Biura wielkoprzestrzenne

Biura wielkoprzestrzenne oraz kształtowanie się nowych form struktur biurowych drugiej połowie XIX w. powstały w Stanach Zjednoczonych biura wielkoprzestrzenne typu halowego, mieszczą dziesiątki, a nawet setki biurek ustawionych w rzędy, pracownicy przekazywali sobie sukcesywnie opracowane ta. jak na taśmie produkcyjnej (program uprawnienia budowlane na komputer). To usprawnienie organizacji i techniki pracy biurowej stworzyło jednak jej monotonię i źle wpłynęło na warunki środowiskowe miejsca pracy.

Wielkie, niedostatecznie oświetlone hale charakteryzowały się złymi warunkami klimatu i akustyki oraz stwarzały przygnębiającą atmosferę.
W latach czterdziestych XX w. powstały biura jednozestrzenne systemu kabinowego (cubical-system), których przestrzeń była podzielona lekkimi, przeszklonymi piankami działowymi na mniejsze pomieszczenia o różnej wielkości i formie, co umożliwiło indywidualizację wnętrz (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
stworzyło lepsze warunki do pracy koncepcyjnej, poprawiło warunki akustyki, ale pogorszyło elastyczność użytkową.

Postęp w stosunku do wcześniejszych rozwiązań stanowiło klasyczne, amerykańskie wnętrze biurowe, którego część przyokienna była podzielona lekkimi ściankami na pomieszczenia indywidualne dla kierownictwa i pracowników koncepcyjnych, część wewnętrzną - halową - przeznaczana dla personelu pomocniczego, sekretariatu i przyjmowania interesantów. Wprowadzenie klimatyzacji i oświetlenia sufitowego, zapewniającego równomierne natężenie światła, poprawiło warunki środowiskowe, nie został jednak rozwiązany problem hałasu, izolacji optycznej i indywidualizacji większości stanowisk pracy (uprawnienia budowlane).

W końcu lat pięćdziesiątych XX w. powstały europejskie biura wielkoprzestrzenne z tzw. krajobrazem biurowym. W jednorodnym wnętrzu, nie podzielonym trwałymi przegrodami, są umieszczeni wszyscy bez wyjątku pracownicy, ale stanowiska pracy zespołów roboczych, uznanych za podstawowe jednostki organizacyjne, są izolowane wizualnie ściankami-ekranami i zielenią w przenośnych skrzynkach (program egzamin ustny).

Wielkości magazynów

Na terenie zakładów przemysłowych projektuje się obiekty do magazynowania surowców, materiałów, półfabrykatów i wyrobów gotowych; mogą to być magazyny otwarte (place składowe, zasieki i wiaty) lub magazyny zamknięte, zabezpieczające składowane materiały przed szkodliwymi wpływami atmosferycznymi. Budynki magazynowe mogą być ocieplone lub nie ocieplone. Charakter i wielkości magazynów zależą od rodzaju zakładu i systemu składowania surowców i produktów, np. luzem (opinie o programie).

Do zadań administracji zakładu należy kierowanie produkcją, kontrola jej przebiegu, zaopatrzenie w surowce oraz zbyt gotowych wyrobów, kooperacja, a także sprawy kadrowe stanowisk pracy zależy od wzajemnych powiązań służbowych. Umeblowanie dla całego zespołu jest ustawione pod jednakowym kątem, innym dla każdego zespołu. Miejsca pracy kierownictwa i sale obrad są wyodrębniane i osłaniane ekranami. Tworzy się też specjalne, odpowiednio wyposażone strefy wypoczynku i spożywania posiłków.

Swobodę rozmieszczania stanowisk i łatwość dokonywania zmian w biurach wielkoprzestrzennych ułatwia duży rozstaw słupów konstrukcyjnych, znaczna nośność stropów (min. 5 kN/m2), gęsta sieć przyłączy wbudowanych w podłogę, a także stałe oświetlenie całości wnętrz sztucznym, jednorodnym światłem sufitowym o dużej jasności (średnio 800 1200 lx w płaszczyźnie pracy) (segregator aktów prawnych). W biurach wielkoprzestrzennych konieczna jest pełna klimatyzacja, stosowanie materiałów wykończeniowych o dobrych właściwościach tłumienia dźwięków, zachowanie odpowiednich odległości między przegrodami, w celu uniknięcia wrażeń pogłosu, a także wyposażenie w cicho pracujące maszyny do pisania i liczenia (promocja 3 w 1).

Biura wielkoprzestrzenne, przez kilkanaście lat dominujące w budownictwie biurowym, zostały poddane krytyce ze względu na wiele czynników niekorzystnie wpływających na stany psychiczne pracowników: anonimowość wnętrza, uniwersalność wyposażenia, jednakowe natężenie dźwięku i światła tworzące jednorodność i monotonię środowiska, a także uczucie odizolowania od okien itd.