Analiza hałasu

Z uwagi na nieliniowy charakter obciążenia oraz możliwości wystąpienia zjawiska rezonansu, sprawa obciążenia dynamicznego ciśnieniem dźwięku jest do tej pory przedmiotem indywidualnego projektowania (program uprawnienia budowlane na komputer).

Znając charakterystykę hałasu maszyny, dopuszczalny poziom natężenia przewidziany normami ISO oraz kryteria hałaśliwości, możemy wyodrębnić pasma częstotliwości, na które projektujemy: skład betonu przegrody izolującej od hałasu lub rezonansowe ustroje pochłaniające wybrane pasma dźwięków. Ustroje takie mogą być zespolone ze stropodachem lub ścianami osłonowymi (podobnie jak ocieplenie) lub mogą być do konstrukcji podwieszone.
Prawidłowe przyjęcie obciążenia akustycznego przez projektanta zabezpieczeń zależy od dokładności pomiaru charakterystyki hałasu danego urządzenia u producenta lub podczas eksploatacji w zakładzie przemysłowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W charakterystyce hałasu podany jest poziom natężenia dźwięku w zależności od określonej częstotliwości.

Pomiar powinien być wykonany zestawem aparatury do pomiarów akustycznych. Praca filtrów w tym zestawie polega na tłumieniu dźwięków sąsiednich i umożliwieniu zapisu wąskiego pasma częstotliwości.
Pomiar podczas eksploatacji powinien być wykonany na stanowisku roboczym na wysokości ok. 150 cm nad poziomem posadzki. Z uwagi na 50-decybelowy zakres pisania poziom odniesienia jest ustalony na wartość dopełniającą do wartości maksymalnej. Maksymalne wychylenie dla 50 Hz wynosi 40 dB. Poziom natężenia dla częstotliwości 50 Hz wynosi 60 + 40 = 100 dB (uprawnienia budowlane).

Analizę hałasu przeprowadza się w pasmach co 1/3 lub co oktawę na 33 filtrach w zakresie 40-20 000 Hz. Na ostatnich stopniach cyklu analizowania odbywa się pomiar dla zakresów ABC i „Lin” zgodnie ze standardami I.E.C. Na zapisie liniowym odczytujemy poziom natężenia hałasu na wszystkich częstotliwościach (wszystkie filtry są otwarte). Przeprowadzając porównanie pomierzonego hałasu z wymaganiami normowymi dla danego pomieszczenia wykreślamy na charakterystyce odpowiednie kryterium hałaśliwości, np. N 85 (dla pomieszczeń przemysłowych).

Dla logarytmicznej skali częstotliwości (jak na załączonych przykładach) kryterium hałaśliwości przyjmuje postać krzywej (program egzamin ustny).

Dla układu równań dwóch kolejnych wartości y obliczamy b i sporządzamy nomogram dla założonego poziomu odniesienia na sztywnej tekturze lub płytce pleksiglasu za pomocą którego odkreślamy na charakterystykach sporządzonych w pasmach oktawowych przewyższenie hałasu w poszczególnych pasmach częstotliwości.

Przegroda betonowa jako ochrona przeciwdźwiękowa

Przykładowo przewyższenie kryterium N 85 w stolarni o około 10 dB występuje w paśmie od 1000 do 40000 Hz i dla tego zakresu należy przewidzieć maksimum współczynnika pochłaniania ewentualnego ustroju rezonansowego (opinie o programie).
Wymagany zakres pochłaniania powinien odpowiadać rozkładowi przewyższeń przyjętego kryterium danej charakterystyki hałasu. Jeżeli jest to technicznie niemożliwe, należy zaprojektować ustroje zespolone o odpowiednio dobranych zakresach pochłaniania.

Przegroda betonowa spełnia funkcję dźwiękochronną wtedy, gdy oddziela np. pomieszczenia przeznaczone do pracy umysłowej od hałaśliwej hali fabrycznej.

Na własności dźwiękochronne przegrody mają wpływ następujące parametry:
- masa (ciężar objętościowy i grubość przegrody),
- skład fizyczno-chemiczny masy betonowej (udział procentowy jej poszczególnych składników oraz ich uziarnienie),
- sposób zamocowania przegrody,
- temperatura eksploatacyjna,
- wahanie wilgotności względnej po obu stronach przegrody (segregator aktów prawnych),
- jakość porowatości masy betonowej (szczelność),
- uszczelnienie złączy poszczególnych elementów przegrody.

Przegroda może spełniać funkcję dźwiękochronną na dźwięki powietrzne i na dźwięki materiałowe.
Postępując wg klasycznej teorii obliczenia izolacyjności na dźwięki powietrzne, traktujemy przegrodę jako cienką płytę przenoszącą drgania giętne.
Załóżmy, że przegroda między dwoma pomieszczeniami jest prostokątną płytą podpartą przegubowo na obwodzie, o masie rozłożonej w sposób ciągły na powierzchni (promocja 3 w 1).