Żebro

Żebro (konstrukcyjne) - element konstrukcji połączony z płytą, łupiną lub sklepieniem w sposób monolityczny, umożliwiający wzajemną współpracę w przenoszeniu obciążeń żebro - poprzeczny element konstrukcji nośnej płata, nadający mu właściwy kształt aerodynamiczny i przejmujący miejscowe obciążenia żebro - płaski, wysoki (w stosunku do grubości) występ na powierzchni elementu konstrukcyjnego, mający na celu zwiększenie jego sztywności (ż. usztywniające), zwiększenie powierzchni wymiany ciepła, zmianę kierunku przepływu cieczy lub gazu itd. (program uprawnienia budowlane na komputer).

Żebro rdzeniowe - metalowa wkładka wstawiona do wnętrza rdzenia w celu jego ukształtowania żegadło, kauter - przyrząd lekarski do przyżegania powierzchniowego patologicznie zmienionych tkanek; stosuje się ż. zamrażające (kriokau- ter), ż. elektryczne (elektrokauter), ż. benzynowe (termokauter) żeglarstwo - sport i turystyka uprawiane przy wykorzystaniu jachtów i łodzi żaglowych żeglowność - cechy konstrukcyjne oraz nawigacyjne i eksploatacyjne statku umożliwiające mu dobre trzymanie się na fali i łatwość sterowania oraz gwarantujące bezpieczeństwo żeglugi żeglowność (rzeki, kanału) - przydatność dla żeglugi (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Żegluga - transport ludzi i towarów na wodnych liniach komunikacyjnych żegluga kabotażowa - kabotaż żegluga liniowa -> żegluga regularna żegluga mała - żegluga w rejonie ograniczonym; w Polsce - żegluga na Morzu Bałtyckim i Północnym do 62 ° szerokości geograficznej północnej i 8″długości geograficznej zachodniej oraz żegluga do linii łączącej Ouessant (Francja) i Fastent (Francja) żegluga nieregularna - żegluga trampowa żegluga powietrzna - wykonywanie lotów na statkach powietrznych (uprawnienia budowlane).

Żegluga przybrzeżna

Żegluga przybrzeżna - ruch statków w pasmach wód przybrzeżnych z ograniczonym oddalaniem się od brzegu (w Polsce 20 mil morskich) żegluga regularna, żegluga liniowa - żegluga zajmująca się przewozem ładunków między określonymi portami przez pewną liczbę statków w ściśle oznaczonych terminach żegluga śródlądowa - żegluga na liniach wodnych śródlądowych (rzeki, kanały, jeziora) żegluga trampowa, żegluga nieregularna - system eksploatacji statków, w którym poszczególne podróże statków odbywają się zgodnie z zawartymi uprzednio umowami czarterowymi żegluga wielka - żegluga o nieograniczonym zasięgu geograficznym (program egzamin ustny).

Żel - układ koloidowy, który utracił swoją płynność wskutek zwiększenia się wzajemnego oddziaływania między cząstkami zolu żel krzemionkowy, sylikażel - uwodniony dwutlenek krzemu otrzymywany najczęściej przez rozkład rozpuszczalnych krzemianów alkalicznych, charakteryzujący się silnie rozwiniętą powierzchnią i dobrymi własnościami adsorpcyjnymi; ż.k. jest stosowany jako adsorbent do oczyszczania i osuszania gazów, w przemyśle gumowym jako napełniacz, w przemyśle chemicznym jako nośnik katalizatorów itd. (opinie o programie).

Żelatyna - białko proste o dużej zawartości glikolu i proliny, otrzymywane m.in. z kości, chrząstek, ścięgien, rogów, kopyt przez ich gotowanie w rozcieńczonych kwasach mineralnych, a następnie oczyszczanie otrzymanego w ten sposób produktu (m.in. z substancji barwnych); ż. jest bezbarwną lub lekko żółtą substancją bez zapachu, rozpuszczalną koloidalnie w wodzie; ż. jest stosowana w przemyśle spożywczym, materiałów fotograficznych, farmaceutycznym i in. (promocja 3 w 1). Żelatynowanie, żelowanie, galaretowanie, galaretowacenie - proces przejścia zolu lub roztworu związku wielkocząsteczkowego w żel; istnieją trzy podstawowe rodzaje ż.: koagulacja, asocjacja substancji wielkocząsteczkowych oraz tworzenie się wiązań chemicznych między cząsteczkami związków wielkocząsteczkowych lub cząstkami koloidów (segregator aktów prawnych).