Belki podtrzymujące przekrycie dachowe

Belki podtrzymujące przekrycie dachowe, powinny być dwuspadowe. Można to uzyskać przez dobetonowanie odpowiedniej warstwy na gotowym prefabrykacie sprężonym. Tak powstały nadbeton można następnie wykorzystać statycznie, uwzględniając zwiększony moment bezwładności przy obciążeniu zewnętrznym; warstwa ta pracuje tylko na ściskanie (program uprawnienia budowlane na komputer).

W przypadku dużych hal, dla których opłaca się rozwinąć prefabrykację elementów określonego typu, albo też dla hal typowych, korzystniejsze jest zastosowanie od razu dźwigarów dwuspadowych. Przykład takich belek kablobetonowych, teowych lub dwuteowych, o rozpiętości do 30 m i więcej. Grubość środnika wynosi tu zaledwie 8-M2 cm. Wysokość dźwigarów tego typu w środku rozpiętości waha się od 0,80 do 2,20 m, szerokość stopki od 0,30 do 0,50 m. Prócz poszerzenia środnika na końcach (koniecznego ze względu na rozmieszczenie zakotwień i przeniesienie sił sprężających) nie przewidziano żadnych żeberek wzmacniających (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W Rosji produkcję dźwigarów podobnego typu rozwinięto w kilku wariantach. Belka o rozpiętości 18 m składana z oddzielnych segmentów o długości 3 m, z otworami kołowymi zmniejszającymi ciężar
własny i zużycie betonu. Segmenty belki betonuje się w formach metalowych (uprawnienia budowlane). W ostatnich latach stosuje się również segmenty sprężane uzbrojeniem ciągłym na stołach obrotowych. Widok takiej belki, również o rozpiętości 18 m.

Niekiedy stosuje się belki innego rodzaju. Układ takich sprężonych belek wspornikowych zastosowanych jako konstrukcja nośna przekrycia hali dworca lotniczego w Maison Blanche. Przy znacznych spadkach połaci dachowych dźwigary pełne o poziomym pasie dolnym okazują się nieekonomiczne.

Dźwigary fałdowe

W tym przypadku można stosować belki w kształcie odwróconej litery V. Są to dźwigary sprężone według systemu Dywidag prętami 0 26 mm (program egzamin ustny).
Należy zwrócić uwagę, że dźwigary dwuspadowe są korzystne z punktu widzenia statycznego, gdyż przekrój poprzeczny, a zatem i mimośród kabla sprężającego zwiększają się ku środkowi rozpiętości dźwigara.
Odmienne rozwiązanie konstrukcyjne, zrealizowane w Polsce, przedstawia przekrycie budynku przędzalni w Toruniu (opinie o programie).

Elementy sprężone zostały tu zastosowane jako dźwigary prefabrykowane kablobetonowe (częściowo sprężane na placu budowy) oraz jako podciągi w postaci dźwigarów kształtu litery V, tzw. fałdowych. Dźwigary dachowe o rozpiętości teoretycznej 15 m opierają się pośrodku na dźwigarach fałdowych tworząc belki dwuwspornikowe o rozstawie 3 m. Spoczywa na nich pokrycie z płyt pianobetonowych ocieplonych. Segmenty dźwigarów, produkowane w zakładzie prefabrykacji, były zestawiane na budowie na styk mokry i następnie sprężane na placu budowy w zasięgu dźwigu montażowego. Każdy segment ma długość 7,5 m, wysokość 80 cm na podporze i 40 cm na końcu oraz grubość środnika 10 cm; do sprężenia użyto 3 kabli 12 0 5 mm. Dźwigary fałdowe spoczywają na siatce słupów 7,5×15 m w kondygnacji pierwszej i drugiej oraz 15×15 m w trzeciej (segregator aktów prawnych).

Ze ścian dźwigarów fałdowych wystają strzemiona, które po ułożeniu płyt stropowych zostały zabetonowane w odpowiednich otworach w płytach stropowych, opierających się w czasie montażu tylko na ścianach pionowych dźwigarów (na nie przekazuje się zatem ciężar własny stropu). Po stwardnieniu betonu w szczelinach płyt tworzy się przekrój rurowy zamknięty.

Obciążenie użytkowe przekazuje się z płyt głównie na ściany pochyłe przekroju (promocja 3 w 1). W ten sposób zapewniono względnie równomierny rozkład naprężeń w obydwu ścianach dźwigara. Zamknięte przekroje dźwigarów wykorzystano jako kanały klimatyzacyjne. Dźwigary o długości 15 m ułożone są z 3 segmentów sprężanych w całość na budowie.