Zawilgocenie wykładziny

W parkietach układanych na cienkiej warstwie kleju (lepiku) lub na izolacji należy przewidzieć dylatacje nad dylatacjami podłoża i przy połączeniach z sąsiednimi elementami, np. ścianami, a także w dostatecznych odległościach w polach ich powierzchni. Odległość między dylatacjami nie powinna na ogół przekraczać 6 m, a przy ogrzewaniu podłogowym 5 m. Szerokość dylatacji powinna wynosić co najmniej 1,5 cm (program uprawnienia budowlane na komputer).

Po związaniu kleju lub wyschnięciu lepiku parkiet należy wyszlifować, a jego powierzchnię wykończyć w sposób dostosowany do przewidywanego rodzaju użytkowania w celu otrzymania powierzchni jednorodnej i wystarczająco odpornej na zużycie (program uprawnienia budowlane na komputer).

Staranne zaprojektowanie i wykonanie takich detali, jak spoiny, dylatacje, krawędzie i przejścia, ma duże znaczenie przede wszystkim w przypadku jastrychów pływających lub układanych na warstwach izolacyjnych oraz ich wykładzin, ponieważ od tego właśnie w wielkiej mierze zależy, czy konstrukcja podłogi nie ulegnie uszkodzeniu i czy będzie spełniała swe funkcje (uprawnienia budowlane).

Szczególną uwagę należy zwrócić na to, że w miejscach tych konieczne jest zapewnienie izolacji akustycznej i cieplnej, niekiedy także wodoszczelności, a jednocześnie umożliwienie swobodnych ruchów jastrychu i wykładziny. Na problemy te zwraca się często zbyt mało uwagi, tak że konstrukcje takich detali stanowią wyraźnie wyróżniające się słabe miejsca podłóg. Wynikiem wadliwej konstrukcji może być np. mostek akustyczny w kosztownej konstrukcji pływającego jastrychu, mającej zapewnić szczególnie skuteczną izolację przeciw dźwiękom uderzeniowym (krokom), albo zawilgocenie wykładziny i jastrychu na skutek braku dokładnego uszczelnienia brzegu płyty stykającej się z gruntem (program egzamin ustny).

Brak dylatacji

Brak dylatacji lub ich zbyt oszczędne zwymiarowanie może powodować pękanie i wybrzuszanie się wykładziny podłogowej i jastrychu, zwłaszcza przy nieregularnym kształcie powierzchni podłogi lub przy ogrzewaniu podłogowym. Poniżej opisano i zanalizowano te właśnie i inne, często występujące szkody. Na zakończenie na podstawie analizy podano zalecenia, których stosowanie pozwala na uniknięcie szkód.

W jastrychach pływających lub układanych na warstwie oddzielającej je od podłoża należy co 6 m wykonywać dylatacje skurczowe. Gdy jastrychy są narażone na duże zmiany temperatury, to dylatacje powinny być wykonywane co 5 m. Dylatacje konstrukcji nośnej stropu muszą przechodzić przez wszystkie warstwy podłogi, zachowując przy tym stałą szerokość. Dylatacje skurczowe można wykonywać w postaci wąskich „dylatacji pozornych" (opinie o programie).

W jastrychach związanych z podłożem, a także w jastrychach oddzielonych od niego tylko jedną cienką warstwą izolacji, układanych na stropach z elementów prefabrykowanych, należy wykonać „dylatacje pozorne" nad stykami montażowymi elementów stropowych.

Dylatacje umożliwiające liniowe odkształcenia podłogi muszą przechodzić przez jastrych (podkład) i wykładzinę. Nie wolno ich wypełniać twardymi materiałami. Ich szerokość należy ustalać stosownie do przewidywanych zmian długości, nie powinna ona jednak być mniejsza niż 1 cm (segregator aktów prawnych).

Pod dylatacjami jastrychów pływających (nie- związanych z podłożem) można układać pas materiału izolacyjnego, np. o szerokości co najmniej 20 cm, w celu rozłożenia obciążeń. Można także zastosować krótkie pręty stalowe, leżące w jastrychu w poprzek dylatacji, których jedna połówka umieszczona jest w tulei lub jest natłuszczona (promocja 3 w 1).

Dylatacje powinny być zakryte. Nadają się do tego celu np. specjalne listwy elastyczne (o przekroju grzybkowym lub rurowym) albo też sztywne listwy z metalu lub tworzywa sztucznego o kształcie umożliwiającym ruch dylatacji.