tygodniowy zatwierdzany jest na naradzie, której przewodniczy dyrektor przedsiębiorstwa, zazwyczaj w dniu 27 miesiąca poprzedzającego miesiąc planowy. W naradzie biorą udział kierownicy budów, kierownicy zakładów produkcji pomocniczej i zainteresowanych działów przedsiębiorstwa oraz przedstawiciele podwykonawców (segregator aktów prawnych).

Plan, po zatwierdzeniu przez dyrektora przedsiębiorstwa, staje się jedynym wiążącym planem, obowiązującym poszczególne budowy i wszystkie inne jednostki przedsiębiorstwa. Kierownicy odpowiednich komórek ponoszą pełną odpowiedzialność za wykonanie wyznaczonych im w planie zadań.

Na większych oddzielnych budowach rozproszonych w terenie organizuje się często produkcję pomocniczą dla obsługi danej budowy (zbrojarnia, wytwórnia betonu i zapraw, wytwórnia prefabrykatów itp.). Produkcja ta jest zazwyczaj na wewnętrznym rozrachunku gospodarczym i pracuje w oparciu o miesięczne plany dostosowane do potrzeb budowy i mocy produkcyjnej poszczególnych jednostek. Plany oddzielnych wytwórni zawierają ilości wyrobów, które mają być w danym miesiącu wyprodukowane oraz ich wartość (wg ustalonej kalkulacji), jak również pracochłonność procesów produkcyjnych i fundusz płac na wykonanie zaplanowanych robót. W planie podaje się również wynikający z tych wskaźników stan zatrudnienia i przewidzianą średnią płacę na jednego robotnika (promocja 3 w 1).