Zdarzenie losowe

Zdarzenie losowe zależy od zespołu zdarzeń elementarnych, jednak mimo to, że są one realizowane w analogicznych warunkach, wyników ich nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Jeżeli jednak wszystkie zdarzenia losowe podzielimy na 2 kategorie wykluczające się wzajemnie, lecz wyczerpujące wszystkie możliwe zdarzenia, a mianowicie na sukces i niepowodzenie Drogą nazywamy odpowiednio wyprofilowany, umocniony i odwodniony pas gruntu przeznaczony dla ruchu pojazdów (program uprawnienia budowlane na komputer). Drogą samochodową nazywamy drogę przydatną dla ruchu pojazdów mechanicznych, dopuszczonych do ruchu.

Pojazdy konne mogą również korzystać z dróg samochodowych, jeżeli nie jest to wyraźnie zakazane (jak np. na autostradach). Drogi publiczne są to drogi dostępne dla ogółu obywateli bez żadnych opłat i ograniczeń, pod warunkiem przestrzegania obowiązujących przepisów ruchu na drogach (Ustawa z dnia 27.XI.1961 r. o bezpieczeństwie i porządku ruchu na drogach) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Projektowanie, budowę i utrzymanie dróg publicznych regulują normatywy i przepisy wydane przez Ministerstwo Komunikacji. Normatyw M.K. nr NTP-DP-22 dzieli publiczne drogi samochodowe na 5 klas technicznych. Klasa techniczna drogi zależy od:

• znaczenia komunikacyjnego, ekonomicznego lub obronnego drogi,
• przewidywanego rodzaju ruchu,
• przewidywanego natężenia ruchu w okresie perspektywicznym 15 lat, wyrażonego w liczbie pojazdów umownych przejeżdżających na dobę w obydwu kierunkach (uprawnienia budowlane).

Drogi klasy I (autostrady przeznaczone wyłącznie dla ruchu samochodowego) oraz drogi klasy II (o zdecydowanej przewadze ruchu samochodowego) stanowią sieć dróg ruchu szybkiego. Przepisy obowiązujące przy projektowaniu dróg I i II klasy technicznej podaje normatyw NTP-DP-16 (program egzamin ustny).

Tereny zainwestowania miejskiego

Ulicą nazywamy drogę publiczną przebiegającą przez tereny zainwestowania miejskiego. Jest to pas przeznaczony dla wszystkich rodzajów ruchu kołowego i pieszego oraz dla zlokalizowania urządzeń ulicznych podziemnych i nadziemnych (wodociąg, kanalizacja, gaz, sieć energetyczna, ciepłownicza, oświetleniowa i telekomunikacyjna). Szerokość ulicy mierzy się między liniami rozgraniczającymi i oddzielającymi teren ulicy od terenów innego zagospodarowania (opinie o programie).

Projektowanie, budowa i utrzymanie ulic i placów miejskich podlega przepisom wydanym przez Ministerstwo Gospodarki Komunalnej. Normatyw techniczny projektowania ulic i placów miejskich zatwierdzony Zarządzeniem nr 5 Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 4.II.1965 r. (Dz. Budownictwa nr 8/65) rozróżnia 4 kategorie ulic w zależności od ich znaczenia komunikacyjnego:

Kategoria E ulice ruchu ekspresowego obsługują ruch tranzytowy między dzielnicowy, regionalny i krajowy; nie obsługują terenów, po których przebiegają, zatem powinny być całkowicie izolowane od ruchu tramwajowego, rowerowego i pieszego. Ulice ekspresowe są na terenie miasta przedłużeniem pozamiejskich dróg ruchu szybkiego (magistrali II kl.) i są włączone w ich sieć. W przypadkach wyjątkowych ulice kategorii E mogą stanowić przedłużenie autostrad (dróg I kl.) na terenach zainwestowania miejskiego (segregator aktów prawnych).

Normatywy techniczne projektowania dróg i ulic podają szereg wskaźników technicznych, na podstawie których ustalamy wymiary zasadniczych elementów drogi w planie, przekroju poprzecznym i profilu podłużnym.

Wskaźniki techniczne projektowania dróg zależą od klasy technicznej drogi oraz od kategorii terenu. Normatyw MK nr NTP-DP-22 rozróżnia 3 kategorie ukształtowania terenu: płaski, falisty i górzysty. Jako teren płaski określamy teren równinny, płaskie doliny rzek i szerokie wododziały o łagodnej pochyłości (promocja 3 w 1).

Do terenu falistego zaliczamy płaskie przedgórza i łagodne stoki gór oraz teren poprzecinany licznymi jarami i wąskimi wododziałami z gęsto rozsianymi pagórkami. Teren górzysty stanowią podgórza i stoki gór silnie wyrzeźbione, wąskie doliny górskich rzek oraz odcinki przełęczy grzbietów górskich.