Zgrzewanie

Urządzenie do zgrzewania elektrycznego działa na zasadzie silnego miejscowego nagrzania materiału w miejscu łączenia wskutek oporu w przepływie prądu oraz wywarcia na to miejsce nacisku. W miejscu łączenia powstaje zgrzanie materiału, a kształt zgrzeiny zależy od metody zgrzewania. W produkcji konstrukcji stalowych mają zastosowanie głównie: zgrzewanie doczołowe, punktowe i liniowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Urządzenia do zgrzewania nie należą do wyposażenia standardowego wytwórni konstrukcji stalowych. Zgrzewarki są urządzeniami o dużych wydajnościach i są stosowane głównie w produkcji masowej. W konstrukcjach powtarzalnych rozwiązania konstrukcyjne połączeń, technologia ich wykonania oraz zastosowanie określonego typu zgrzewarki są z góry planowane.. Typy zgrzewarek są zróżnicowane zakresem pracy i wymaganej mocy w sposób bardzo zawężający możliwości innego zastosowania. Zgrzewarki o większej mocy są urządzeniami skomplikowanymi i bardzo kosztownymi ze względu na całkowicie zautomatyzowany układ sterowania procesem zgrzewania (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Do zgrzewania doczołowego stosuje się zgrzewarki, którymi można łączyć przekroje stalowe od kilku do kilku tysięcy mm2. Zgrzewarka doczołowa dla prętów średnicy 30 mm jest już dużym urządzeniem (uprawnienia budowlane).

Do zgrzewania połączeń na zakładkę stosuje się zgrzewarki punktowe i liniowe. Zakres pracy zgrzewarki jest określony grubością i liczbą zgrzewanych blach oraz wielkością wysięgnika ramienia z elektrodami. W konstrukcjach stalowych cienkościennych stosowane do łączenia dwóch blach grubości do 4 mm zgrzewarki różnych typów mają wysięgniki o długości ramion 300-800 mm. W produkcji konstrukcji cienkościennych o większych gabarytach używa się zgrzewarek punktowo-kleszczowych, w których zgrzewadła są wydzielone i połączone ze źródłem prądu giętkim kablem do ręcznej obsługi. Zgrzewadła są wymienne, a ich kształt może być dostosowany do określonych rozwiązań konstrukcyjnych połączeń (program egzamin ustny).

Zgrzewadła ręczne

Zgrzewadłami ręcznymi można zgrzewać blachy niskowęglowe przy zgrzewaniu dwustronnym do grubości 2 mm oraz pręty okrągłe przy łączeniu na krzyż do średnicy 10 mm. Wysięg ramion w tych zgrzewadłach wynosi 150-f-600 mm.
Na zgrzewarkach liniowych można wykonywać zgrzeiny punktowe i liniowe ciągłe(opinie o programie). Są to urządzenia o większych gabąrytach i większej mocy od zgrzewarek punktowych; można na nich łączyć blachy grubości 7-7 mm przy zgrzewaniu punktowym 1 blachy 2-2 mm przy zgrzewaniu liniowym.

Wysięg ramion w dużych zgrzewarkach liniowych osiąga 1000 mm, a rozstaw pionowy ramion dochodzi do 500 mm (segregator aktów prawnych).
Ze względu na duże wydajności zgrzewarek, stosowanie zgrzewania do łączenia części w pewnych konstrukcjach stalowych jest korzystne. Sposoby kształtowania połączeń zgrzewanych muszą uwzględniać moce i gabaryty konkretnych urządzeń do zgrzewania. Z uwagi na małą liczbę pracujących zgrzewarek w istniejących wytwórniach konstrukcji stalowych konieczna jest konsultacja projektantów konstrukcji zgrzewanych z technologami wytwórni. Natomiast wytwórnie specjalistyczne, przystosowane do produkcji konstrukcji cienkościennych, są wyposażone w bardziej różnorodny park urządzeń do zgrzewania.

Zgrzewanie tarciowe polega na łączeniu części metalowych przez bezpośrednią zmianę energii mechanicznej na cieplną w procesie tarcia dwóch przemieszczających się względem siebie i dociskanych do siebie części. Urządzenie do zgrzewania tarciowego składa się z silnika, który nadaje ruch obrotowy wrzeciennikowi z zamocowaną do niego jedną częścią do zgrzewania. Drugą część mocuje się w suporcie, który jest dociskany siłownikiem pneumatycznym do czołowego zetknięcia zgrzewanych części (promocja 3 w 1). Po uruchomieniu silnika końce łączonych części nagrzewają się pod wpływem tarcia, a po wywarciu docisku spęczającego następuje wyłączenie silnika.