Adaptacja plastyczna uprawnienia budowlane

Adaptacja plastyczna jest szczególnie duża w złączach zgrzewanych punktowo lub spawanych łukowo w osłonie gazu obojętnego lub C02 (program uprawnienia budowlane na komputer).

Tak korzystne wyniki w wykonywaniu złączy mogą osiągnąć przede wszystkim wytwórnie lekkich konstrukcji stalowych, zatrudniające spawaczy o wysokich kwalifikacjach, pracujących stale przy spawaniu blach cienkich, wytwórnie produkujące kształtowniki cienkościenne o wysokich i niezmiennie utrzymywanych cechach wytrzymałościowych.

Projekt PN/B-03202 [154] zezwolił spawać elementy o grubości co najmniej 2 mm. Wówczas można uważać, że wykonane złącze jest nośne. Na podstawie nowszych badań grubość minimalną można obniżyć do 1 mm. Do niedawna uważano, że najwłaściwszą metodą łączenia kształtowników giętych o grubości ścianek poniżej 4 mm jest zgrzewanie oporowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Jednak w ostatnich latach - wskutek wprowadzenia do spawania nowych gatunków elektrod - stwierdzono, że złącza ze spoinami są równie dobre jak zgrzewane, zarówno pod względem nośności jak i technologii wytwarzania.

Połączenia ze spoinami czołowymi i pachwinowymi. Istnieje kilka metod spawania blach cienkich, z których należy wymienić przede wszystkim:
Spawanie gazowe. Jest to sposób najstarszy, jednak mało wydajny i niezbyt przydatny do łączenia kształtowników giętych w elementach budowlanych o dużej liczbie spoin pachwinowych, których jakość jest niezadowalająca. Elementy tak spawane mają duże odkształcenia po spawaniu (uprawnienia budowlane).

Spawanie łukowe ręczne elektrodą otuloną

Jest to sposób obecnie najczęściej spotykany przy zastosowaniu elektrod specjalnie przeznaczonych do spawania blach cienkich. Stosowane są elektrody celulozowe, zasadowe lub lutylowe - gdy elementy konstrukcji mają pracować na obciążenia statyczne, lub elektrody zasadowe i rutylowe gdy mają one pracować na obciążenia dynamiczne. Elektrody celulozowe zaleca się stosować przede wszystkim w złączach drugorzędnych, natomiast rutylowe w złączach nośnych (program egzamin ustny).

Ten sposób spawania nadaje się przede wszystkim do konstrukcji, w których przeważają krótkie spoiny. Umożliwia on spawanie we wszystkich pozycjach, w tym również w miejscach trudno dostępnych przy zastosowaniu wygiętej elektrody o małej średnicy.

Przy stosowaniu elektrod celulozowych dopuszczalne są dość duże niedokładności przygotowania elementów do spawania. Natomiast przy stosowaniu elektrod zasadowych przygotowanie elementów do spawania powinno być dokładne.

Należy dbać o to, aby spoiny nie były porowate, gdyż ta wada przy spawaniu blach cienkich wywiera największy wpływ na zmniejszenie się wytrzymałości połączenia (opinie o programie). Zapobiega się temu przede wszystkim przez szkolenie spawaczy, kontrolę ich robót oraz suszenie elektrod tuż przed użyciem do spawania. Gdy zachodzi konieczność uzyskania szczególnie wysokiej jakości spoiny, należy przewidzieć użycie masywnych podkładek miedzianych. Niekiedy rolę podkładki miedzianej może spełnić część przyrządu spawalniczego, jeśli jest ona dość masywna w porównaniu z elementami spawanymi. Jeżeli przy wykonaniu złącza konstrukcji nie ma dostępu do grani spoiny czołowej, to należy w projekcie przewidzieć zastosowanie podkładki stalowej, pozostawionej na stałe po wykonaniu spoiny. Przyczynia się to również do podniesienia jakości złącza (segregator aktów prawnych).

Spawanie łukowe automatyczne lub półautomatyczne w osłonie C02. Jest to sposób kilkakrotnie wydajniejszy od spawania łukowego ręcznego elektrodą otuloną. W zasadzie można tym sposobem wykonywać takie same połączenia jak elektrodą otuloną. Jednak przy układaniu krótkich spoin wydajność jest tylko około dwukrotnie większa. Stosowanie tego sposobu jest więc celowe w złączach, w których występują spoiny długie. Sposób ten ma wiele zalet, a mianowicie: wysoka jakość spoiny, możność zmniejszenia grubości spoin pachwinowych ze względu na głębokie wtopienie, widoczność łuku, co umożliwia łatwe kierowanie nim, brak żużla na powierzchni spoiny, szczególna łatwość spawania w pozycji pionowej.

Do cech ujemnych należy zaliczyć przede wszystkim konieczność stosowania drutu o zwiększonej zawartości manganu i krzemu w celu odtlenienia metalu z jeziorka spoiny oraz niemożność spawania na wietrze, gdyż wówczas strumień dwutlenku węgla odchyla się i nie chroni dostatecznie płynnego metalu w wykonywanym złączu (promocja 3 w 1).