Zmineralizowany szlam

W wodach o średniej twardości i wodach twardych przy dużej zawartości soli (tj. o dużej konduktywności) również powstają takie same warstwy ochronne jak w wodzie o małej zawartości soli. Natomiast w wodzie miękkiej warstwy węglanowe mogą się wytrącać i stąd przy jednakowej temperaturze wody prąd ochrony będzie miał stałą wartość (program uprawnienia budowlane na komputer).

Anody magnezowe oddziałują na właściwości wody, wzrasta mianowicie wartość pH, ale praktycznie tylko przy zatrzymaniu przepływu wody przez chroniony zbiornik. Natomiast magnez oddawany do wody nie ma właściwie na nią wpływu, szlam magnezowy zaś ma skłonność do mineralizacji i odkładania się na wewnętrznych ściankach rur. Zmineralizowany szlam wodorotlenku ma właściwości zabezpieczania przed korozją (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dodawanie polifosforanów i krzemianów do wody ciepłej dla zmniejszenia kamienia wodnego oraz jako ochrona przed korozją nie ma wpływu na ochronę katodową za pomocą anod magnezowych. Reasumując - najlepszą ochroną zbiorników ciepłej wody przed korozją jest ich emaliowanie, ponieważ nie ma obecnie innej całkowicie nieporowatej powłoki (w wodzie gorącej), przy jednoczesnym zastosowaniu anod magnezowych (uprawnienia budowlane).

Zasadnicza różnica między ochroną zbiorników wodnych za pomocą prądu zewnętrznego a ochroną za pomocą anod galwanicznych. Anoda galwaniczna jest połączona bezpośrednio z wewnętrzną ścianką zbiornika, natomiast anoda zasilana z obcego źródła jest izolowana od zbiornika, a prąd zewnętrzny jest regulowany za pomocą zmiany napięcia źródła (program egzamin ustny).

Jako anoda przy ochronie katodowej prądem z zewnętrznego źródła mogą być używane: magnez, aluminium, cynk i żelazo, które rozpuszczają się anodowo, mogą też być stosowane anody odporne, np. z tytanu pokrytego platyną lub palladem. W instalacjach ciepłej wody używanie anod odpornych (pomijając sprawę kosztów) nie jest celowe ze względu na wywiązywanie się tlenu, co grozi przy połączeniu z katodowo wydzielanym wodorem powstaniem gazu piorunującego.

Anody aluminiowe

Na wybór metalu anody muszą ponadto wpływać czynniki sanitarne, w wodzie nie mogą powstać żadne zmiany smakowe lub zapachowe. Z tych względów nie są stosowane anody żelazne ani cynkowe. Anody magnezowe są stosowane raczej rzadko, głównie dla wód o bardzo małej konduktywności. Zwykle więc stosuje się anody aluminiowe, są one używane zarówno dla instalacji wody ciepłej, jak i zimnej (opinie o programie).

Anody aluminiowe chronią również przed korozją dołączoną sieć przewodów rurowych, zapobiegają one ponadto powstawaniu twardego kamienia kotłowego, zwłaszcza na powierzchniach ogrzewczych. Metoda ta jest niekiedy nazywana metodą Guldagera lub elektrolityczną obróbką wody (segregator aktów prawnych).

Do zbiornika ciepłej wody wprowadza się izolowane elektrycznie elektrody z czystego aluminium, spolaryzowane anodowo przez ich dołączenie do obwodu prądu zewnętrznego. Ścianki zbiornika i powierzchnie ogrzewcze są spolaryzowane katodowo. Do ochrony stosuje się dość wysokie wartości gęstości prądu, rzędu 0,2-0,3 A/m², dla wytworzenia wystarczającej ilości produktów reakcji anodowej, które wskutek wtórnych reakcji koloi- dalnochemicznych zapewnią ochronę przed korozją również dołączonych rurociągów.

Natężenie prądu reguluje się wtórnym uzwojeniem transformatora. Napięcie wyprostowane zależy od przewodności (a zatem i od temperatury) wody oraz od wymiarów zbiornika. Dla zwykłej wody pitnej o konduktywności 200-700 uS/cm potrzebne jest napięcie rzędu 10 V przy odległości anody od ścianki zbiornika rzędu 35 cm. Uzyskuje się wówczas katodową polaryzację ścianek zbiornika o potencjale rzędu - 1 V w stosunku do elektrody siarczano-miedziowej (promocja 3 w 1).