Zbrojenie samonośne

Deskowanie jest podwieszone do zmontowanej i usztywnionej konstrukcji stalowej i kolejno przestawiane na poszczególne kondygnacje lub na poszczególne działki robocze. Dalszym usprawnieniem konstrukcji o zbrojeniu samonośnym jest eliminacja nie tylko stemplowania, ale również deskowania (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zamiast desek stosuje się siatkę z drutu lub siatkę cięto-ciągnioną, która jest przymocowana do zbrojenia samonośnego. Siatka z cienkiego drutu 0,5 mm o oczkach 5×5 mm stanowi przegrodę, przez którą nie wypada beton w czasie układania. Nadmiar wody natomiast odpływa łatwo, co jest bardzo korzystne. Taką metodę betonowania stosuje się w Czechosłowacji, w budownictwie kolejowym. Oczywiście ilość stali, w porównaniu do ilości zużywanej w tradycyjnych konstrukcjach żelbetowych, jest nieco większa; wynosi ona jednak ok. 50% stali zużywanej w analogicznych konstrukcjach stalowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Specjalnym zagadnieniem konstrukcyjnym jest tutaj problem współpracy betonu i stali. Mianowicie stal jest w stadium montażowym całkowicie wykorzystana w zakresie naprężeń sprężystych. Teoria żelbetu doznaje ona dodatkowych naprężeń, przekraczających na ogół strefę sprężystą. Dzięki odkształceniom Teologicznym beton przejmuje jednak w większym stopniu niż zazwyczaj obciążenia, tak że graniczna nośność przekroju zespolonego nie ulega zmianie.
Pewną odmianę deskowań siatkowych stanowi metoda wykonywania konstrukcji powierzchniowych przez narzucanie zaprawy cementowej na siatkę stalową. Ten sposób wykonywania łupin pochodzi z ogólnie stosowanej praktyki podwieszania stropów dekoracyjnych i akustycznych w teatrach, salach kinowych itp. Ze względu na konieczność uzyskania większych wytrzymałości betonu, narzut na siatkę dokonywany jest nie ręcznie, a przy pomocy działka cementowego (torkretowanie) (uprawnienia budowlane).

Formy pneumatyczne. Do wielokrotnego wykonywania powtarzalnych identycznych konstrukcji stosuje się deskowania inwentaryzowane. Ulepszoną, wygodną formą takich deskowań stosowanych głównie do wykonywania niewielkich powłok - zwłaszcza obrotowo-symetrycznych - są formy z płótna impregnowanego, których sztywność otrzymuje się przez nadmuchanie sprężonym powietrzem (program egzamin ustny). Warstwę powłoki żelbetowej uzyskuje f.e przez natrysk zaprawy z działka cementowego i wypuszczenie powietrza p» stwardnieniu betonu. Ciśnienie w powłoce wynosi ok. 1,0-2,0 at.

Deskowania aktywne

Takim sposobem wykonywano w czasie II wojny światowej konstrukcje małych kopulastych domów mieszkalnych oraz faliste łukowe magazyny wojskowe w armii amerykańskiej.
Dobre rezultaty daje też tzw. deskowanie aktywne tj. złożone z płyt do odpowietrzania (próżniowania) betonu (opinie o programie). U nas jest ono stosowane do formowania słupów i ram w budynkach szkieletowych. Deskowanie to zaoszczędza drewno usługowe i daje dobre zagęszczenie betonu, usuwając z niego pęcherzyki powietrzne i nadmiar wody. Deskowanie to jest zdejmowane z elementów pionowych prawie bezpośrednio po odpowietrzeniu betonu. Z rygli ram zdejmuje się tarcze boczne pozostawiając tylko podstemplowaną dennicę. Pozwala to na prowadzenie robót przy użyciu tylko kilku form (segregator aktów prawnych).

Projektowanie konstrukcji żelbetowych powinno uwzględniać:
- oszczędne zużycie betonu i stali,
- małą pracochłonność wykonawstwa,
- warunki późniejszej pracy budowli, w której skład wchodzi projektowana konstrukcja,
- typizację i koordynację modularną, związaną z typizacją elementów budowli i uprzemysłowieniem wykonawstwa.

Przy tym wszystkim dla ekonomii samej pracy projektowej stosuje się uproszczone tablice i nomogramy.
Wymiarowanie konstrukcji żelbetowych opiera się głównie na ustaleniu nośności poszczególnych elementów (promocja 3 w 1).
W przebiegu poprzednich wywodów stwierdziliśmy, że o nośności przekroju decyduje stan naprężeń w momencie poprzedzającym jego zniszczenie. Zauważyliśmy dalej, że stan ten może być różnorodny.