Zbrojenie fundamentu

Ponadto należy zastosować zbrojenie przestrzenne z prętów 0 12-16 mm co około 50-80 cm. Przykład zbrojenia fundamentu pod maszynę wyciągową. W przypadku betonowania fundamentu przy stałym wpływie drgań z otoczenia należy stosować następną wyższą (od przewidywanej do zastosowania, gdy nie ma wpływu drgań) markę betonu (markę 170 zamiast 140 i markę 200 zamiast 170) (program uprawnienia budowlane na komputer).

W przypadku posadowienia w obszarze wpływu wyrobisk górniczych może zachodzić potrzeba zaprojektowania fundamentu mało wrażliwego na ruchy terenu i umożliwiającego rektyfikację położenia maszyny. Przykład takiego rozwiązania podaje Lutkens w pracy. Z uwagi na wymiarowanie wału pędnego maszyny wyciągowej na podwójną wartość siły zrywającej wskazane jest obliczenie jej zakotwienia w fundamencie na tę samą siłę (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W procesie eksploatacji kopalin pod terenami, dla których wymagane są możliwie niewielkie osiadania powierzchni, zachodzi konieczność zapełnienia powstałych wyrobisk górniczych, co nazywa się „podsadzaniem”.

Jednym ze sposobów podsadzania jest tzw. podsadzka hydrauliczna. Polega ona na tym, że na powierzchni kopalni buduje się urządzenia, których celem jest przygotowanie odpowiedniej mieszaniny materiałów podsadzkowych z wodą, a następnie za pomocą rurociągów podsadzkowych transportuje się mieszaninę do podsadzanych wyrobisk górniczych. Tam materiały podsadzkowe osadzają się, a woda jest powtórnie wyprowadzana na powierzchnię do dalszego użytku (uprawnienia budowlane).

W skład zespołu urządzeń powierzchniowych, zwanych podsadzkownią, wchodzą:
a) zbiornik na materiały podsadzkowe,
b) urządzenie do samoczynnego rozładowania wagonów (most samowyładowczy, czyli podsadzkowy),
c) urządzenia zmywcze (przy dozowaniu hydraulicznym), znajdujące się w budynku zmywczym,
d) zbiorniki na wodę,
e) bocznica piaskowa,
f) urządzenie dla dostawy kruszonego kamienia odpadowego.

Zbiorniki na materiały podsadzkowe

Zadania zbiorników podsadzkowych. Zbiorniki te służą do magazynowania materiału podsadzkowego, tj. piasku, kruszonego kamienia dołowego i odpadów z zakładu przeróbczego, aby uniezależnić działanie podsadzkowni od dostaw tych materiałów (program egzamin ustny).
W ostatnich latach nastąpił znaczny rozwój w budowie podsadzkowni. Obecnie, w zależności od warunków gruntowych i potrzebnej pojemności, odróżnia się trzy omówione niżej rodzaje zbiorników na materiały podsadzkowe.

Zbiorniki skarpowe. Zbiorniki te wzięły swą nazwę stąd, że ich obudowę stanowią zabezpieczone skarpy ziemne, których nachylenia dostosowane są do kąta tarcia wewnętrznego gruntu. W przypadku rezygnacji z nachylenia skarpy zgodnie z kątem tarcia wewnętrznego zachodzi konieczność wykonania żelbetowych ścian oporowych tworzących komorę do magazynowania materiałów podsadzkowych (opinie o programie). Dolne części zbiornika, narażone na działanie strumienia wody spłukującej piasek, wykłada się kostką bazaltową, granitową lub klinkierem na zaprawie cementowej. Wykładzinę tę wykonuje się na zdylatowanej, kilkunastocentymetrowej (zwykle 10 cm) warstwie betonu, w której układa się dreny odwadniające grunt poza obudową.

Stosuje się zbiorniki skarpowe z budynkiem zmywczym usytuowanym z boku zbiornika oraz z budynkiem zmywczym usytuowanym w środku zbiornik. Zbiorniki skarpowe projektuje się o pojemności 1500 i 2000 ms (segregator aktów prawnych).
Obudowę zbiornika cylindrycznego stanowi żelbetowa ścianka cylindryczna o średnicy od 16 do 22 m i o głębokości wynikającej z potrzebnej pojemności zbiornika.

Pojemności zbiorników cylindrycznych wynoszą 1500, 2000 i 3000 m3. Budynek zmywczy może być usytuowany w środku zbiornika i wtedy jego pojemność przy takiej samej głębokości jest mniejsza niż w przypadku budynku zmywczego usytuowanego z boku zbiornika. W zbiornikach cylindrycznych istnieje możliwość wydzielenia komory do magazynowania kamienia odpadowego, nazywanej również kieszenią na kamień. Komora ta powinna być oddzielona ścianką żelbetową (promocja 3 w 1)