Ciśnienie pęcznienia drewna

Ciśnienie pęcznienia drewna zależy od czasu nawilżania; zdąża ono do pewnego maksimum, a po przejściu przez kulminację ponownie spada. Maksimum pęcznienia drewna dla bielu sosnowego, badane na próbkach o wymiarach 3X3X3 cm, występuje po upływie 15-20 min. przy wilgotności 26-50% osiągając średnie wartości: w kierunku stycznym 17,5 kG/cm2, w kierunku promieniowym 7,6 kG/cm2 (przy nawilżaniu od stanu całkowicie suchego) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ciśnienie pęcznienia drewna hamowanego w pęcznieniu, odpowiadające spęcznieniu o 1% w ten sam sposób nawilżanej, lecz swobodnie pęczniejącej próbki, zamyka się w granicach od 0,9 kG/cm2 dla drewna topoli do 3,7 kG/cm2 dla drewna jesionu. Ciśnienie pęcznienia wzrasta wraz z ciężarem właściwym drewna i wraz ze współczynnikiem sprężystości w kierunku poprzecznym (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ciśnienie mechaniczne, jakie trzeba wywrzeć na drewno już spęczniałe celem przywrócenia mu jego pierwotnych wymiarów w stanie całkowicie suchym, jest kilkakrotnie wyższe od ciśnienia, jakie trzeba wywrzeć na drewno celem stłumienia pęcznienia w chwili jego powstawania (in statunascendi).

Ciśnienie pęcznienia drewna jest u wielu gatunków drewna większe w kierunku promieniowym niż w kierunku stycznym i to głównie u tych gatunków, które mają współczynnik sprężystości w kierunku promieniowym wyższy niż w kierunku stycznym (uprawnienia budowlane).

Ciśnienie pęcznienia wywierane przez drewno wilgotne jest tym mniejsze, im większa jest wilgotność początkowa pęczniejącego drewna. W praktyce mamy najczęściej do czynienia z drewnem o początkowej wilgotności 10-15%. Drewno takie może osiągnąć w kierunku stycznym około 75%, w kierunku promieniowym około 50% wartości wykazywanych przez pęczniejące drewno całkowicie suche. Wbudowane w konstrukcjach drewno powietrznosuche może według Perkitnego rozwinąć ciśnienie pęcznienia.

Ciśnienie pęcznienia

Wzrost ciśnienia pęcznienia w zależności od czasu nawilżania jest u poszczególnych gatunków drewna tak samo różnorodny jak wzrost wilgotności i stopnia swobodnego spęcznienia. Maksimum ciśnienia pęcznienia wywierane przez poszczególne gatunki drewna stanowi pewną charakterystyczną dla nich i w przybliżeniu stałą własność drewna. Wielkiemu pęcznieniu swobodnemu drewna nie zawsze odpowiada wielkie ciśnienie pęcznienia i na odwrót (program egzamin ustny).

Ciśnienie pęcznienia przyrasta w twardzieli znacznie wolniej niż w bielu. Mimo to maksimum ciśnienia pęcznienia wywieranego przez drewno twardzieli jest w przybliżeniu takie samo jak maksimum ciśnienia wywieranego przez drewno bielu (opinie o programie).

Ciśnienie pęcznienia wywiarane przez sklejkę w kierunku jej długości i szerokości wynosi zazwyczaj 7% ciśnienia wywieranego przez lite drewno. Ciśnienie pęcznienia wywierane przez sklejkę w kierunku prostopadłym do przebiegu warstw jest w przybliżeniu takie samo jak u drewna litego.
Mechaniczne tłumienie ciśnienia pęcznienia w kierunku stycznym powoduje wzrost ciśnienia pęcznienia w kierunku promieniowym o około 25 %. Natomiast mechaniczne stłumienie pęcznienia promieniowego spowodować może pewne obniżenie ciśnienia pęcznienia w kierunku stycznym.

Ciśnienie pęcznienia jest tym mniejsze, im większe jest uprzednie swobodne spęcznienie drewna (segregator aktów prawnych). Spadek ciśnienia jest w przybliżeniu proporcjonalny do uprzedniego swobodnego spęcznienia.
Ciśnienie mechaniczne potrzebne do stłumienia pęcznienia drewna jest tym mniejsze, im wcześniej zostało zastosowane. We wszystkich częściach konstrukcji drewnianych, w których przed wystawieniem konstrukcji na działanie wilgoci zastosowane zostało dostatecznie duże, przeć i działające (jak gdyby zapobiegawcze) ciśnienie w postaci działania spoczywającego na drewnie ciężaru, nacisku wywołanego działaniem ciasnego zaklinowania lub działaniem śruby, po nawilżeniu me dochodzi w ogóle do wzrostu ciśnienia drewna; przeciwnie, ciśnienie to zmniejsza się nieco na skutek zmniejszenia się współczynnika sprężystości nawilżonego drewna (promocja 3 w 1).