Ciężar wilgotnej próbki

Ciężar wilgotnej próbki, a więc ciężar drewna wraz z zawartą w nim wodą i olejem impregnacyjnym, Gn oznacza ciężar drewna po odparowaniu wody, a więc ciężar drewna całkowicie suchego wraz z zawartym w nim impregnatem. Wobec tego poziom odniesienia G0 jest wyższy od ciężaru drewna całkowicie suchego, co powoduje obniżenie otrzymywanych wyników wilgotności (program uprawnienia budowlane na komputer).

Na podstawie metody destylacyjnej Chanmamedow podaje wzory na określenie wilgotności drewna impregnowanego wyrażonej w % ciężaru drewna całkowicie suchego. Chcąc stosować te wzory trzeba najpierw określić laboratoryjnie ilość oleju, jaką wchłania w danych warunkach nasycania drewno całkowicie suche, i ułożyć krzywe wchłaniania oleju dla poszczególnych gatunków drewna.
W tym celu całkowicie suche próbki drewna o wymiarach 3X3X3 cm poddaje się impregnowaniu środkiem impregnacyjnym o określonej temperaturze, przez określony czas(program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przez ważenie ustala się ilość wchłoniętego oleju, którą następnie wyraża się w % ciężaru drewna całkowicie suchego; uzyskane wyniki stanowią podstawę do opracowania wykresów Zasada określania wilgotności drewna przy pomocy pomiarów higro- metrycznych polega na tym, że w szczelnie zamkniętym otworze wywierconym w drewnie ustala się stan równowagi między wilgotnością zamkniętego powietrza a wilgotnością otaczających warstw drewna.
W tych warunkach mierząc względną wilgotność powietrza można określić wilgotność badanego drewna.

Określenie wilgotności przeprowadza się przy pomocy h i - grometru włosowego dostosowanego do tego rodzaju badań. W drewnie nawierca się otwór o średnicy około 6 mm i długości około 95 mm. W otwór ten wprowadza się trzpień higrometru; jego górna, stożkowato rozszerzona część zamyka otwór (uprawnienia budowlane).
Na tarczy higrometru odczytuje się wilgotność względną powietrza i wilgotność drewna z uwzględnieniem temperatury drewna pomierzonej dostosowanym do tego termometrem. Higrometr pozwala na określanie wilgotności drewna (z Kollmanna)
w zakresie 3-15 %. Przy wilgotnościach większych, dużym zmianom wilgotności drewna odpowiadają małe zmiany wilgotności względnej powietrza w otworze, wskutek czego ustaje możliwość dokonywania pomiarów. Higrometry należy okresowo kontrolować i rektyfikować przy pomocy śruby rektyfikacyjnej (program egzamin ustny).

Metoda kolorymetryczna

Za przykład określania wilgotności drewna przy pomocy indykatorów chemicznych może służyć metoda Diakun , w której indykatorem jest papier wskaźnikowy, nasycony chlorkiem kobaltu. Paski takiego papieru przybierają barwę od różowej do ciemnoniebieskiej zależnie od większej lub mniejszej wilgotności powietrza. Celem określenia wilgotności wierci się w przeznaczonym do badania drewnie, w kierunku prostopadłym do przebiegu włókien, otwór o średnicy około 7 mm i głębokości około 100 mm.

Nawiercanie wykonuje się powoli, z przerwami; po skończeniu wiercenia należy zaczekać około 10 min, by rozgrzane ściany otworu mogły ostygnąć (opinie o programie). Wtedy osadza się w otworze element łącznikowy z przyśrubowaną rurką szklaną z przesuwnym trzpieniem, za pomocą którego wprowadza się papier wskaźnikowy do nawierconego otworu. Następnie za pomocą pompy ssawkowej wypompowuje się powietrze. Po upływie 10 minut przesuwa się trzpień w górę i z powrotem wprowadza się papier wskaźnikowy do szklanej rurki (segregator aktów prawnych). Porównując zmienioną barwę papieru z wzorcową skalą barw określa się wilgotność drewna; kolor jasnoróżowy wskazuje na dużą wilgotność, kolor ciemnoniebieski jest wskaźnikiem niskiej wilgotności drewna. Temperatura drewna w chwili badania powinna zamykać się w granicach 15-25° C.

Metodą kolorymetryczną można określać wilgotność drewna w granicach 6-23%, w odstopniowaniu co 2,5-3% (promocja 3 w 1).. Przy dużej wprawie można z przybliżoną dokładnością oceniać wilgotność w odstopniowaniu co 1,5%. Przeprowadzenie próby trwa około 25 min. Przy niskiej wilgotności dokładność metody jest duża, maleje natomiast przy dużych wilgot- nościach. Uwidacznia to podane przez Kollmanna porównawcze zestawienie wilgotności określonej metodą Diakun i metodą suszarkowo-wagową.