Domieszki humusowe

Kwas humusowy jest kwasem organicznym, który powstaje przy rozkładzie w wilgotnej ziemi lub wodzie ciał organicznych, jak rośliny, torf, węgiel brunatny. Występuje on jako nalot na ziarnach kruszywa naturalnego, zwłaszcza piasku kopalnianego (program uprawnienia budowlane na komputer). Kwas humusowy tworzy z wapnem zaczynu cementowego mydło, uniemożliwiające prawidłowe reakcje ze składnikami hydraulicznymi.

Doświadczenia wykazują, że już 1% kwasu humusowego w stosunku do ciężaru piasku wystarcza, aby powstrzymać wiązanie cementu. Badanie orientacyjne na zawartość humusu w piasku wykonywa się, jak następuje. Butelkę z przezroczystego szkła (o kształcie możliwie płaskim) o pojemności 0,5 1, zamykaną korkiem gumowym lub szklanym, napełnia się do około wysokości badanym piaskiem (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Do butelki tej dolewa się 3-procentowego roztworu wodnego ługu sodowego NaOH, tak aby poziom cieczy dochodził mniej więcej do około 2/s wysokości. Po zakorkowaniu butelki i dokładnym skłóceniu pozostawia się ją w spokoju przez 24 godziny, po czym obserwuje się barwę klarownej cieczy (uprawnienia budowlane).

Barwa słomkowa lub jasnożółtawa nie wzbudza zastrzeżeń. Barwy ciemnożółta, pomarańczowa, brązowa i ciemnobrązowa stanowią ostrzeżenie, że przy użyciu danego piasku może nastąpić opóźnienie wiązania, a nawet zatrzymanie (zwłaszcza przy barwach ciemniejszych) (program egzamin ustny). Piasek taki może nadawać się tylko do robót podrzędnych lub też nie nadaje się do użycia.

Przekonać się o tym można i należy wykonując i zgniatając normalne próbki zaprawy cementowej 1 : 3 z danego piasku oraz z tego samego piasku starannie wymytego wodą wapienną. Porównanie ich wytrzymałości po 7 i 28 dniach jest ostatecznie miarodajne co do użycia piasku.

Zanieczyszczenie humusowe piasku

Zanieczyszczenie humusowe piasku przeznaczonego do zapraw najlepiej daje się usunąć przez dłuższe wystawienie go na działanie słońca (opinie o programie). Zwykłe przemywanie piasku nie jest środkiem zapewniającym usunięcie humusu.
Inne szkodliwe domieszki
Poza cząstkami pyłowymi i ilastymi w nadmiernej ilości oraz humusem szkodliwymi domieszkami piasku do zapraw są:
a) węgiel, torf, liście, wióry drzewne, papier; domieszki te, jako lżejsze od piasku, można usunąć przez przemycie piasku wodą;
b) piryty, gips i inne sole siarczkowe, łyszczyk, mika, itp.; tego rodzaju domieszki należy w razie podejrzenia określić ilościowo i zadecydować na podstawie orzeczenia laboratoryjnego; związków siarki nie powinno być więcej niż 1% w przeliczeniu na S03, a łyszczyku nie więcej niż 0,5%.

Doraźne badania piasku na budowie

Badania te, bardzo proste w wykonaniu, nie mogą scharakteryzować wszystkich cech piasku, są jednak dla praktyki ważną wskazówką (segregator aktów prawnych). Wymienimy następujące z nich:
a) jeżeli piasek przy mocnym ściskaniu i rozcieraniu go w ręku jest szorstki, można wyczuć poszczególne ziarna oraz jeżeli: nie pozostawia na ręku śladów zanieczyszczeń lub ciał ziemistych i nie brudzi białej chustki, to może być uważany za czysty;
b) jeżeli po wrzuceniu piasku do szklanki z wodą i po jego osadzeniu się woda jest czysta i przejrzysta, to piasek można uważać za czysty; jeżeli zaś woda jest mętna, dowodzi to, że piasek zawiera domieszki;
c) w celu przybliżonego zorientowania się w ilości pyłów i iłów w piasku można wykonać próbę (promocja 3 w 1).