Badania etnograficzne

About, 1828-85, fr. pisarz i publicysta; czł. Akad. Fr.; republikanin; antyklerykał; szkice polit., powieści obyczajowe, dramaty. ABOWIAN Chaczatur, 1805-48 pisarz i uczony; pierwsza w literaturze orm. powieść świecka, sztuki teatr., opowiadania, baśnie; podręczniki szkolne; badania etnograficzne. ABRAHAM, wg Księgi Rodzaju najstarszy z patriarchów izrael.; pierwszy wierzący w jedynego Boga; praojciec narodu żyd. (oraz Arabów i Edomitów), ojciec Izmaela i Izaaka. Abraham Antoni, 1869-1923, bojownik o polskość Kaszub i Pomorza; współzał. jednej z pierwszych na Pomorzu organizacji - Tow. Lud. „Jedność" (program uprawnienia budowlane na komputer).

ABRAHAM Fahrid Murray, ur. 1940, amer. aktor film.; występy na Broadwayu i w popularnych serialach telew.; świat, sukces odniósł w Amadeuszu, także w filmach Imię róży. Człowiek z blizną. Count a Lonely Cadence. Abraham Pal, 1892-1960, kompozytor węg.; twórca operetek (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

ABRAHAM Roman, 1891 -1976. general, prawnik; IX 1939 dow. Wielkopol. Brygady Kawalerii i grupy operacyjnej kawalerii; 1939-45 w niewoli niem.; Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury. ABRAHAM Władysław, 1860-1941, historyk prawa poi. i kość.; prof. Uniw. Lwów., czl. PAU; Organizacja kościoła w Polsce do pot. w. XII (uprawnienia budowlane).

ABRAHAM A SANTA CLARA (właśc. Johann Ulrich Megerle), 1644-1709, pisarz austr.; mnich, nadworny kaznodzieja ces.; typowe dla baroku wiedeńskiego kazania, satyr, przypowieści, moralizatorsko-dydakt. powieść Judas der Erzschelm. Abraham ze Zbąszynia, ?-i44i, przywódca husytów wielkopolskich; dyplomata Władysława Jagiełły. ABRAHAM0W1CZ Dawid, 1839-1926, konserwatywny polityk galic.; jeden z przywódców Podolaków (program egzamin ustny).

Odmiany kooperatyzmu

ABRAHAMS Peter Henry, ur. 1919, pisarz potudniowoafryk., tworzący w języku ang.; powieści ukazujące ciężką dolę kolorowej ludności w Rep. Pd. Afryki (Ciemność’]. ABRAMCEWO, w. w Rosji, k. Moskwy; w latach 70-90-ych XIX w. posiadłość mecenasa sztuki S. Mamontowa - ośr. ros. życia artyst.; muzeum. ABRAMÓW (Abramow-Newerly) Jarosław, ur. 1933, syn I. Newerlego, dramatopisarz; sztuki o wspólcz. tematyce obyczajowej (Derby w pałacu. Skok przed siebie) (opinie o programie).

ABRAMOWICZ (Abrahamowicz) Mikołaj, -1651, general artylerii litew.; komisarz w rokowaniach z Rosją zakończonych pokojem polanowskim. ABRAMOWICZ Szalom Jaków (pseud. Mendele Mojcher-Sforim), 1836-1917, pisarz żyd.; tworzy! w języku jidysz i hebr.; propagator idei Haskali; zaliczane do klasyki powieści, m.in. Don Kichot żydowski; artykuły oświat, i krytycznoliterackie (segregator aktów prawnych).

ABRAMOWICZÓWNA Zofia, 1906-88, filolog klas.; prof. UMK w Toruniu; prace dotyczące m.in. epiki gr. (Homer, Hezjodj, dziel Plutarcha; red. pierwszego w Polsce nauk. Słownika grecko-polskiego. ABRAMOWSKA Stanisława, 1867-92, działaczka ruchu robotn.; 1889-91 wspólzal. i działaczka II Proletariatu; 1890 współorganizatorka pierwszego obchodu święta 1-majowego w Warszawie.

ABRAMOWSKI Edward. 1868-1918, działacz spoi. i polit., filozof, psycholog i socjolog; prof, uniw, Wdisz.; działacz II Proletariatu, wspólzal. PPS; twórca podstaw poi. odmiany kooperatyzmu; zat. Inst. Psychologicznego w Warszawie; badacz podświadomości („pamięci utajonej"); Socjalizm a państwo, Idee społeczne kooperatyzmu (promocja 3 w 1).

ABRANCHES [abrąnczes] (ob. przedmieście Kurytyby), jedna z pierwszych poi, osad w Paranie (Brazylia), zal. 1873. ABRANTES [abrąntesz], m. w Portugalii (Santarem), nad Tagiem; 11,8 tys. mieszk. (1970); ośr. handl.; przemysł drzewny, ceram.; węzeł kolejowy. ABRAZJA, geol. ścieranie podłoża skalnego przez luźny material skalny przemieszczany przez prąd rzeczny, prądy i falowanie morza, wiatr, lodowiec; także wzajemne ścieranie materiału skalnego; jest jednym z gt. czynników erozji.