Złącza elementów dachowych

Złącza elementów dachowych o okładzinach aluminiowych. Styki równoległe do okapu są przykryte blachą łączoną na rąbek leżący, a styki prostopadłe do okapu blachą łączoną na rąbek stojący; obydwa rąbki mogą być pojedyncze lub podwójne (program uprawnienia budowlane na komputer). Proces technologiczny produkcji elementów warstwowych zależy od zastosowanych materiałów okładzin i rdzenia, sposobu ich łączenia (klejenie, spienianie między okładzinami), konstrukcji obramowania, rodzaju wykończenia powierzchni, wydajności okresowej wytwórni itp.

W przypadku produkcji elementów klejonych proces ten składa się z następujących operacji roboczych:

a) cięcia materiałów i ewentualnej ich obróbki, np. wiercenia otworów,

b) przygotowania powierzchni łączonych materiałów,

c) przygotowania i naniesienia kleju na powierzchnie łączonych materiałów,

d) scalania składowych materiałów i prasowania,

e) obróbki i wykończenia zewnętrznych powierzchni elementów,

f) kontroli jakości wykonania (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przy produkcji elementów z rdzeniem spienianym między okładzinami zamiast czynności wymienionych w p. c) i d) wykonuje się formy, w których umieszcza się okładziny i przeprowadza się czynności spieniania w temperaturze normalnej (np. spienianie poliuretanów) lub podwyższonej (np. spienianie tworzywa polistyrenowego). Cięcie i obróbka łączonych materiałów. Do przecinania płyt azbestowo-cementowych i poliestrowych zbrojonych stosuje się na ogół tarcze karborundowe lub stalowe z zębami ze stopów o wysokiej twardości. Istnieją urządzenia umożliwiające jednoczesne przecinanie kilku płyt w dowolnym kierunku w stosunku do ich krawędzi (uprawnienia budowlane).

Do cięcia blachy ze stopów aluminiowych lub stalowych są stosowane nożyce gilotynowe. Płyty pilśniowe twarde lub bardzo twarde i arkusze sklejki przecina się za pomocą pił tarczowych stalowych, przeznaczonych do cięcia drewna. Otwory w okładzinach metalowych, azbestocementowych i ze zbrojonych poliestrów przewierca się za pomocą stałych lub przenośnych wiertarek do metalu, zaopatrzonych w wiertła z wysokogatunkowych stopów.

Odtłuszczenie wyrobów aluminiowych

Tworzywa piankowe przecina się za pomocą pił tarczowych lub taśmowych albo za pomocą drutu oporowego. W NRF stosuje się specjalną piłę przecinającą jednocześnie płyty lub bloki wzdłuż dwóch krawędzi, przy czym uzyskuje się grubość cięcia do 700 mm. Przygotowanie powierzchni łączonych materiałów. Przygotowanie powierzchni płyt azbestowo-cementowych polega na oczyszczeniu jej z pyłu cementowego i przypadkowych zanieczyszczeń za pomocą urządzenia zaopatrzonego w obracające się czołowe lub walcowe szczotki druciane albo z tworzywa sztucznego. Stosuje się również oczyszczenie powierzchni pociętych arkuszy azbestowo-cementowych w specjalnych komorach za pomocą strumienia sprężonego powietrza (program egzamin ustny).

W Rosji w przypadku zbyt małej chropowatości lewej strony płyt azbestowo-cementowych stosuje się obróbkę chemiczną, natryskując za pomocą pistoletów 5-7 procentowy roztwór kwasu solnego. Działanie roztworem jest możliwe jedynie wówczas, gdy azbestocement jest już dostatecznie dojrzały (po upływie co najmniej 2 miesięcy od wyprodukowania). Przygotowanie powierzchni arkuszy i profili aluminiowych składa się z następujących czynności: odtłuszczenia i mechanicznego zeszczotkowania powierzchni lub jej utlenienia (opinie o programie).

Odtłuszczenie wyrobów aluminiowych polega najczęściej na poddaniu ich w hermetycznych komorach działaniu par trójchloroetylenu lub kąpieli alkalicznej w temperaturze 60-70 °C (segregator aktów prawnych). Zasadowość kąpieli powinna wynosić 1,6-2,5% w przeliczeniu na NaOH, czas kąpieli wynosi ok. 3 min. Po odtłuszczeniu wyroby aluminiowe są przemywane najpierw gorącą wodą (o temperaturze 50-70 °C), a następnie zimną wodą. Czas kąpieli wodnej zarówno gorącej jak i zimnej wynosi ok. 10 min.

Szorstkość powierzchni w sposób mechaniczny uzyskuje się przez jej piaskowanie lub szlifowanie, obróbka ta jest nietrwała, w ciągu kilku godzin na przygotowanej powierzchni tworzy się warstewka tlenku (promocja 3 w 1). Przyczepność spoiny klejowej do powierzchni, której szorstkość nadano w sposób mechaniczny, jest mniejsza, niż w przypadku oksydowania chemicznego lub elektrochemicznego (anodowania) powierzchni.