Asfalty specjalne

Asfalty specjalne Filex (PN-60/C-96176) są to asfalty wysokopróżniowe do wyrobu kwasoodpornych. Wadą tych asfaltów jest].bardzo wysoka temperatura łamliwości, co ogranicza możliwość stosowania kitów tylko do miejsc stale ogrzewanych.
Lepik asfaltowy bez wypełniacza (PN-58-/C96177) jest stosowany do pap, izolacji rurociągów i izolacji powłokowych.

Właściwości tego asfaltu muszą odpowiadać warunkom eksploatacyjnym (zakres temperatur, działania mechaniczne, ciśnienie wody (program uprawnienia budowlane na komputer). W przewidzianym zakresie temperatur asfalt powinien zachować plastyczność ale nie powinien zbytnio mięknąć i spływać. Do celów praktycznych wystarczające następujące wskazówki:
- asfalty i masy asfaltowo-mineralne na płaszczyznach pionowych, przy grubo ok. 5 mm mają skłonność do spływania i tworzenia zacieków już w temperaturach o 40-50°C od temperatury mięknienia,
- ten sam materiał staje się kruchy i pęka pod uderzeniem w temperaturze wyższej o 10°C od temperatury łamliwości, a może samorzutnie pękać w temperaturze o ok. 20°C od temperatury łamliwości,
- asfalt lub masa mineralno-asfaltowa nabiera konsystencji ciastowatej i daje i szpachlować w-temperaturze równej: 2 x temperatura mięknienia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Smoły są to ciecze o konsystencji od gęstopłynnej do rzadkiej, barwie od ciemnobrunatnej do czarnej, otrzymane podczas suchej destylacji węgla lub drewna. W proces odgazowania węgla kamiennego bez dostępu powietrza otrzymuje się koks, gaz oraz kil) procent smoły. Smoły otrzymane z destylacji i nie poddane dalszej przeróbce nazywa s surowymi. Zależnie od warunków suchej destylacji rozróżnia się smoły surowe: koksownicze, gazownicze, generatorowe i wytlewne. W technice budowlanej największe znaczenie mają smoły surowe otrzymywane w temperaturze 1000-1300°C w koksowniach i gazowniach (uprawnienia budowlane).

Surowa smoła

Smołę surową poddaje się rozfrakcjonowaniu za pomocą destylacji, w wyniku cze£ otrzymuje się składniki niżej wrzące. Są to oleje: lekkie (głównie benzen, toluen.
a) temperaturze wrzenia do 170°C, średnie (naftalen i fenole)- 170-270°C, ciężkie- 270-300°C, oleje antracenowe - 300-360°C, a także pozostałość podestylacyjna. Z: leżnie od stopnia oddestylowania olejów pozostałość podestylacyjna jest smołą destylowaną lub pakiem (program egzamin ustny). W praktyce smołę do celów budowlanych otrzymuje się najczęściej przez stopienie paku z odpowiednią ilością oleju antracenowego lub kreozotowego. Ta spreparowane mieszanki stanowią gęstą, jednorodną ciecz o gładkiej, błyszczącej powierzchni i noszą nazwę smoły preparowanej.
W technice drogowej rozróżnia się dwa rodzaje smół: drogowe zwykłe oznaczane stabilizowane oznaczane SS (PN-71/C-97031) (opinie o programie).
Smoły drogowe zwykłe składają się z paku i olejów smołowych. Zależnie od lepkość rozróżnia się gatunki: S 25/40, S 45/70, S 80/120, S 180/240, S 300/500, S 800/1400.
Smoły stabilizowane składają się z paku, olejów smołowych i asfaltu. Zależnie o< lepkości rozróżnia się gatunki: SS 25/40, SS 45/70, SS 80/120, SS 180/240, SS 300/50C SS 800/1400 (segregator aktów prawnych).
Ułamek po znaku rodzaju smoły oznacza zakres lepkości w sekundach przy tempera turze 30°C, np. SS 25/40 oznacza smołę stabilizowaną o lepkości w granicach 25-40 s.

Zaprawa budowlana jest odpowiednio zestawioną i przygotowaną mieszaniną spoiwa (lub spoiw), kruszywa o uziarnieniu do-2 mm, wody oraz ewentualnie specjalnych dodatków (uplastyczniających itp.). Z frakcji i cech zaprawy jako materiału wynikają wymagane cechy przed związaniem i twardnieniu. Do podstawowych właściwości świeżej zaprawy przed związaniem i się konsystencję i urabialność, a zaprawy stwardniałej - wytrzymałość na ściskanie zaprawy jest to stan ciekłości świeżo zarobionej masy. Określa się ją liczbą stożka pomiarowego w masie. Liczba ta jest tym większa, im konsystencja Urabialność zaprawy oznacza łatwość wymieszania składników i rozprowadzenia w miejscu przeznaczenia. Cecha ta zależy od rodzaju i ilości spoiwa (promocja 3 w 1).