Formowanie płyt

Formowanie płyt odbywa się w dostatecznie sztywnych formach stalowych.
Przygotowanie form polega na ich oczyszczeniu z przywartego pianobetonu i posmarowaniu wewnętrznej powierzchni warstewką zużytego oleju samochodowego, oleju maszynowego itp. Smarowanie najlepiej przeprowadzać pneumatyczną pompką, rozpylaczem, a czyszczenie form - metalowymi szczotkami (program uprawnienia budowlane na komputer).
Zbrojenie płyt wykonuje się szkieletowe, wiązane lub spawane. Spawanie wykonuje się na spawarkach punktowych.

Niedozwolone jest układanie siatek o skrzywionych prętach i strzemionach. Stal powinna mieć czystą powierzchnię. Zgorzelinę, rdzę, tłuste plamy należy usunąć.
Ochronne warstwy pianobetonu, dolna, górna i boczna, powinny mieć grubość 20 mm, a od czoła - 5 mm.
Formy napełnia się masą pianobetonową z wysokości nie większej niż 80 cm (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Dojrzewanie płyt. Po zabetonowaniu partii płyt w ilości dostatecznej dla napełnienia autoklawu przetrzymuje się je co najmniej w ciągu 10 godzin, aby płyty uzyskały odpowiednią wytrzymałość niezbędną ze względu na transport i poddaje je naparzaniu pod ciśnieniem. W każdej wytwórni ustala się doświadczalnie najkrótszy okres przetrzymywania płyt przed naparzaniem, zależnie od ciężaru objętościowego pianobetonu, temperatury hali produkcyjnej, okresów wiązania i wstępnego twardnienia cementu oraz innych warunków. Dla zapewnienia normalnego twardnienia pianobetonu przed naparzaniem temperatura hali produkcyjnej nie powinna być niższa od +20°.

Płyty przewozi się do autoklawów na specjalnych wózkach. Sposób ułożenia płyt na wózku, mający na celu wykorzystanie kołowego przekroju autoklawu.
Autoklawy mogą być z jednym zamknięciem lub z dwoma zamknięciami dennymi na czołach. Na końcu autoklawu z jednym zamknięciem dennym umocowuje się zderzak, chroniący wózki od wstrząsu przy załadowaniu. W autoklawie z dwoma zamknięciami zamiast zderzaka oporowego używa się przenośnej płozy do hamowania wózków.
Pianobeton twardnieje w autoklawie przy ciśnieniu pary 8 at n któremu odpowiada temperatura pary ok. 175°C (uprawnienia budowlane).

Podnoszenie i obniżanie ciśnienia

Pełny cykl naparzania w autoklawie obejmuje trzy okresy: podniesienie ciśnienia pary do 8 at n, naparzenie i obniżenie ciśnienia pary do 0 at n. Czas trwania poszczególnych okresów w autoklawie ustala się przy rozruchu wytwórni albo przy wyraźnej zmianie warunków produkcji.
Orientacyjnie czas trwania każdego okresu można przyjąć:
- podniesienie ciśnienia do 8 at n - od 4 do 6 godzin, zależnie od początkowej temperatury w autoklawie i wytrzymałości pianobetonu przed naparzaniem,
- naparzanie pod ciśnieniem 8 at n - od 3 do 7 godz,
- obniżenie ciśnienia do 0 at n (tj. do temperatury 100 ) - 5 godz (program egzamin ustny).

Parę wprowadza się do autoklawu otwierając bardzo powoli odpowiedni zawór, aby nie wywołać uderzeń pary, w przeciwnym przypadku w płytach mogą powstać rysy, co obniża ich wytrzymałość. Jeżeli parę wpuszcza się z sąsiedniego autoklawu, należy to przeprowadzać powoli i równomiernie do zupełnego wyrównania ciśnienia w obydwu autoklawach.
Po podniesieniu temperatury w autoklawie do 90°C zawór do spuszczania kondensatu należy zamknąć. Wpuszczanie pary do autoklawu reguluje się według wskazań termometru i manometru na autoklawie.
Podnoszenie i obniżanie ciśnienia należy przeprowadzać według odpowiedniego wykresu (opinie o programie).
Dla kontroli pracy instaluje się samopiszące manometry. W celu automatyzacji cyklu naparzania można zainstalować regulator temperatury i ciśnienia pary w autoklawie.

Wyładunku płyt z autoklawu nie należy rozpoczynać wcześniej niż po upływie jednej godziny od chwili jego otwarcia (segregator aktów prawnych).
Wyładowane płyty w porze zimowej przetrzymuje się w ogrzewanym pomieszczeniu w ciągu 3-4 godzin. Latem wózki z płytami kieruje się bezpośrednio do oddziału rozformowania. Przed rozformowaniem należy płyty przetrzymywać w formach w ciągu co najmniej 1 godziny (promocja 3 w 1).