Działanie dylatacji

Odmienne znaczenie ma natomiast stosowanie spoin, które są dalszym ciągiem warstw izolacyjnych i przedstawiają tylko wkładkę uszczelniającą do konstrukcji przegrody przeciwwodnej. Dotyczy to normalnych elastycznych warstw izolacyjnych na bazie bitumów lub mas plastycznych oraz różnego rodzaju przepon z blach metalowych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Tego rodzaju izolacje stosowane są do budynków wymagających suchych warunków w ścisłym tego słowa znaczeniu, np. w kotłowniach, budowlach technicznych służby łączności, dworcach podziemnych, tunelach dla ruchu osobowego itp.

Odkształcenie warstwy izolacyjnej występuje wskutek wzajemnego przesunięcia segmentów A i B lub ciśnienia hydrostatycznego Q. Jeżeli zachowane są warunki, przy których nie nastąpi rozerwanie lub ścięcie tej warstwy, można przyjąć takie wykonanie spoiny jako w zasadzie możliwe do zrealizowania (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ustalenie właściwych wymiarów odkształcenia i grubości warstwy jest sprawą odpowiednio przeprowadzonych obliczeń Jednakże ważną okolicznością jest zachowanie się spoiny w zależności od trwania cykliczności odkształceń. Jeżeli przesunięcie będzie jednorazowe, to przy dobrym sklejeniu warstw papy i juty odkształcenie nie przyniesie ze sobą uszkodzenia spoiny dylatacyjnej (uprawnienia budowlane).

Natomiast jeżeli nastąpią cykliczne odkształcenia, przepona spoiny ulegnie stopniowemu rozwarstwieniu, stanie się bardziej nasiąkliwa i stopniowo przestanie być szczelna.
Tego typu spoiny można wzmacniać przekładką jednej lub dwóch warstw igelitu lub folii z innych mas plastycznych.
Praca spoiny dylatacyjnej nie powinna zmniejszać wytrzymałości przepony stanowiącej warstwę izolacyjną wodoszczelną (program egzamin ustny).

Jeżeli konstrukcja spoiny dopuszcza działanie ścinające lub rozciągające, które może zmniejszyć użytkową grubość przepony i tym samym obniżyć jej wytrzymałość, powinna być ona odpowiednio pogrubiona lub wzmocniona przez zastosowanie odpowiednio wytrzymałego materiału. Zazwyczaj warstwę izolacyjną wzmacnia się przez dodanie takiego samego materiału, z którego warstwa jest wykonana lub trwalszej wkładki np. igelitowej. Samo zgrubienie papą, jutą i masami izolacyjnymi przy ruchach małych jest wystarczające, jeżeli odkształcenie nie przekracza 25% grubości wzmocnionej warstwy izolacyjnej w miejscu szczeliny (opinie o programie).

Projektowanie spoin

Dwuwarstwową izolację, która jest wzmocniona paskiem igelitu i paskiem juty asfaltowej. Warstwa betonu ochronnego może być przecięta, jeżeli spodziewane odkształcenia mają być niewielkie.
Projektowanie spoin polega, jak to było już zaznaczone, na ustabilizowanym kierunku i wielkości odkształceń w spoinie.
Podział na segmenty, przy czym B jest cięższy od A. Jeżeli występuje większe osiadanie segmentu B z powodu większego obciążenia, wspornik nie pozwala w zasadzie na ruch pionowy w szczelinie.

Mogą następować jedynie ruchy poziome związane z odkształceniami termicznymi. Na rozciąganie pracuje spoina. Segmenty C i D jednakowo obciążają jednorodny grunt. Z tego powodu szczelina nie musi przecinać płyty fundamentowej (segregator aktów prawnych). Szczelina jedynie może odkształcać się w kierunkach poziomych wskutek zmian termicznych. W zasadzie jest możliwe naturalne przedłużenie się szczeliny przez samorzutne zarysowanie się płyty na przedłużeniu szczeliny i dlatego w miejscu spodziewanego pęknięcia zaprojektowana jest spoina, taka sama jak przy dylatacji segmentów A i B.

Kanał wpada do budynku, segment A jest sztywno związany ze ścianą zewnętrzną budynku, ma tendencję do osiadania w stosunku do segmentu B,
który wskutek wyporu wody i małego własnego ciężaru nie ma warunków do osiadania (promocja 3 w 1).

Jednakże rozkopy dookoła budynku rozluźniły grunt i segment kanału B jest w znacznej części posadowiony w gruncie rozluźnionym. Wskutek tego odkształcenia w szczelinie są trudne do określenia. Nierównomierne osiadanie poszczególnych segmentów spowodować może przerwanie izolacji i uszkodzenie kabli.