Deskowania przestawne

Rozwiązanie podobne do typu Praga II reprezentują deskowania przestawne, używane we Francji oraz w Polsce w Kołobrzegu. Charakterystycznym szczegółem jest umiejscowienie deskowania na progu wyznaczającym osiowe położenie ściany oraz stosowanie ściągów tylko w dole i na górze, dzięki bardzo sztywnemu żebrowaniu płyty (uprawnienia budowlane). Jeszcze wyższy stopień uprzemysłowienia przedstawiają systemy, które umożliwiają jednoczesne formowanie ścian i stropów. Zestawy tarcz deskowaniowych ściennych i stropowych mogą stanowić oddzielne konstrukcje lub wspólny połączony zespół, zasługujący często na nazwę „zmechanizowanego agregatu”. Przykładem pierwszej koncepcji jest system deskowań inż. W. Kołodki, zastosowany w 1962 r. na osiedlu Służewiec w Warszawie (program na telefon).

Deskowanie ścian jest wielkowymiarową tarczą, a deskowanie płytowe stropów posiada własną ramową konstrukcję wsporczą. Dla stropów przewidziano dwa typy deskowań o rozpiętości 2,70 i 4,50 m (program na komputer). Deskowania posiadały szerokość jednego traktu budynku, tzn. miały wymiar od ściany zewnętrznej do ściany podłużnej, biegnącej w osi budynku. Były one wyciągane do przeniesienia na nowe stanowisko na specjalne balkony montowane po obu stronach budynku w poziomie rozdeskowanej kondygnacji. Podobną koncepcję przedstawia rozwiązanie francuskie z tą różnicą, że połączoną jednostkę stanowi deskowanie ściany i połowa deskowania stropu (program egzamin ustny).

Poszerzenie rozpiętości stropu

Poszerzenie rozpiętości stropu możliwe jest w tym systemie poprzez dostawienie pośrodku deskowań dodatkowego elementu stropowego na specjalnym rusztowaniu (opinie o programie). Rozwiązanie to wprowadza dźwigniowy system przesuwania deskowań ściennych; ciekawy jest szczegół połączenia w narożu tarcz pionowych i poziomej, umożliwiający jednoczesne ich odsunięcie od betonu. Można też stwierdzić zaprojektowanie żebrowania tarczy ściennej o zmiennym rozstawie według narastającego ciśnienia wibrowanego betonu oraz umieszczenie całego agregatu na torze, celem łatwiejszego manewrowania przy wysuwaniu deskowania na zewnątrz przy przestawianiu na nową pozycję (segregator aktów prawnych). Przedstawiony agregat jest przykładem urządzenia wyspecjalizowanego do jednego typu szkieletu i może być określony jako urzeczywistnienie przeniesienia zasady prefabrykacji bezpośrednio na budowany obiekt. Wysoki stopień mechanizacji i w większym stopniu charakter uniwersalny posiada system opracowany w Polsce, noszący nazwę Stolica.

Podstawową jednostkę deskowania stanowi tu człon o szerokości modularnej 120 cm, składający się z dwóch tarcz deskowań ściennych i tarczy deskowania stropowego. Rurowa konstrukcja wsporcza posiada koła i porusza się po torze ułożonym na stropie niższej kondygnacji. W obrębie gotowego surowego stanu budynku wraz ze ścianami zewnętrznymi, przy układach poprzecznych nie osiąga się. Systemy deskowań przesuwnych w odniesieniu do budownictwa powszechnego są obecnie wd. do budownictwa szkolnego (promocja 3 w 1).